Do jego indywidualnych sukcesów zaliczamy złoty medal na Mistrzostwach Świata w 2012 roku. Sportowiec pochwalić się może również pięciokrotnym mistrzostwem kraju. Jako ciekawostkę dodam, że Robert jest wykwalifikowanym fryzjerem, a obecnie zatrudniony jest przez policję w swoim rodzinnym mieście – Kranj.
Wyścig technologiczny i zbrojeniowy wciąż trwa. Armie z różnych części świata wspólnie z wielkimi koncernami zbrojeniowym oraz całym sztabem inżynierów i naukowców pracują nad budową oraz udoskonalaniem swoich myśliwców, które nie tylko są szybkie, zwrotne, nie wykrywalne dla radarów, ale i dysponują wielkim potencjałem, który wykorzystuje lotnictwo, marynarka wojenna, czy oddziały specjalne. Poznajcie zatem 12 najlepszych myśliwców na świecie Wyścig technologiczny i zbrojeniowy wciąż trwa. Armie z różnych części świata wspólnie z wielkimi koncernami zbrojeniowym oraz całym sztabem inżynierów i naukowców pracują nad budową oraz udoskonalaniem swoich myśliwców, które nie tylko są szybkie, zwrotne, nie wykrywalne dla radarów, ale i dysponują wielkim potencjałem, który wykorzystuje lotnictwo, marynarka wojenna, czy oddziały specjalne. Poznajcie zatem 12 najlepszych myśliwców na świecie 1. Lockheed F-35 Lightning II-USA F-35C Lightning II to samolot wielozadaniowy 5. generacji wykonany w technologii stealth, niewykrywalny dla radarów. Myśliwiec został wyprodukowany dla Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych przez Lockheed Martin oraz przy współpracy BAE Systems i Northrop Grumman. Projekt samolotu jest finansowany wspólnie przez rządy Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii oraz osiem krajów zainteresownych jego kupnem (Włochy, Holandia, Turcja, Australia, Norwegia, Dania, Kanada, Izrael, Singapur). Samolot Martin. F-35 Lightning II jest zdolny do wykonywania misji bliskiego wsparcia, bombardowań, oraz do walki powietrznej. F-35 przystosowany jest zarówno do przeprowadzania uderzeń na cele lądowe (Air-to-Suface Attack), bezpośredniego wsparcia bojowego wojsk lądowych (Close-Air-Supoort – CAS), walki powietrznetrznej (air warfare), jak i walki elektronicznej (Electronic Attack – EA), bojowego poszukiwania i ratownictwa (Combat Search and Rescue – CSAR) oraz szkolenia i wsparcia floty. Oblot maszyny miał miejsce 15 grudnia 2006 roku. 2. Lockheed F-22 Raptor-USA F-22 Raptor to amerykański myśliwiec piątej generacji przewagi powietrznej wykonany w technologii stealth. Jest to kolejny supersamolot wyprodukowany przez amerykański koncern militarny Lockheed Martin i koncern Boeing Integrated Defense Systems. Pierwsza z firm zajmuje się konstrukcję płatowca, uzbrojeniem oraz końcowym montażem samolotu, natomiast druga dostarcza skrzydła, tylną część kadłuba oraz awionikę. F-22 został wyposażony w Radar AN/APG-77, zaprojektowany do zadań uderzeniowych oraz utrzymania przewagi powietrznej. Jest on w stanie śledzić wiele celów w każdych warunkach atmosferycznych. Dla zredukowania możliwości podsłuchu, częstotliwości pracy są zmieniane 1000 razy w ciągu sekundy. Radar może być użyty do przeciążania czujników przeciwnika, czyli do ataku elektronicznego. Kolejnym ciekawym rozwiązaniem zastosowanym w tym samolocie jest system wykrywania zagrożeń i identyfikacji celów oraz system mini-AWACS, który pozwala wyznaczać cele dla współpracujących F-15 i F-16 a nawet decydować o ich zmianie w przypadku namierzania tej samej maszyny przeciwnika przez sojusznicze myśliwce. Czas potrzebny na wykrycie potencjalnych celów jest wielokrotnie szybszy niż przy współpracy z systemem AWACS. 3. Chengdu J-20-Chiny Chengdu J-20 to chiński supermyśliwiec piątej generacji, który wyglądem przypomina amerykańskiego F-22 i rosyjskiego Suchoj T-50. Jednak w porównaniu z nimi jest dłuższy i znacznie cięższy. Według chińskich ekspertów maszyna jest konkurencyjna do wyżej wymienionych maszyn i ma porównywalne lub nawet lepsze parametry. Pierwszy lot próbny samolotu J-20 odbył się na początku 2011 roku. Myśliwca J-20 pilotował pułkownik Liang Wanjun, pilot, który wcześniej brał udział w pracach nad samolotami Chengdu J-7, JF-17 Thunder i Chengdu J-10. Prototyp samolotu J-20 leciał przez około 15 minut nad lotniskiem w położonym na południowym zachodzie Chin. Ujawniony egzemplarz miał numer boczny 2001, według niepotwierdzonych źródeł istnieje jeszcze jeden samolot o numerze bocznym 2002. W 2010 roku podczas China International Aviation & Aerospace Exhibition pokazano między innymi makietę kabiny samolotu a w grudniu 2010 roku w internecie pojawiły się pierwsze zdjęcia samolotu na przyzakładowym lotnisku w Chengdu. J-20 to dwusilnikowy myśliwiec zbudowany z wykorzystaniem technik stealth. Ma zdwojone usterzenie pionowe i stabilizatory przed skrzydłami. Samolot ten pod wieloma względami przypomina rosyjski samolot doświadczalny Su-47, różniąc się od niego konwencjonalnym, dodatnim skosem skrzydeł. Według analityków amerykańskich chiński myśliwiec 5. generacji może osiągnąć zdolność operacyjną w 2018. Jednak zdaniem szefa Departamentu Obrony Roberta Gatesa bardziej prawdopodobny jest 2020, a nawet 2025. 4. Sukhoi PAK FA T-50-Rosja PAK FA T-50 to rosyjski myśliwiec myśliwiec 5. generacji, który jak zapowiadają jego twórcy ma być ma być odpowiedzią na amerykański samolot F-22 Raptor. Według zapewnień producentów samolot ten ma być zdolny do startu i lądowania na pasie nie dłuższym niż 400 metrów, długich lotów naddźwiękowych, tankowania w powietrzu, jednoczesnej walki z celami naziemnymi i powietrznymi i wielu innych rzeczy. Ma on od 2015 roku sukcesywnie wypierać z rosyjskich sił powietrznych Miga-29 i Su-27. Rosyjski myśliwiec jest zdolny do uniesienia 16 rakiet, jego radar ma zasięg około 400 kilometrów, jest niemal niewykrywalny i niezwykle zwrotny w powietrzu. W maszynie znajduje się system sterowania, który pozwala pilotować T-50 bez odrywania rąk od dźwigni sterowania (ang. HOTAS). System zarządzania informacją zmniejsza obciążenie pilota, redukując jego zmęczenie i pozwalając skoncentrować na wykonywaniu zadania bojowego. Zdaniem CAMTO w latach 2020-2040 powstanie nie mniej niż tysiąc PAK FA. Rosyjskie wojska lotnicze (WWS) miałyby kupić w tym okresie 200-250 tych samolotów, a jeśli sytuacja ekonomiczna FR będzie lepsza niż się teraz przewiduje, zakupy mogą sięgnąć 400-450 PAK FA. 5. Saab JAS 39 Gripen-Szwecja SAAB JAS 39 Gripen to szwedzki myśliwiec wielozadaniowy wyprodukowany przez firmę SAAB, która jest znana z produkcji samochodów w koprodukcji z BAE symbol JAS jest skrótem od szwedzkiego Jakt – myśliwski, Attack – szturmowy i Spaning – rozpoznawczy. Pierwszy oblot maszyny miał miejsce 9 grudnia 1988 roku. Wielozadaniowy Gripen został zbudowany w konfiguracji kaczki ze skrzydłami w kształcie delty, co pozwoliło na uzyskanie wysokich parametrów lotnych a także krótkiej drogi startu i lądowania. Własności lotne i osiągi samolotu są zoptymalizowane dla misji myśliwskich, ze specjalnym naciskiem na dużą prędkość, przyspieszenie i zwrotność. Maszyna posiada również wysoce zintegrowaną awionikę, która pozwala programowanie samolotu do wypełniania określonych misji. Gripen jest bardziej elastyczny, jeżeli chodzi o wykonywanie zadań bojowych niż wcześniejsze szwedzkie maszyny bojowe. Samolot posiada wbudowane urządzenia walki elektronicznej co oznacza, że do wykonywania tego typu misji nie jest konieczne podwieszanie dodatkowych zasobników kosztem utraty miejsca na uzbrojenie obronne. Dodatkowo jego koszty utrzymania są znacznie niższe niż np. myśliwca JA 37 Viggen. Gripeny są wykorzystywane przez Szwajcarię oraz siły powietrzne: Szwecji, RPA, Tajlandii (zakup), Czech, Węgier i Wielkiej Brytanii (dzierżawa z prawem zakupu). 6. EA-18 Growler-USA EA-18G to amerykański naddźwiękowy wielozadaniowy samolot wyprodukowany przez koncern Boeing. Prototyp samolotu został oblatany 15 listopada 2001 roku, a do produkcji wprowadzony 22 października 2004. Pierwszy raz produkcyjny EA-18G poleciał w powietrze 15 sierpnia 2006 EA-18G Growler doskonale sprawdza się zarówno w rozpoznaniu radioelektronicznym, zwalczaniu obrony przeciwlotniczej przeciwnika, atakowaniu celów znajdujących się zarówno w powietrzu, na ziemi i na wodzie. Stanowi również zaawansowaną platformą walki elektronicznej. Uzbrojenie myśliwca stanowią gównie pociski klasy powietrze-powietrze AIM-120 AMRAAM i przeciwradiolokacyjne pociski rakietowe AGM-88 HARM. 7. F-16 Fighting Falcon-USA F-16 Fighting Falcon to myśliwiec wielozadaniowy 4 generacji zaprojektowany połowie lat 70 XX w. przez amerykańską wytwórnię General Dynamics i wyprodukowany przez koncern Lockheed Martin (do 2007 roku). Początkowo był używany tylko przez amerykańskie wojska lotnicze. Obecnie jest to najpopularniejszy samolot bojowy na świecie użytkowany przez siły powietrzne 25 krajów, w tym Polski. Do naszego kraju pierwsza para tych samolotów trafiła 8 listopada 2006 roku. W chwili obecnej F-16 w USA, czy w Wielkiej Brytanii stopniowo będą zastępowane myśliwcami nowszej, piątej generacji, F-35 i F-22, jednak mimo tego wciąż będą wykorzystywane przez amerykańskie siły powietrzne i sprzedawane do innych państw. Walczące Sokoły, bo tak po polsku nazywają się F-16 brały udział w wielu operacjach bojowych, operacji Pustynna Burza w Iraku, gdzie ich zadaniami były misje szturmowe i bombardowania, eliminacja samolotów wroga; w czasie wojny domowej w Afganistanie w barwach Pakistanu zestrzeliły cztery samoloty Su-22, jeden transportowy An-26, dwa MiG-23 i jednego Su-25, które naruszyły przestrzeń powietrzną Pakistanu. Zobacz galerię zdjęć samolotu F-16 8. Eurofighter Typhoon Eurofighter Typhoon to dwusilnikowy myśliwiec wielozadaniowy zbudowany w układzie kaczki przez konsorcjum trzech europejskich firm: Alenia Aeronautica, BAE Systems i EADS. Projekt samolotu jest podobny do opracowanych w tym samym okresie myśliwców generacji 4 i 5 generacji, czyli francuskiego Dassault Rafale i szwedzkiego Saab JAS 39 Gripen. Pierwszy oblot maszyny nastąpił 27 marca 1994 roku. Lot testowy rozpoczął trwał 45 minut, a za sterami maszyny zasiadł pilot testowy DASA Peter Weger. Popularny „Tajfun” od 2008 roku jest wykorzystywany przez brytyjski RAF, niemiecką Luftwaffe oraz włoskie, hiszpańskie, austriackie siły powietrzne i Arabię Saudyjską. Jak pokazują statystyki producenta samolotu do maja 2008 roku zbudowano 146 Typhoonów, a koszt każdego szacuje się na około 88,4 miliona euro. 9. Su-34-Rosja Su-34 to rosyjski myśliwiec wielozadaniowy używany głównie przez rosyjskie siły lotnicze. Prototyp Su-34 oblatano w kwietniu 1990. Testowano wówczas wyposażenie pokładowe, w tym przede wszystkim radiolokator i systemy sterowania rakietami powietrze-powietrze i powietrze-powierzchnia. Samolot ten wszedł do uzbrojenia lotnictwa rosyjskiego w 2006 roku. W marcu 2012 roku wojsko rosyjskie zamówiło 92 samoloty Su-34. Myśliwce te ostatecznie mają być dostarczone do 2020 roku. Nie ujawniono wartości kontraktu. Nieoficjalnie wycenia się go na ok. 100 mld rubli (blisko 3,5 mld USD). Eksportowa cena Su-34 przekracza 50 mln USD. 10. Mig 1-44-Rosja Mig 1-44 to radziecki myśliwiec przewagi powietrznej,jednomiejscowy, dwusilnikowy wykonany w lotniczym biurze konstrukcyjnym pod kierunkiem Artioma Mikojana oraz Michaiła Guriewicza. Stąd wzięła się właśnie nazwa samolotu MIG. Pierwszy oblot maszyny nastąpił w 2001 r. Jego zaletą miała być niesamowita zwrotność, z dopuszczalnym kątem natarcia do 60 stopni. Konstrukcja samolotu wykonana jest w układzie kaczki ze zdwojonym usterzeniem pionowym i płytowym przednim usterzeniem poziomym. Do budowy myśliwca użyto materiały metalowo-kompozytowe. Projekt samolotu został wstrzymany w 2004 roku z powodu zmiany rosyjskiej doktryny wojennej. Obecnie nie pracuje się dalej nad nim ze względu na budowę wielozadaniowego samolotu piątej generacji PAK-FA. Myśliwiec ten został wyposażony w cyfrowy układ sterowania, silniki o zmiennym wektorze ciągu. Istnieje także możliwość zainstalowania generatorów plazmy, które zapewniłyby pełną niewykrywalność dla radarów. Część uzbrojenia jest częściowo ukryta w kadłubie, pozostałe na węzłach podskrzydłowych. 11. Dassault Mirage 2000-Francja Dassault Mirage 2000 to francuski samolot myśliwsko-szturmowy, którego konstrukcję oparto oparto na budowanych już samolotach Mirage III i Mirage 5. Samolot został zaprojektowany w połowie lat siedemdziesiątych XX wieku we francuskiej firmie lotniczej Dassault Aviation. Prototyp samolotu Mirage 2000 został oblatany 10 marca 1978 roku. W 1983 roku po pozytywnych testach maszyny, samolot wprowadzono do produkcji seryjnej i stał się on podstawowym samolotem myśliwskim francuskich sił powietrznych. Samolot ten zbudowany jest w układzie delta. Jego konstrukcja jest całkowicie metalowa, a napę maszyny stanowi jeden silnik odrzutowy umieszczony w kadłubie. Myśliwce Mirage 2000 są używane nie tylko przez francuskie siły powietrzne, ale również przez lotnictwo: Egiptu, Grecji, Indii, Peru, Kataru, Tajwanu, Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Brazylii. 12. Dassault Rafale-Francja Dassault Rafale to kolejny francuski myśliwiec wielozadaniowy produkowany przez francuską firmę Dassault Aviation. Samolot ten jest produkowany w trzech wersjach, jako jedno- i dwumiejscowy samolot operujący z lotnisk na lądzie dla francuskich sił powietrznych Armée de l’Air i jednomiejscowej bazującej na lotniskowcach marynarki wojennej Aéronavale. Pierwszy oblot myśliwca miał miejsce 4 czerwca 1986 roku, a jego produkcja seryjna ruszyła w 1997 roku. Samolot został zbudowany w układzie delta,a jego konstrukcja jest metalowa. Myśliwiec ten posiada zaawansowany radar THALES RBE2 z fazowaną siecią antenową zdolny do jednoczesnego śledzenia 40 celów i naprowadzania rakiet na 8 z nich, zarówno na bliskich ja i dalekich dystansach, generowania trójwymiarowej mapy terenu, do lotów na małych wysokościach i map wysokiej rozdzielczości do nawigacji i naprowadzania na cel. Maszyna jako pierwsza w historii lotnictwa została wyposażona w zintegrowany system przetrwania Thales SPECTRA, który przy pomocy specjalnego oprogramowania potrafi zakłócić radar przeciwnika w taki sposób, że symuluje niewidoczność maszyny. Producent maszyny przekonuje, że Dassault Rafale jest w stanie lecieć z prędkością naddźwiękową bez użycia dopalaczy, określaną jako supercruise, w konfiguracji myśliwskiej z podwieszonymi czterema pociskami i centralnym zbiornikiem paliw. Na razie jedynymi użytkownikami tego myśliwca są francuskie siły powietrzne, ale producent ma nadzieję, że wkrótce zakupem samolotów zainteresują te kraje, które wcześniej kupiły Mirage 2000, czyli np. Katar, Kuwejt i Zjednoczone Emiraty Arabskie. Katar ponoć jest zainteresowany zakupem 24, zaś Kuwejt 18-22 myśliwców. Jednak czas pokaże czy do tej transakcji dojdzie.
Morelos zaliczy latem hitowy transfer do LaLigi?! Ligue 1 pozostaje opcją 2 lata temu Polowanie na talent Atlético Madryt 2 lata temu Bernardeschiego chce nie tylko FC Barcelona, ale też Atlético Madryt 2 lata temu Transfermarkt: 20 najwyżej wycenianych bramkarzy świata 2 lata temu Bellerín opuści Arsenal?! 2 lata temu Trudnych chwil dla fanów Atlético Madryt ciąg dalszy.
23 mar Zarobki piłkarzy na świecie – top 10 Posted at 09:00h in Piłka nożna Piłka nożna to nie tylko sportowe emocje, ale także ogromne pieniądze. Zarobki piłkarzy należących do ścisłej czołówki sięgają astronomicznych kwot. Przed Wami ranking 10 najlepiej zarabiających zawodników na świecie, a wśród nich Lionel Messi i Cristiano Ronaldo. Stroje z nadrukiem gratis od 104,99 zł Dlaczego piłkarze zarabiają tak dużo? Piłka nożna to sport, który bez wątpienia generuje najwięcej emocji, ale także najwięcej pieniędzy dla piłkarzy czy inwestorów. Piłkarze czczeni są przez kibiców niczym bogowie. Właśnie dlatego pensje, które inkasują piłkarze są tak wysokie. Nakłady marketingowe, prawa telewizyjne, reklama – wszystko to składa się na to, że czołowi piłkarze zgarniają gigantyczne pensje. Najwięcej, bo ponad 100 milionów dolarów zarabiają Cristiano Ronaldo i Lionel Messi. TOP 10 najlepiej zarabiających piłkarzy wg Forbes – ranking Ranking otwiera David De Gea. Czyste konto to pojęcie, które hiszpański bramkarz, przynajmniej w ostatnich miesiącach, zna jedynie z piłkarskiej encyklopedii. De Gea jest daleki od optymalnej dyspozycji, ba! – nie należy nawet do najlepszych bramkarzy świata. Niemniej jednak na swoje zarobki nie może narzekać. Za sezon 2020/21 zgarnie 27 milionów dolarów. Robert Lewandowski to jedyny polski zawodnik uwzględniony przez nasz ranking. Robert to najlepszy piłkarz świata w 2020 roku według FIFA . Z pewnością jest jedną z największych gwiazd futbolu, a jego zarobki w tym sezonie to 28 milionów dolarów. Robert Lewandowski jest w czołówce najlepiej zarabiających piłkarzy świata, a wszystko wskazuje na to, że będzie się piął w górę rankingu, jednak póki co zajmuje dziewiąte miejsce. Czasy, w których Walijczyk zostawiał rywali za plecami minęły – oby nie bezpowrotnie – ale Gareth Bale wciąż znajduje się w gronie 10 najlepiej zarabiających piłkarzy świata. Zarobki byłego piłkarza Realu Madryt to około 30 milionów dolarów rocznie. Choć Bale nie znajduje się już w panteonie największych gwiazd futbolu, to ranking pokazuje, że jego zarobki wciąż są bardzo wysokie. Ranking zawiera dwóch piłkarzy Barcelony. Szczęśliwą siódemką może pochwalić się Antoine Griezmann. Mistrz świata co prawda zawodzi w barwach Barcelony, ale jego konto zdecydowanie nie świeci pustkami. Zarobki byłego piłkarza Atletico Madryt w sezonie 2020/21 to, bagatela, 33 milionów dolarów. W zespole Dumy Katalonii więcej zarabia tylko Lionel Messi. Paul Pogba to kolejny Francuz, którego zarobki prezentują się znacznie lepiej niż aktualna forma sportowa. Pomocnik Manchesteru United jest w czołówce najlepiej zarabiających piłkarzy świata, a jego pensja za ten sezon to, według Forbesa, 34 miliony dolarów. Kiedyś był zaliczany do najbardziej obiecujących gwiazd młodego pokolenia, jednak dziś jest daleki od czasów swojej świetności. Piłkarze, którzy zarabiają najwięcej – czołowa piątka Mówi się, że zarobki piłkarzy Premier League należą do najwyższych, ale Mohammed Salah to drugi i ostatni przedstawiciel ligi angielskiej uwzględniony przez ranking. 37 milionów dolarów za sezon to sprawia, że pod względem pensji Salah jest piątym piłkarzem świata. Ranking na czwartym miejscu ukończył Kylian Mbappe. Inni piłkarze nie mogą dogonić Francuza nie tylko na boisku, ale także w wyścigu po wysokie pensje. Jedna z gwiazd futbolu jest na czwartym miejscu wśród 10 najlepiej zarabiających piłkarzy świata. Piłkarz mistrza Francji zarabia 42 miliony dolarów za sezon. Zarobki piłkarzy PSG od lat są problematyczne ze względu na finansowe fair play, ale pensje Mbappe czy Neymara bez dwóch zdań będą jednymi z najwyższych w światowym futbolu. Ranking najlepiej zarabiających piłkarzy – podium Zarobki piłkarzy takich jak Neymar muszą być wysokie, ponieważ to właśnie dla takich zawodników kibice oglądają piłkę nożną. Jedna z najjaśniejszych gwiazd światowego futbolu może pochwalić się pensją na poziomie 96 milionów dolarów. Gwiazdor reprezentacji Brazylii to czołowy zawodnik świata i znajduje się w ścisłej czołówce 10 najlepiej zarabiających piłkarzy. Piłkarze, którzy go wyprzedzają to bez wątpienia dwaj najlepsi piłkarze wszech czasów futbolu. Cristiano Ronaldo i Lionel Messi Niniejszy ranking jest kolejnym, w którym dwóch najlepszych piłkarzy współczesnego futbolu rywalizuje ze sobą. Argentyńczyk tym razem okazał się lepszy niż Cristiano Ronaldo. Zarobki piłkarzy Barcelony i Juventusu mogą przyprawić o niemały zawrót głowy. Ile zarabiają piłkarze, którzy z pewnością należą do największych gwiazd światowego sportu? Cristiano Ronaldo to jeden z dwóch piłkarzy, którzy zarabiają powyżej 100 milionów dolarów za sezon. Czołowy zawodnik świata jest najlepiej opłacanym piłkarzem włoskiej Serie A. Tym razem jednak nie znalazł się na szczycie listy. Lionel Messi tym razem zdystansował Ronaldo i może pochwalić się zarobkami na poziomie 126 milionów dolarów. Zarobki najlepszych piłkarzy świata z pewnością mogą być szokiem dla kibiców. Warto jednak pamiętać, że ich pensje są tak wysokie, ponieważ futbol jest jedną z najchętniej oglądanych dyscyplin sportów świata. PiłkarzNarodowośćKlubZarobki [w mln $] David De GeaHiszpaniaManchester United27 Robert LewandowskiPolska Bayern Monachium 28 Gareth BaleWalia Real Madryt 29 Antoine GriezmannFrancja Barcelona 33 Paul PogbaFrancja Manchester United 34 Mohammed SalahEgipt Liverpool 37 Kylian MbappeFrancja PSG 42 NeymarBrazylia PSG 96 Cristiano RonaldoPortugalia Juventus 117 Leo MessiArgentyna Barcelona 126 Zobacz również: Autorem artykułów na blogu jest polska firma produkująca stroje sportowe pod marką PEHA.
ZPiedą w roli kapitana Legia sięgnęła po swoje pierwsze w historii mistrzostwo i pierwszy w historii polskiej piłki dublet! Prowadzona przez Janosa
Magazyn „FourFourTwo” opublikował listę dziesięciu najlepszych bramkarzy globu. Brytyjskie czasopismo każdego roku przygotowuje różnego rodzaju zestawienia przedstawiające zawodników występujących na różnego typu pozycjach na boiskach. W ostatnich dniach na ich stronie pojawiły się nazwiska dziesięciu najlepszych bramkarzy na świecie. W ich opinii bezkonkurencyjnym numerem jeden w tej kategorii jest Jan Oblak z Atlético Madryt.„73,1% obronionych strzałów czyni go drugim najbardziej niezawodnym bramkarzem w tym sezonie LaLigi tuż za Aitorem Fernandezem z Levante. Jego 100. czyste konto w Atlético Madryt miało miejsce w 178. występie. Cztery razy z rzędu zdobywał w LaLidze trofeum Zamory. Czy potrzebujemy iść dalej? Oblak jest obecnie najlepszym bramkarzem na świecie - i może nim pozostać przez długi czas” - czytamy w uzasadnieniu na stronie „FourFourTwo”.Tuż za Słoweńcem zostali uplasowani Alisson z Liverpoolu oraz Marc-André ter Stegen z trójka wymienionych piłkarzy przyczyniła się w znaczącym stopniu do posiadania największej liczby przedstawicieli pod względem narodowościowym w prezentowanym niżej zestawieniu, ponieważ poza nimi zostali docenieni też ich rodacy - Samir Handanović z Interu Mediolan, Manuel Neuer z Bayernu Monachium i Ederson z Manchesteru gronie wyróżnionych bramkarzy zabrakło Wojciecha Szczęsnego, który zdaniem brytyjskiego czasopisma jest w tym roku słabszym golkiperem od między innymi wspomnianego Handanovicia, którego wyprzedza w różnego rodzaju zestawieniach na poziomie Serie A czy Pétera Gulácsigo z Lipska. 10 najlepszych bramkarzy wg „FourFourTwo” 1. Jan Oblak (Atlético Madryt/Słowenia)2. Alisson (Liverpool/Brazylia)3. Marc-André ter Stegen (FC Barcelona/Niemcy)4. Thibaut Courtois (Real Madryt/Belgia)5. Keylor Navas (PSG/Kostaryka)6. Péter Gulácsi (RB Lipsk/Węgry)7. Samir Handanović (Inter Mediolan/Słowenia)8. Manuel Neuer (Bayern Monachium/Niemcy)9. Ederson (Manchester City/Brazylia)10. David De Gea (Manchester United/Hiszpania)5. Kyliana Mbappe. Jeden z najlepszych napastników na świecie, Kylian Mbappe jest czołowym strzelcem w Ligue 1 z 25 golami w tym sezonie. Francuz będzie krytyczny dla paryskiego klubu, jeśli chce wygrać swoją pierwszą Ligę Mistrzów UEFA w tym sezonie z PSG już w półfinale. 4. Erling Haland. To nasza igolowa, świecka tradycja. Jak co roku oddajemy w ręce naszych Czytelników serię rankingów, którymi honorujemy najlepszych, naszym zdaniem, piłkarzy na świecie w 2019 roku. Na początek bramkarze. Kto według nas najbardziej zasłużył na wyróżnienie? Zanim przejdziemy do listy topowych golkiperów świata, wyjaśnimy, w jaki sposób powstał nasz ranking. Otóż każdy z redaktorów iGola miał prawo wystawić swoją dziesiątkę zawodników na danej pozycji zgodnie z „eurowizyjną” punktacją. I tak za pierwsze miejsce każdy przyznawał 25 pkt, za drugie 18, za trzecie 15, czwarte 12, piąte 10, szóste 8, siódme 6, ósme 4, dziewiąte 2 i dziesiąte 1. Zdajemy sobie sprawę, że nie jest to system idealny – lepszego jednak nie wymyśliliśmy. Bardzo blisko załapania się do czołowej dziesiątki golkiperów byli: Gianluigi Donnarumma i Kasper Schemichel, którym zabrakło naprawdę niewiele. Kto ich wyprzedził? Oto najlepsi bramkarze świata 2019 roku według iGola. 10. Keylor Navas (33 lata, Kostaryka, Real Madryt/Paris Saint Germain, 46 punktów od redakcji) Najpierw miesiące w Madrycie, w czasie których Kostarykanin z całą pewnością mógł czuć się nie gorszym od niemogącego złapać dobrej dyspozycji Thibaulta Courtois, potem transfer do Paryża i pewne miejsce między słupkami PSG. Lata mijają, a Navas w dalszym ciągu potrafi wzbić się na wyżyny. Refleksu zazdrościć mu mogą i dekadę młodsi bramkarze. Co dalej? Celem trzykrotnego zdobywcy UEFA Champions League w barwach Realu Madryt jest oczywiście kolejne trofeum w tych rozgrywkach. Gdyby mu się to udało, w przyszłym roku zapewne wróci na wyższe miejsca naszego zestawienia. 9. Kepa Arrizabalaga (25 lat, Hiszpania, Chelsea FC, 58 punktów od redakcji) Czy Hiszpan zawsze gwarantuje „The Blues” pewność między słupkami? Niekoniecznie, zdarzają mu się mecze, w których nie należy do najsilniejszych punktów ekipy Franka Lamparda. Czy oznacza to, że nie zasłużył na 9. miejsce w naszym rankingu? Tutaj również odpowiedź będzie przecząca – pozycja jest jak najbardziej zasłużona, choćby z powodu świetnej dyspozycji w Lidze Europy, której poprzednią edycję wygrał wraz z kolegami. Kepa to wciąż relatywnie młody golkiper, zapewne londyńskiej bramki strzegł będzie jeszcze przez długie lata. W tym roku Arrizabalaga zaczął też więcej bronić w kadrze narodowej – spośród swoich wszystkich 10 występów, aż siedem miało miejsce w minionych dwunastu miesiącach. Przy dobrych wiatrach przyszły rok może należeć do niego. 8. Samir Handanović (35 lat, Słowenia, Inter Mediolan, 119 punktów od redakcji) Populacja Słowenii nie jest większa od żyjącej na terenie aglomeracji Warszawy, a ma dwa nazwiska w naszym rankingu. I oba raczej bezdyskusyjne. Choć Samir Handanović od kilku lat skupia się wyłącznie na karierze klubowej (co jest raczej zrozumiałe, biorąc pod uwagę, kto stoi między słupkami reprezentacji), nie znaczy to, że jego dyspozycja fizyczna spadła. Słoweniec nadal jest bowiem jednym z najlepszych speców od obrony rzutów karnych, co zawdzięcza niebywałemu refleksowi i świetnej zdolności przewidywania zamiarów strzelców. Nerazzurri mają miedzy słupkami specjalistę światowej klasy, który zaliczył kolejny świetny rok i został wybrany najlepszym bramkarzem poprzedniego sezonu w Serie A. Niech gra do pięćdziesiątki. 7. Hugo Lloris (33 lata, Francja, Tottenham, 132 punkty od redakcji) Zwycięzca rankingu za rok 2018 zanotował wyraźny spadek. Nie może to dziwić – po pierwsze nie zdobył w tym roku żadnego trofeum (choć oczywiście był blisko w przypadku Champions League), po drugie jego dyspozycja nie zawsze była aż tak wysoka. Na dodatek rok kończy urazem, który wykluczył go z gry na początku października. Niezależnie od wszystkich „ale”, Hugo Lloris nadal jest golkiperem klasy światowej. Bez kilku jego kluczowych interwencji ekipa „Kogutów” mogłaby tylko pomarzyć o tak udanej kampanii w Lidze Mistrzów, jak to miało miejsce w pierwszej części roku. Jego pozycja w kadrze narodowej nadal jest również nie do podważenia – nie zanosi się na to, by kto inny wyprowadzał „Trójkolorowych” na mecze najbliższych mistrzostw kontynentu. 6. Andre Onana (23 lata, Kamerun, Ajax Amsterdam, 133 punkty od redakcji) Wielkie pozytywne zaskoczenie mijających miesięcy. Bramkarz z Afryki znany był już wcześniej ze znakomitego refleksu i ogólnego talentu do gry między słupkami, miewał jednak problemy z ustabilizowaniem formy. Dziś to „kocur” jakich mało, człowiek, który rewelacji poprzedniej edycji Ligi Mistrzów wybronił niejeden mecz. Mistrz Holandii 2019 cieszył się uznaniem głosujących w pierwszej edycji Trofeum Lwa Jaszyna, dla najlepszego bramkarza grającego w Europie – zajął w nim 7. miejsce. Naszym zdaniem było jeszcze lepiej. Szóste miejsce na dobry początek. Co dalej z Kameruńczykiem? Pewnie lada chwila będzie musiał decydować – czy lepiej myśleć o zostaniu legendą w Amsterdamie, czy celować w jeden z najlepszych klubów w topowych ligach. Wydaje się, że już spokojnie dałby sobie radę. 5. Ederson (26 lat, Brazylia, Manchester City, 257 punktów od redakcji) Człowiek, który gra nogami lepiej, niż niejeden zawodowy piłkarz z pola. Nie oznacza to jednak, że jest jednym z tych golkiperów, którzy nie mogą pochwalić się żadnym innym atutem. Ederson to bramkarz, którego bez wątpienia Pep Guardiola nie zamieniłby na nikogo innego. W Anglii wygrał w tym roku właściwie wszystko co się dało, półka trofeów przygotowana wyłącznie na europejskie puchary nadal jednak świeci pustkami. Z kadrą zwyciężył w Copa America, ale nie rozegrał nawet minuty – Canarinhos mają dwóch doskonałych piłkołapów, drugi będzie znacznie wyżej w naszym zestawieniu. Wyróżnienia indywidualne? Bramkarz roku według piłkarzy Premier League, trzeci najlepszy golkiper świata według FIFA i czwarty według FIFPro. Na pewno nie może mieć do siebie pretensji za ten rok. 4. Wojciech Szczęsny (29 lat, Polska, Juventus FC, 279 punktów od redakcji) Za Polakiem fantastyczne miesiące. Wojciech Szczęsny to w tej chwili bez wątpienia najlepszy fachowiec od bronienia w całej Serie A. W kadrze bywało różnie, zdaniem Jerzego Brzęczka więcej pewności między słupkami dawał bowiem Łukasz Fabiański. Po jego kontuzji bluzę z numerem 1 założył jednak bramkarz Juventusu i wydaje się, że w takiej formie raczej już jej nie odda. W klubie też jest nie do wygryzienia – daje bowiem znacznie większą pewność niż legendarny, aczkolwiek ustępujący już ze sceny Gianluigi Buffon. Życzymy mu szczerze, by za rok znalazł się jeszcze wyżej – najlepiej poprzez sukces z kadrą w nadchodzących mistrzostwach Europy. 3. Jan Oblak (26 lat, Słowenia, Atletico Madryt, 350 punktów od redakcji) W głowie się nie mieści, że facet w tak młodym wieku ma już tyle sukcesów i tytułów indywidualnych na tak trudnej i specyficznej pozycji. Co doszło w roku 2019? Kolejne Trofeo Zamora dla najmniej straconych bramek w La Liga, wyróżnienie dla najlepszego golkipera tejże ligi, był też piąty w klasyfikacji najlepszych bramkarzy świata według FIFPro. Naszym zdaniem był jeszcze lepszy – Słoweniec przegrał tylko z dwoma innymi wybitnymi specjalistami. Ciekawostka: Jan Oblak to jedyny bramkarz na świecie, który zdaniem portalu Transfermarkt jest wart co najmniej 100 milionów euro. Wydaje się, że Atletico nie puściłoby go nawet za dwa razy tyle. 2. Marc-Andre ter Stegen (27 lat, Niemcy, FC Barcelona, 521 punktów od redakcji) Ile razy ter Stegen ratował Barcelonę od kompromitacji w tym trudnym dla nich roku? Trudno zliczyć. Wiadomo, że obok Lionela Messiego jest tym piłkarzem, na którym można polegać absolutnie zawsze. Nigdy nie schodzi poniżej bardzo wysokiego poziomu, nie zawala bramek. Ze względu na połączenie świetnej gry nogami, szybkości, przewidywania zamiarów rywali i naturalnego refleksu, 27-letni Niemiec jest wzorem idealnego bramkarza. Obok niego można postawić właściwie tylko jednego specjalistę, który minimalnie wygrał nasz ranking. Golkiper Barcelony podobnie został oceniony też przez FIFĘ i FIFPro – obie organizacje uznały go za numer dwa na świecie. 1. Alisson (27 lat, Brazylia, Liverpool FC, 537 punktów od redakcji) Pomyśleć, że kiedyś siedział na ławie w Romie i oglądał popisy Wojciecha Szczęsnego… Dziś Alisson Becker to niekwestionowany król wszelkiego rodzaju rankingów i zestawień. Zwycięzca Ligi Mistrzów i Copa America w 2019 roku musiał z pewnością dokupić gablotę na kolejne wyróżnienia. Zdobywca Złotej Rękawicy Premier League i Copa America, laureat pierwszej w historii Nagrody im. Lwa Jaszyna, najlepszy bramkarz świata według IFFHS. Siódmy piłkarz świata w plebiscycie Złotej Piłki (miejsce wyżej od naszego Roberta Lewandowskiego). Najlepszy golkiper UEFA Champions League. Czy ktoś ma wątpliwości co do jego klasy? Mało prawdopodobne. Jutro na łamach iGola ukaże się ranking najlepszych prawych obrońców na świecie w 2019 r. Alisson Becker Andre Onana Ederson Hugo Lloris Jan Oblak Kepa Arrizabalaga Keylor Navas Marc-André Ter Stegen Ranking ranking bramkarzy Rankingi iGola Samir Handanović Wojciech Szczęsny Gordon Banks od dawna uważany jest za jednego z najlepszych bramkarzy w historii gry. Banks jest szanowany w swojej ojczystej Anglii za swój wkład w skład drużyny Pucharu Świata 1966, jedynego tytułu w kraju w największych rozgrywkach na świecie. czy Chelsea Kane wyszła za mąż w ciągu ostatnich 20 lat od czasu, gdy Stany Zjednoczone gościły Mistrzostwa Świata w piłce nożnej 1994, jedna pozycja przyniosła gwiazdkę za gwiazdą. pozycja bramkarzy sprawiła, że ludzie zyskali więcej szacunku dla Jankesów przez lata, ze względu na to, jak dobrze piłkarze w tym miejscu na boisku spisali się w kraju i za granicą. chociaż nie wszyscy gracze z listy 10 najlepszych bramkarzy w historii Ameryki mogli zobaczyć jasne światła angielskiej Premier League i Mistrzostw Świata, nadal utrzymywali się podczas długiej kariery. Czytaj dalej aby zapoznać się z kompletnym rankingiem Top 10 'keepers, które stworzyły Stany Zjednoczone. Victor Decolongon/Getty Images Zach Thornton nigdy nie był konsekwentnym członkiem pierwszego zespołu na szczeblu międzynarodowym, ale zawsze był wzorem spójności jako bramkarz pierwszego wyboru z dwoma różnymi seriami Major League Soccer. Thornton, który zawsze pozostawał w cieniu takich zawodników jak Kasey Keller, Brad Friedel i Marcus Hahnemann, w latach 1994-2001 wystąpił w ośmiu meczach reprezentacji, ale w tym czasie był niezłomnym zawodnikiem Chicago Fire. Po długiej karierze w Wietrznym Mieście Thornton zakończył karierę na wysokim poziomie z Chivas USA, zdobywając po raz drugi w 2009 roku tytuł bramkarza MLS. podczas swojej kariery klubowej Thornton zdobył trzy Puchary US Open, jeden MLS Cup i jeden Supporters’ Shield. Kevin Hartman Frank BorghiNick Rimando Marcus Hahnemann Brad Guzan Tony Meola Brad Friedel Tim Howard Kasey Keller Kevin Hartman Brandon Wade/Getty Images z Kevinem Hartmanem przyszedłeś oglądać ze względu na jego jasne blond włosy i zostałeś, aby oglądać jego gwiezdną technikę w bramce. Hartman, podobnie jak Thornton, nigdy nie był stałym członkiem reprezentacji Stanów Zjednoczonych na szczeblu międzynarodowym, ale to nie powstrzymało go przed zostaniem legendą w klubowej piłce nożnej. Hartman posiada obecnie rekordy większości czystych kartek, zwycięstw i zapisów w historii MLS, a także zaszczyt bycia pierwszym ” bramkarzem, który wygrał 20 meczów w kolejnych sezonach. większość swojej kariery klubowej spędził w LA Galaxy, ale także zaliczył wiele występów w bramkach dla Kansas City Wizards i FC Dallas. Frank Borghi Frank Borghi może nie miał długiej, znakomitej kariery, jak inni gracze na tej liście, ale pozostawił ważny ślad w historii piłki nożnej Stanów Zjednoczonych. Borghi, który zdobył tylko dziewięć capów dla Jankesów, był w bramce jednego z najważniejszych zwycięstw w 101-letniej historii amerykańskiej piłki nożnej. w 1950 roku Borghi utrzymał czyste konto przeciwko Anglii w słynnym zwycięstwie 1-0, które zmieniło cały skład, który udał się do Brazylii w piłkarskich Nieśmiertelnych w Stanach. i 26 lat po słynnym zwycięstwie w Belo Horizonte, Borghi i jego koledzy z drużyny zostali wprowadzeni do National Soccer Hall of Fame. Nick Rimando USA TODAY Sports Nick Rimando jest obecnie najlepszym bramkarzem w MLS, a jego występy w realu Salt Lake w ciągu ostatnich kilku lat były umocnił swoje miejsce jako nr 3 Keeper Na United States Depth Chart. 34-latek ma na swoim koncie 14 występów w drużynie występ zaliczył 2 kwietnia przeciwko Meksykowi. w drafcie Miami Fusion W MLS SuperDraft 2000 jest trzykrotnym mistrzem MLS All-Star i 2004 mistrzem MLS Cup. Rimando był również pierwszym bramkarzem podczas Złotego Pucharu 2013, w którym wystąpił w pięciu z sześciu meczów Stanów Zjednoczonych, w tym w wygranym 1: 0 finale z Panamą. Marcus Hahnemann Mike Hewitt/Getty Images w wieku 41 lat Marcus Hahnemann nadal działa w Seattle Sounders, chociaż nie gra zbyt wiele. zanim w 2012 roku wrócił do Seattle, Hahnemann rozpoczął karierę w Anglii w Fulham, Reading i Wolverhampton. najwięcej dla Reading grał Hahnemann, dla którego zaliczył 270 występów i w ciągu ośmiu sezonów z Royals spadł z Premier League do Championship. the 'keeper, który ma tylko dziewięć występów w Stanach Zjednoczonych, ale został powołany do dwóch drużyn Pucharu Świata, również rozegrał 27 meczów we wszystkich rozgrywkach dla wilków w sezonie 2009-10, zanim został relegowany na ławkę rezerwowych do końca swojej kariery w Anglii. Brad Guzan Tony Marshall/Getty Images Jeśli wrócisz za rok lub dwa, Brad Guzan może być wyższy na tej liście, ale na razie nadal pozostaje na liście z powodu braku występów na arenie międzynarodowej. bramkarz Aston Villi w wieku 29 lat zanotował łącznie 24 występy w reprezentacji Stanów Zjednoczonych, dzięki dominacji na pozycji przez Tima Howarda. gdzieś po Mistrzostwach Świata 2014, zmiana gwardii na pozycji powinna nastąpić, ponieważ Guzan ma więcej niż zasłużył na miejsce na szczycie amerykańskiego totemu bramkarzy. przez ostatnie dwa sezony Guzan był kamieniem milowym dla Aston Villi, klubu, który uniknął spadku po sezonie 2012-13 dzięki staraniom byłego gracza Chivas USA. Tony Meola Dave Kaup/Getty Images zanim było to wymaganie, aby nie mieć włosów podczas obsadzania bramki w Stanach Zjednoczonych, Tony Meola blazed śladem obecnych opiekunów gwiazd w Stanach Zjednoczonych. Meola w latach 1988-2006 wystąpił 100 razy w reprezentacji Stanów Zjednoczonych i był jednym z najlepszych graczy swojego pokolenia. na poziomie klubowym Meola grał w MetroStars przed i po zmianie nazwy na New York Red Bulls. w przerwie między dwoma występami w nowojorskim klubie, grał dla Kansas City Wizards, a 2000 był jego najlepszym sezonem w midwest. w 2000 roku Meola zdobył MLS Cup, MLS Cup MVP, MLS MVP i został mianowany bramkarzem roku. trzykrotny uczestnik mistrzostw świata, a w 2012 roku wprowadzony do National Soccer Hall of Fame, również posiada rekord MLS w liczbie shutout ’ ów w jednym sezonie z 16 w tym przełomowym roku 2000. Brad Friedel Shaun Botterill/Getty Images Brad Friedel rozpoczął swoją międzynarodową karierę jako rezerwowy Meola na Mistrzostwach Świata w 1994 na rodzimej ziemi, ale z biegiem lat stał się niezawodną opcją pierwszego wyboru dla Stanów Zjednoczonych. przełomowe momenty Friedla na arenie międzynarodowej miały miejsce podczas Mistrzostw Świata w 2002 roku, kiedy to Jankesi przeszli do ćwierćfinału, zanim odpadli z Niemiec. podczas tego turnieju Friedel został pierwszym zawodnikiem od 1974 roku, który zachował dwa rzuty karne poza rzutami karnymi na Mistrzostwach Świata. na poziomie klubowym Friedel przez lata był jednym z najlepszych bramkarzy angielskiej Premier League z Blackburn Rovers, Aston Villą i Tottenhamem. Friedel zaczynał swoją karierę w Anglii z Liverpoolem, ale nigdy nie stał się konsekwentnym bramkarzem pierwszego wyboru za granicą, dopóki nie przeniósł się do Blackburn. karierę międzynarodową UCLA zakończył w 2005 roku z 82 występami, jednak nadal występuje na poziomie klubowym jako rezerwowy „keeper” dla Spurs. Tim Howard Hans Punz podobnie jak każdy świetny bramkarz, Tim Howard z wiekiem stał się jeszcze lepszy. w wieku 35 lat Howard jest w świetnej formie zarówno dla Evertonu, jak i Stanów Zjednoczonych. lider reprezentacji Stanów Zjednoczonych jest na dobrej drodze do wyjazdu na trzeci Puchar Świata, drugi jako bramkarz pierwszego wyboru i zdobycia setnego miejsca w karierze. dwa wyróżniające się momenty w międzynarodowej karierze Howarda znalazły się na największym etapie, ponieważ w półfinale Pucharu Konfederacji FIFA 2009 utrzymał Hiszpanię na czystym koncie i rozpoczął rundę po boisku przy bramce Landona Donovana przeciwko Algierii. na początku swojej kariery klubowej Howard trafił na pierwsze strony gazet za odejście z MetroStars do Manchesteru United, ale naprawdę odcisnął swoje piętno na angielskim futbolu w Evertonie, gdzie rzadko miał zły mecz od czasu przybycia na Goodison Park w 2006 roku. W tym tygodniu Howard podpisał nową umowę, która zatrzyma go w Evertonie do 40 roku życia. Kasey Keller MICHAEL SOHN Po najcieńszym marginesie, Keller wyprzedza Howarda o pierwsze miejsce na liście—na razie. Keller, którego rekord większości występów amerykańskiego bramkarza na arenie międzynarodowej zostanie przyćmiony przez Howarda w 2014 roku, najbardziej przypadł Stanom Zjednoczonym w czasie, gdy kraj wciąż odnosił sukcesy na arenie międzynarodowej. najbardziej pamiętny moment Kellera w czerwono-biało-niebieskich nadszedł w 1998 roku, kiedy to zaliczył 10 save ’ ów przeciwko Brazylii w przełomowym zwycięstwie 1: 0 dla Stanów Zjednoczonych. czterokrotny weteran Mistrzostw Świata wystąpił również na poziomie klubowym w wielu krajach, od Hiszpanii przez Niemcy po Stany Zjednoczone. były gracz Leicester City, Rayo Vallecano i Borussii Monchengladbach wrócił do domu w 2009 roku, aby grać dla Seattle Sounders, a w swoim ostatnim sezonie został wybrany bramkarzem roku MLS 2011. ze względu na długowieczność kariery i fakt, że jego forma nigdy nie spadła poniżej średniej przed przejściem na emeryturę, Keller jest nadal najlepszym ” opiekunem, jakiego Stany Zjednoczone kiedykolwiek widziałem. śledź Joe na Twitterze, @JTansey90. Losowe państwa na mapie świata. Stany USA. Państwa Azji. Mapa świata bez 20 losowych państw. Państwa w losowych kwadratach na mapie świata.
02 mar TOP 10 najlepszych polskich bramkarzy w historii Posted at 08:00h in Piłka nożna Polscy bramkarze od kilkudziesięciu lat są synonimem jakości i gwarancją świetnych występów między słupkami. Wielu z nich wyczyniało cuda, nie tylko w barwach reprezentacji Polski, ale także broniąc dla swoich klubów. Nic zatem dziwnego, że wybór najlepszego polskiego bramkarza w historii jest niezwykle trudny. Stroje z nadrukiem gratis od 104,99 zł Spośród kilkudziesięciu nazwisk wybitnych polskich golkiperów trudno wybrać najlepszą 10. Wiąże się to z wieloma dylematami i trudnymi wyborami. Bramkarze, którzy zapisali się w historii reprezentacji Polski i są legendami piłkarskimi zagranicznych klubów mają stałe miejsce w annałach polskiego futbolu. Przed wami ranking bramkarzy, którzy w historii polskiej piłki byli najlepsi. Czołowi bramkarze w historii reprezentacji Polski 10. Edward Szymkowiak Był najdłużej występującym bramkarzem w historii reprezentacji Polski, a z orzełkiem na piersi zagrał 53 razy. Bronił naszej bramki w słynnym meczu z ZSRR w 1957, a dzięki wspaniałej postawie po końcowym gwizdku został zniesiony przez znajdujących się w euforii kibiców. Reprezentował Polskę na Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie i Helsinkach. 9. Adam Matysek Choć lata 90′ nie były najlepsze dla polskiej reprezentacji, to Adam Matysek z pewnością może zaliczyć ten czas do udanych. Wówczas był czołowym bramkarzem w Bundeslidze, a jego pozycja w polskiej kadrze była niepodważalna. Był uczestnikiem mundialu w 2002, ale nie wystąpił w żadnym spotkaniu kadry Jerzego Engela. Po karierze sportowej Adam Matysek pozostał w futbolu, pełnił funkcję dyrektora sportowego Śląska Wrocław. 8. Józef Wandzik Odnosił spore sukcesy w piłce klubowej. Czterokrotnie sięgnął po mistrzostwo Polski z Górnikiem Zabrze, a trzykrotnie świętował mistrzostwo Grecji z Panathinaikosem. W reprezentacji status pierwszego bramkarza osiągnął dopiero po 1986 i słynnej “klątwie Bońka”. Nigdy nie dorównał sukcesom swoich wielkich poprzedników w polskiej bramce, ale jako bramkarz drużyn klubowych spisywał się znakomicie. 7. Łukasz Fabiański Był bohaterem EURO 2016, zwłaszcza w meczu ze Szwajcarią. W sobie tylko znany sposób zatrzymał główkę Derdiyoka i fantastyczny strzał Rodrigueza z rzutu wolnego, a dzięki jego postawie Polska awansowała do ćwierćfinału. W rzutach karnych z Portugalią nie udało mu się obronić żadnej jedenastki, ale Mistrzostwa Europy z pewnością wspomina nad wyraz dobrze. W kadrze narodowej występuje od 2006 roku, choć tak naprawdę nigdy nie miał statusu bramkarza numer jeden. Przed Mistrzostwami Europy 2012 znajdował się w doskonałej dyspozycji, jednak tuż przed turniejem doznał urazu, który wykluczył go z reprezentacji. Gdyby nie Wojciech Szczęsny bez dwóch zdań byłby bramkarzem numer jeden reprezentacji Polski na długie, długie lata. Jego rywalizacja z bramkarzem Juventusu od lat jest przedmiotem sporu całego środowiska piłkarskiego. Dwaj polscy bramkarze raz po raz wymieniają się miejscem w bramce reprezentacji Polski i konia z rzędem temu, kto byłby w stanie rozstrzygnąć ten spór na korzyść któregoś z nich. Łukasz Fabiański to uznany bramkarz na Wyspach Brytyjskich. Po zdobyciu mistrzostwa Polski w barwach Legii Warszawa przeniósł się do Arsenalu. Niestety, jego kariera w londyńskim klubie nie przebiegała najlepiej. Kilka prostych błędów przyniosło mu niechlubny przydomek – Flappyhandski. W 2014 roku przeniósł się do Swansea i był to strzał w dziesiątkę. W barwach walijskiej wystąpił 149 razy, stając się jednym z najlepszych bramkarzy Premier League. Obecnie broni barw West Hamu United, gdzie ma niepodważalną pozycję bramkarza numer jeden. Jest jednym z czołowych bramkarzy Premier League i z pewnością ważną postacią wśród polskich bramkarzy XXI wieku. 6. Hubert Kostka Złoty medalista olimpijski z Monachium i wielokrotny mistrz Polski w barwach Górnika Zabrze. Zaliczył 32 występy w kadrze narodowej i wielokrotnie zachwycał swoimi paradami. Jeden z najlepszych polskich bramkarzy w historii, który po karierze sportowej został trenerem i pracował z reprezentacją Polski. 5. Artur Boruc Gdy reprezentacji Polski szło źle, mogła liczyć na Artura Boruca. Polscy bramkarze młodego pokolenia niejednokrotnie stawiali Króla Artura za wzór do naśladowania. Bramkarz spędzał sen z powiek napastników w Polsce, Szkocji, Anglii czy Włoszech. Dzięki charyzmie, ale także ogromnym umiejętnościom Boruc zyskał status bramkarza legendarnego. W reprezentacji Polski Boruc zagrał 65 razy. Reprezentował nasz kraj na mundialu 2006 i EURO 2008. Bramkarz był wówczas bez wątpienia najjaśniejszą postacią kadry prowadzonej kolejno przez Pawła Janasa i Leo Benhakeera. Skazą na jego reprezentacyjnej karierze są nieudane eliminacje do mundialu 2010 roku i fatalny błąd w meczu z Irlandią Północną, gdy nie trafił w piłkę zagrywaną przez Michała Żewłakowa i walnie przyczynił się do porażki polskiego zespołu. W barwach Celticu Glasgow elektryzował całą piłkarską Szkocję. Grał w Lidze Mistrzów i mierzył się z najlepszymi napastnikami globu często stanowiąc dla nich zaporę nie do przejścia. Jego słynny “pajacyk”, czyli charakterystyczne sposób bronienia sytuacji jeden na jeden z atakującym był wielokrotnie kopiowany. Bramkarz kontynuował swoją karierę we włoskiej Fiorentinie, a w latach 2012-2020 występował w Premier League – najpierw w barwach Southampton, a później Bournemouth. Artur Boruc to bez wątpienia czołowy polski bramkarz ostatnich lat. Dla wielu jest postacią ikoniczną, a jego piłkarska charyzma elektryzuje nie tylko młodych piłkarzy, ale także kibiców, którzy skoczyli by za nim w ogień. 4. Wojciech Szczęsny Gdyby Wojciech Szczęsny lepiej prezentował się na ważnych dla reprezentacji Polski turniejach, z pewnością miałby status najlepszego golkipera w historii Polski. Niestety, duże imprezy nie są domeną bramkarza wychowanego w Warszawie. EURO 2012 – czerwona kartka w meczu z Grecją. EURO 2016 – kontuzja w starciu z Irlandią Północną Mundial 2020 – błąd i kontuzja w meczu z Senegalem Wojciecha Szczęsnego na wielkich imprezach prześladuje pech, który w połączeniu z błędnymi decyzjami stanowi mieszankę iście wybuchową. W 2012 roku był pierwszym wyborem Franciszka Smudy. Wydawało się, że młody, butny bramkarz wybuduje mur w polskiej bramce. Niestety, Szczęsny zawiódł oczekiwania na całej linii i już w pierwszym meczu z Grecją obejrzał czerwoną kartkę. Cztery lata później również był pewniakiem u selekcjonera reprezentacji Polski Adama Nawałki. Tym razem na jego drodze stanął pech – kontuzja, której doznał w meczu otwarcia z Irlandią Północną, wyeliminowała go z reszty turnieju, a w jego miejsce wskoczył Fabiański. Od tego czasu bramkarze rywalizują praktycznie non-stop. Mistrzostw Świata 2020 Szczęsny również nie może zaliczyć do udanych. Kuriozalna bramka na 0:2 z Senegalem z pewnością obciąża jego konto, a jakby tego było bramkarz dodał wówczas urazu. Nie ulega jednak wątpliwości, że bramkarz Juventusu to dziś ścisła światowa czołówka. Polskiego bramkarza charakteryzuje duży spokój i opanowanie. Szczęsny zerwał już z wizerunkiem pyskatego młodzieńca, teraz jest wyważony i daje drużynie tak potrzebną stabilizację. Wśród polskich bramkarzy aktualnie występujących na najwyższym szczeblu próżno szukać kogoś lepszego. Wojciech Szczęsny to godny następca Buffona w barwach Juventusu i pewny punkt polskiej reprezentacji. 3. Jerzy Dudek Gdy w latach 90 debiutował w polskiej ekstraklasie mało kto myślał, że ma przed sobą bramkarza, który zagra w Liverpoolu i Realu Madryt. Wątły, ale za to niezwykle gibki i obdarzony wspaniałym refleksem. Jerzy Dudek rozpoczynał karierę Concordii Knurów w 1996 roku został piłkarzem holenderskiego Feyenoordu. W barwach holenderskiej ekipy zagrał 139 razy i zdobył mistrzostwo Holandii. Następnym przystankiem w karierze Dudka był Liverpool. W barwach The Reds sięgnął po Ligę Mistrzów po szalonym finale w Stambule w 2005 roku. Gdy po pierwszej połowie Liverpool przegrywał z Milanem 0:3 cała Polska szydziła z Dudka, choć ten przy żadnej z bramek nie miał nic do powiedzenia. W drugiej połowie podopieczni Beniteza wyrównali, a Dudek został bohaterem dogrywki i rzutów karnych. Jego słynny taniec – dudek dance – zastopował Andrija Szewczenkę, a cała Polska cieszyła się i skakała z radości razem z polskim bramkarzem. Po latach spędzonych na Anfield Road przeniósł się do słynnego Realu Madryt i został pierwszym Polakiem, który reprezentował barwy Los Blancos. Choć nie podbił Półwyspu Iberyjskiego i był jedynie zmiennikiem Casillasa, to w drużynie Realu był postacią bardzo ważną. Świadczy o tym chociażby szpaler, który ekipa Królewskich zorganizowała dla niego, gdy kończył swoją bogatą karierę klubową. W reprezentacji Polski największe sukcesy święcił pod wodzą Jerzego Engela. Był podstawowym bramkarzem w eliminacjach do mundialu w Korei i Japonii. Niestety, samego turnieju nie może zaliczyć do udanych, gdyż w dwóch meczach przeciwko Korei Południowej i Portugalii wpuścił aż sześć bramek. Jego dalsza kariera w biało-czerwonych barwach nie należała do udanych, a mimo sukcesów klubowych nie znalazł uznania w oczach Pawła Janasa, który nie widział go wśród bramkarzy na mundial w 2006 roku. Dudek Reprezentacyjną karierę zakończył w 2013 roku meczem z Liechtensteinem. Wybór najlepszego polskiego bramkarza Zdradzimy wam pewien sekret – na placu boju pozostało już tylko dwóch bramkarzy. Są to Józef Młynarczyk i Jan Tomaszewski. Polscy bramkarze, którzy dominowali w latach 70′ i 80′. Obaj w barwach Polski odnosili ogromne sukcesy. Obaj są ikonicznymi postaciami polskiego futbolu. Bez wątpienia są to bramkarze, którzy wybronili niejeden mecz. Ale który zasłużył na pierwsze miejsce i statuetkę z napisem “najlepszy bramkarz”? 2. Jan Tomaszewski Człowiek, który zatrzymał Anglię. Wideo z tego spotkania i obroniony przez Tomaszewskiego rzut karny to jedno z najważniejszych wydarzeń w historii polskiej piłki nożnej. Z reprezentacją Polski sięgnął po srebro Igrzysk Olimpijskich w Montrealu i brązowy medal Mistrzostw Świata w 1974 roku. Polscy bramkarze przez lata wzorowali się na paradach Jana Tomaszewskiego, który był, jest i będzie ikoną polskiego sportu. Polska reprezentacja narodowa przez lata mogła być spokojna o pozycję bramkarza. Tomaszewski swoimi świetnymi występami zaskarbił sobie miłość kibiców i nienawiść rywali. Jest też żywą legendą ŁKS-u Łódź, w którym występował w latach 1972-1978. Bronił także barw Legii Warszawa, Gwardii Warszawa i Śląska Wrocław, a za granicą grał dla Herculesa Alicante i belgijskiego Beerschot VAC. Co ciekawe, nigdy nie był mistrzem Polski i kto właśnie jego nie do końca spełniona kariera klubowa sprawia, że w naszym rankingu musi uznać wyższość rywala. 1. Józef Młynarczyk Dwukrotny mistrz Polski i półfinalista Pucharu Europy z Widzewem Łódź. Mistrz Portugalii, zdobywca Pucharu Mistrzów, Superpucharu UEFA i Pucharu Interkontynentalnego z FC Porto. I wreszcie, III miejsce na mundialu z 1982 roku. Polska mogła i może być dumna z bramkarza takiego jak Józef Młynarczyk. Swoją postawą doprowadzał do furii wielu światowej klasy napastników, a jego postura odstraszała tych, którzy liczyli na łut szczęścia pod jego bramką. Po błyskotliwej karierze sportowej nie odwiesił butów na kołek i został trenerem specjalizującym się w szkoleniu, rzecz jasna golkiperów. Bramkarze, którzy trenowali z Młynarczykiem niejednokrotnie podkreślali jego ogromną wiedzę, doświadczenie i umiejętności, które mimo upływu lat pozostały bez zmian. Do dziś jest czynnym trenerem piłkarskim, a młodzi polscy bramkarze powinni się cieszyć z faktu, iż mogą trenować pod okiem takiego fachowca. Zobacz również: Autorem artykułów na blogu jest polska firma produkująca stroje sportowe pod marką PEHA..
10 najlepszych bramkarzy świata
