Lekcja 1Temat: Śladami obyczajów szlacheckich - polowanie na niedźwiedzia według Adama dzisiaj jeden z fragmentów utworu Adama Mickiewicza "Pan Tadeusz". Jutro również będziecie pracować z tym tekstem, więc bądźcie nie jest łatwy, dlatego wracajcie do niego ilekroć będziecie mieli problem z rozwiązaniem Marcinkowska-SobótekAdam Mickiewicz (1798–1855)jeden z najwybitniejszychprzedstawicieli polskiego romantyzmu. Był poetą, publicystą, filozofem, działaczempolitycznym. W czasie, kiedy Adam Mickiewicz tworzył swoje dzieła, Polskaznajdowała się pod Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego zaliczany do grona tzw. Trzech Wieszczów."Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie" Adama Mickiewicza to epopeja narodowa, powstała w latach 1832–1834 w Paryżu. Składa się z dwunastu ksiąg pisanych utworu rozgrywa się na Litwie, w dworku Soplicowo i w pobliskim zaścianku w Dobrzynie, w latach 1811 – na niedźwiedzia jest bardzo istotnym wydarzeniem w fabule epopei Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz”.Bohaterowie dzieła zorganizowali je w sercu puszczy litewskiej, miejscu bogatym w bory, knieje, wilcze doły zarośnięte trawą, małe i głębokie jeziorka pełne wody w kolorze rdzy oraz w drzewa pozbawione kory i liści. To tam żyło mnóstwo dzikich zwierząt: żubry, tury, rysie, dziki, łosie, uważnie poniższy tekst." Ulubioną rozrywką szlachty w dawnych wiekach były polowania. Zamiłowanie do nich brało się z przywiązania do ziemi, lasów, a także z potrzeby przeżywania przygód. W szlacheckiej Rzeczypospolitej było wielu myśliwych i zwolenników tej formy spędzania czasu. Niemal nie istnieli przeciwnicy polowań. Ponadto dziczyzna stanowiła zbyt ważną pozycję w jadłospisie szlachty, aby nawoływać do rezygnacji z łowów. Dzikich zwierząt żyło w lasach dużo, a niektóre z nich, jak na przykład wilki czy dziki, stanowiły istotne zagrożenie dla ludzi i stawało się zawsze wielkim okolicznym wydarzeniem. Przygotowania do niego rozpoczynały sie dzień wcześniej. Czyszczono broń, szykowano konie i psy. Na łowy wyruszano o wschodzie słońca, a ich pierwszym i najważniejszym elementem było wytropienie zwierzyny i jej osaczenie, czyli tak zwana nagonka. Myśliwi zbierali się w wyznaczonym miejscu, czekali w ukryciu na wypłoszone i gonione przez psy zwierzęta. Kiedy te pojawiały się na horyzoncie, strzelali do nich. Polowanie kończyło się zwykle o zachodzie słońca, Podziwiano wówczas zdobyte trofea, a następnie ucztowano przy najczęściej brała udział w polowaniach na grubego zwierza, zwłaszcza na jelenia i niedźwiedzia. Myśliwi bowiem najbardziej cenili sobie zwierzęta mające poroże lub kły."Tak początek polowania przedstawiono w filmie Andrzeja Wajdy:Przeczytajcie fragment z pdręcznika, str. 225-226W podanej prezentacji pod nr 6 znajduje się quiz dotyczący wydarzeń opisanych we fragmencie epopei:Uporządkujcie plan wydarzeń i zapiszcie go w zeszycie: 2 i 3Temat: Muzyka słowami zagrana. Koncert Wojskiego (Adam Mickiewicz "Pan Tadeusz").Kim był Wojski?Wojski Hreczecha – jedna z postaci w epopei Adama Mickiewicza "Pan Tadeusz". Był dalekim krewnym Sędziego Soplicy, przyjacielem jego domu. Do kanonów literackich przeszedł opis jego gry na rogu zaczynający się od słów: "Natenczas Wojski chwycił na taśmie przypięty..."W I Rzeczypospolitej wojski był urzędnikiem, a jego obowiązkiem było pilnowanie porządku w czasie, gdy szlachta wyruszała na wyprawę wojenną. Opiekował się ich rodzinami, dobytkiem, zapewniał bezpieczeństwo. Mógł być sędzią w sprawach spornych. W okresie, kiedy toczy się akcja utworu, pozostał tylko tytuł nie związany z żadną szanowany szlachcic, żyjący na dworze Sędziego, za którego często pełni obowiązki gospodarza. Mistrz myślistwa (także gry na rogu myśliwskim - "koncert Wojskiego") i strażnik dawnych obyczajów, których wielkość przeciwstawia współczesnym, a przy tym wesoły zakończonym sukcesem polowaniu pora na grę Wojskiego na rogu. Zobaczcie, jak została przedstawiona w filmie Andrzeja Wajdy:Przeczytajcie informacje o roguWysłuchajcie recytacji fragmentu "Pana Tadeusza" - tekst znajduje się w podręczniku na str. 227-228EtaEEtapy gry Wojskiego - przerysujcie do zeszytu tabelkę i uzupełnijcie jąEtap polowania:Fragment tekstu:Środki poetyckie:1. Przygotowanie Pierwsze Głosy zwierząt Polowanie polowania:Fragment tekstu: Środki poetyckie:1. Pobudka."odzew dźwięczący, rześki"epitety2. Przygotowanie psów."jęki po jękach skomlą", "psów granie"ożywienie, przenośnia3. Pierwsze strzały."ton twardszy jak grzmot"porównanie4. Głosy zwierząt leśnych."w wilczą szyję przeciągając się długo, przeraźliwie wyje", "to znów w niedźwiedzie rozwarłszy się gardło ryknął", "beczenie żubra wiatr rozwarło"przenośnie5. Polowanie Triumf."słychać zmieszane wrzaski szczwania, gniewu, trwogi, strzelców, psiarni i zwierząt""triumfu hymn uderzył w chmury"nagromadzenie rzeczownikówprzenośniaEtap polowania:Fragment tekstu:Środki poetyckie:1. Przygotowanie Pierwsze Głosy zwierząt Polowanie róg, na którym gra Wojski. Wskażcie różne środki stylistyczne wykorzystane przez poetę do jego z tekstu wyrazy dźwiękonaśladowcze i przykłady instrumentacji głoskowej(definicja, podr. str. 229)cytaty opisujące róg:środki poetyckie:"bawoli, długi, cętkowany, kręty"epitety"róg (...) niesie w puszczę muzykę"ożywienie"myśliłbyś, że róg kształty zmieniałI że w ustach Wojskiego to grubiał, to cieniał,Udając głosy zwierząt..."metafora"kręty jak wąż boa"porównanieWyrazy dźwiękonaśladowcze ( onomatopeje):"ryk", "trzask", "jęki po jękach", "skomlą","grzmot", "strzelanie", "wyje", "beczenie żubra", "wrzaski"Instrumentacja głoskowa - polega na takim doborze słów,aby zostały zestrojone głoski o podobnym brzmieniu:"Słychać zmieszane wrzaski szczwania, gniewu, trwogi,Strzelców, psiarni i zwierząt..."Wojski odegrał na rogu sygnał zakończenia polowania, który stał się pretekstem do zagrania całego koncertu opowiadającego o przebiegu łowów: dźwięczny początek przypominał pobudkę myśliwską, potem nastąpiły skomlące dźwięki - zew myśliwski psów, głośniejsze i mocniejsze nuty jak wystarzły; następnie Wojski naśladował odgłosy różnych gatunków zwierząt (wycie wilków, ryk niedźwiedzia, beczenie żubra), by na końcu oddać dźwiękiem myśliwskie zamieszanie pełne jednoczesnych głosów ludzi i zwierząt, a potem zakończyć melodią oddającą triumf quiz - do tabelki wpisz cytaty oraz odpowiednie nazwy środków poetyckich i ; podaj domowa 1:Wydrukuj i uzupełnij kartę pracy. Jeśli nie możesz jej wydrukować, przerysuj i uzupełnij. Możesz ją pokolorować. Pamiętaj o starannym wykonaniu 17 maja1) Obejrzyj film Pan Tadeusz (1999) w reżyserii Andrzeja Wajdy. Podczas oglądania filmu zastanów się, które epizody współtworzą tzw. mit narodowy. 2) Spróbuj sformułować własną definicję mitu narodowego. 3) Wynotuj emblematy, symbole, rekwizyty stanowiące o długim trwaniu tradycji Pana Tadeusza we współczesnej kulturze i
Liczba wyników dla zapytania 'gra wojskiego na rogu środki stylistyczne': 10000+ Środki poetyckie, gra Wojskiego na rogu Podziel na kategoriewg Emiliabadr Klasa 6 Klasa 7 Klasa 8 Polski Koncert Wojskiego - środki stylistyczne Sortowanie według grupwg Zuzannakrótki Pan Tadeusz - Gra Wojskiego na rogu Porządkowaniewg Ewaidowiak Klasa 6 Polski Koncert Wojskiego - środki stylistyczne Sortowanie według grupwg Monika229 Koncert Wojskiego - środki stylistyczne Sortowanie według grupwg Kasiecka Koncert Wojskiego - środki stylistyczne Sortowanie według grupwg Skierka1974 Koncert Wojskiego - środki stylistyczne Sortowanie według grupwg Niciaizabela001 Koncert Wojskiego - środki stylistyczne Sortowanie według grupwg Aandruszko81 Koncert Wojskiego - środki stylistyczne Losowe kartywg Joanna273 Klasa 6 Polski Koncert Wojskiego - środki stylistyczne Sortowanie według grupwg Nuskakopec Środki Stylistyczne- Klasa 5 O rety! Krety!wg Worldwojtek Klasa 5 Polski Środki Stylistyczne GRA - środki stylistyczne Odkryj kartywg Elamizgalska Liceum Polski Środki stylistyczne Połącz w parywg Magadz92 Klasa 5 Klasa 6 Polski Środki stylistyczne klasa 7 Testwg Julkowww Klasa 7 Polski "Na lipę" środki stylistyczne Połącz w parywg Joanna273 Klasa 7 Polski Środki stylistyczne Znajdź paręwg Monikaszkliniarz Klasa 7 Język polski Środki stylistyczne Sortowanie według grupwg Joaszyszko Środki stylistyczne Połącz w parywg Asia2 Środki stylistyczne Połącz w parywg Beatazasada Klasa 6 Polski Środki stylistyczne Sortowanie według grupwg Idadominika Klasa 5 Środki stylistyczne Połącz w parywg Paniodpolskiego1 Klasa 6 Klasa 7 Klasa 8 Polski Środki stylistyczne Przebij balonwg Aretuza Klasa 7 Klasa 8 Polski Środki stylistyczne Koło fortunywg Nataliakossyk Klasa 4 Polski Środki poetyckie Igor Skura 1TrP Testwg Igorkeczup Technikum Technika przekazu reklamy Środki stylistyczne Środki stylistyczne Połącz w parywg Pserednicka środki stylistyczne Przebij balonwg Edyta5 Klasa 7 Klasa 8 język polski środki stylistyczne Koło fortunywg Ewaziejewska Klasa 8 Polski Środki stylistyczne Teleturniejwg Mcydejko Klasa 5 Klasa 6 Polski Koncert Wojskiego - środki poetyckie Sortowanie według grupwg Doburchard Klasa 6 Klasa 7 Klasa 8 Polski Środki stylistyczne Połącz w parywg Milena115 Środki stylistyczne Testwg Karolinasnowars Polski Środki Stylistyczne Połącz w parywg Dudziakiwona52 Klasa 7 Polski środki stylistyczne Podziel na kategoriewg Granjus78 Klasa 8 Polski Egzamin ósmoklasisty. Środki stylistyczne Znajdź słowowg Zuxion Klasa 6 Polski Środki stylistyczne Połącz w parywg Adgam357 Klasa 4 Środki stylistyczne Teleturniejwg Logojola Klasa 6 Klasa 7 Polski Środki Stylistyczne Połącz w parywg Olek4 Klasa 7 Polski Środki stylistyczne Odkryj kartywg Kgoralczyk Klasa 4 Klasa 5 Klasa 6 Polski Środki stylistyczne. Podziel na kategoriewg Granjus78 Klasa 8 Polski Egzamin ósmoklasisty. środki stylistyczne - Połącz w parywg Katarzyna14 Środki stylistyczne Połącz w parywg Beata24 Chmury - środki stylistyczne Sortowanie według grupwg Magdagora1983 Środki stylistyczne Testwg Cnowrotek Klasa 2 Klasa 3 Klasa 4 Klasa 5 Polski środki stylistyczne Krzyżówkawg Beczyczkosp2 Klasa 7 Klasa 8 "Pan Tadeusz" środki stylistyczne Połącz w parywg Cnowrotek Klasa 7 Klasa 8 Gimnazjum Dorośli Liceum Technikum Polski Środki stylistyczne, Inwokacja Sortowanie według grupwg Zuzannakrótki teleturniej - Środki stylistyczne. Teleturniejwg Olakowal2121 środki stylistyczne Połącz w parywg Kaczmar81 Koncert Wojskiego - środki poetyckie Testwg Beatus2 Klasa 8 Środki stylistyczne Połącz w parywg U81270416 Środki stylistyczne Teleturniejwg Skrzypieccjusty Środki stylistyczne Połącz w parywg Czasnaprogres Klasa 4 Polski Środki stylistyczne Krzyżówkawg Annasgadzik Klasa 5 Polski środki stylistyczne Koło fortunywg Grzegorzhg Środki Stylistyczne- Klasa 5 Przebij balonwg Worldwojtek Klasa 5 Polski środki stylistyczne Znajdź paręwg Justynakukawka Środki stylistyczne Znajdź słowowg Dorotapancek Środki stylistyczne Teleturniejwg Ahadryan Klasa 2 Polski Środki Stylistyczne Połącz w parywg Paulix123 Klasa 6 Polski ŚRODKI STYLISTYCZNE Połącz w parywg Darisss1233 Klasa 6 Polski
Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. Wysłuchawszy rogowej arcydzieło sztuki, Powtarzały je dęby dębom, bukom buki. Dmie znowu: jakby w rogu były setne rogi, Słychać zmieszane wrzaski szczwania, gniewu, trwogi, Strzelców, psiarni i zwierząt; aż Wojski do góry Podniósł róg, i tryumfu hymn uderzył w chmury.Księga I – Gospodarstwo Zanim rozpocznie się właściwa akcja utworu, autor zwraca się do swojej ojczyzny Litwy. Wychwala jej piękno i przyznaje, że tęskni do stron, w których się wychował. Ma też nadzieję, że kiedyś tam powróci (ten fragment nazywany jest inwokacją). Teraz następuje opis domu Sędziego, i otaczającego go dobrze prowadzonego gospodarstwa. Pod bramę zajeżdża powracający z nauki w Wilnie dwudziestoletni Tadeusz Soplica. Nie był to kilka lat, dlatego chce od razu sprawdzić, ile się od tej pory I – GospodarstwoZanim rozpocznie się właściwa akcja utworu, autor zwraca się do swojej ojczyzny Litwy. Wychwala jej piękno i przyznaje, że tęskni do stron, w których się wychował. Ma też nadzieję, że kiedyś tam powróci (ten fragment nazywany jest inwokacją).Teraz następuje opis domu Sędziego, i otaczającego go dobrze prowadzonego gospodarstwa. Pod bramę zajeżdża powracający z nauki w Wilnie dwudziestoletni Tadeusz Soplica. Nie był to kilka lat, dlatego chce od razu sprawdzić, ile się od tej pory zmieniło. Zauważa ze zdziwieniem, że jego dawny pokój wydaje się być zajęty przez kobietę. Za oknem natomiast dostrzega ogródek i nie wie, co myśleć. Wtedy niespodziewanie zjawia się Zosia w białej halce. Przerażona widokiem nieznajomego ucieka z powrotem do ogrodu. Tadeusz również opuszcza Wojskiego, który opowiada mu o zmianach, jakie zaszły w domu. Udają się na przechadzkę pod las. Wojski zdradza Tadeuszowi, że jego wuj – Sędzia będzie chciał go teraz ożenić. Goście Sopliców wracają ze spaceru. Sędzia bardzo cieszy się na widok bratanka, wita się z nim, po czym udaje się na obchód się wieczorna uczta. Wojski przygotowuje stoły w sali zamkowej, gdyż jak twierdzi, domowe pokoje nie pomieszczą tylu gości (zamek jest głównym powodem sporów między Soplicami a Horeszkami od wielu lat).Podczas uczty Tadeusz zastanawia się, do kogo należy puste miejsce obok niego. Zaabsorbowany tymi myślami, zaniedbuje zasady etykiety i nie usługuje córkom Podkomorzego. Mężczyzna rozmawia z Sędzią na temat wychowania młodych. Razem ubolewają nad tym, że młodzież uczy się w szkołach wszystkiego oprócz ucztujących dołącza Telimena i zajmuje miejsce obok Tadeusza. Młodzieniec jest zachwycony kobietą. Z miejsca nawiązują rozmowę, która przeradza się we flirt. Młody Soplica myśli, że to ją spotkał tego ranka w swym dawnym przy stole nawiązuje się konflikt między Asesorem i Rejentem. Kłócą się oni o charty – Sokoła (należącego do Asesora) i Kusego (należącego do Rejenta) i o to, który z nich upolował zająca. Spór kończy Podkomorzy, który zapowiada skończonej uczcie Tadeusz prowadzi młodzież na nocleg. Sędzia kładzie się spać późnym wieczorem, ale zanim to zrobi, przychodzi do niego Ksiądz Robak z ważnymi II - ZamekPrzygotowania do polowania trwają. Rejent i Asesor prowadzą swojej psy, by rozsądzić wczorajszy się spóźniony Hrabia i zachwyca go widok zamku. W rozmowie z Klucznikiem Gerwazym poznaje historię posiadłość należała do Stolnika Horeszki, u którego służył Klucznik. Przyjaźnił się on z niejakim Jackiem Soplica, jednak młodzieniec kochał się w jego córce, czego Stolnik nie mógł zaakceptować, nie chciał bowiem Jacka za zięcia. Znieważony mężczyzna poprzysiągł zemstę i wkrótce potem, podczas najazdu Moskali, dołączył do ich grona i zastrzelił Horeszkę. Od tej pory Gerwazy nienawidzi wszystkich Sopliców i przyjął sobie za cel zniszczyć ich. Hrabia, urzeczony tą tragiczną historią, podkreśla, że w nim także płynie krew Horeszków i postanawia nie zawalczyć o prawa do zamku. Wkrótce potem udaje się na polowanie. Po drodze napotyka przebywającą w ogrodzie Zosię i ten widok wprawia go w jeszcze większy zachwyt niż ruiny zamku. Po interwencji Księdza Robaka, Hrabia udaje się w dalszą śniadaniu okazuje się, że spór Rejenta z Asesorem nadal pozostał nierozstrzygnięty. Zgromadzeni zaczynają rozmawiać o prawach, jakim podlegają myśliwi i Telimena opowiada im anegdotę o właścicielu chartów w Petersburga, gdzie kiedyś mieszkała. Wcześniej zapewnia po cichu Tadeusza, że nie jest z nim spokrewniona, i tylko z przyzwyczajenia wszyscy nazywają ją siostrą Sędziego. Ich flirt przerywa Wojski polujący na muchy. Telimena proponuje wyprawę na grzyby, na co wszyscy ochoczo III - UmizgiHrabia po raz kolejny spotyka Zosię i jest nią oczarowany tak samo jak poprzednio. Szybko okazuje się jednak, iż jego wyobrażenie o niej jako nimfie, okazuje się chybione, dziewczyna jest zwyczajna i prosta, w dodatku zajmuje się stadem gęsi. Rozczarowany mężczyzna odchodzi w stronę lasu, w którym trwa grzybobranie. Tylko jedna Telimena nie zajmuje się tą czynnością, udaje się za to, do „świątyni dumania”, czyli na pagórek. Odwiedza ją tam Sędzia, ponieważ chce wypytać o jej zdanie na temat ożenku Tadeusza z Zosią. Życzył sobie tego jego ojciec, przebywający obecnie za granicą. Telimena zdjęta zazdrością, nie zgadza się na to, twierdząc, że tylko ona jako opiekunka dziewczyny ma prawo decydować, za kogo wydać ją za mąż. Karze jednak Sędziemu poczekać z informowaniem Jacka Soplicy, bo po cichu liczy na to, że Tadeusz nie zgodzi się ożenić z Telimeny zbliżają się jednocześnie Hrabia i Tadeusz. Wszyscy troje prowadzą rozmowę na temat nieba i natury, jednakże dla Hrabiego i Telimeny większe znaczenie mają włoskie widoki. Nie doceniają oni piękna krajobrazu litewskiego, do którego próbuje przekonać ich młody Soplica. W pewnym momencie kobieta ukradkiem wręcza Tadeuszowi liścik i klucz do czasie obiadu przybywa gajowy z informacją, że niedźwiedź opuścił legowisko. Zebrani postanawiają więc następnego dnia wyruszyć na polowanie na IV – Dyplomatyka i łowyTadeusza budzi tajemnicza postać. Młodzieniec rozpoznaje w niej dziewczynę, którą spotkał pierwszego dnia po przybyciu do Soplicowa. Chce z nią porozmawiać, jednak tajemnicza postać ucieka. Młody Soplica jest już spóźniony na polowanie, ale udaje się w pościg za w karczmie Żyda Jankiela Ksiądz Robak pobudza szlachtę do wszczęcia powstania i walki przeciwko Rosjanom. Zachęcona szlachta śpiewa Mazurka Dąbrowskiego i podziwia postać Tadeusza lesie trwa polowanie na niedźwiedzia. Uczestniczą w nim również Hrabia i spóźniony Tadeusz. W pewnym momencie rozjuszone zwierzę rzuca się w ich kierunku, ale obaj niedoświadczeni w łowach chybią. Gdy niedźwiedź ma zaatakować, pocisk z innej broni trafia go prosto w głowę. Wojski gra na rogu melodię kończącą obiedzie Rejent i Asesor jak zwykle się kłócą, tym razem o to, który z nich zabił zwierza. Spór rozstrzyga Gerwazy, przyznając, że ksiądz Robak wyrwał mu z ręki pistolet i oddał ten celny strzał. Podczas uczty (ze słynnym polskim bigosem) Wojski dla załagodzenia sporu opowiada historię o Domejce i Dowejce, których podzieliła podobna kłótnia, a on w końcu ich pogodził. … Wojski Hreczecha był przyjacielem Sopliców. W razie potrzeby, zastępował Sędziego w roli gospodarza. Posiadał bardzo duże doświadczenie w polowaniu i wybitnie grał na rogu. Był też znanym gawędziarzem, czego przykładem jest historia o Domeyce i Doweyce. Sprytnie rozwiązał też spór między Asesorem a Rejentem. Gra Wojskiego na rogu Natenczas Wojski chwycił na taśmie przypięty Swój róg bawoli, długi, cętkowany, kręty Jak wąż boa, oburącz do ust go przycisnął, Wzdął policzki jak banię, w oczach krwią zabłysnął, Zasunął wpół powieki, wciągnął w głąb pół brzucha I do płuc wysłał z niego cały zapas ducha, I zagrał: róg jak wicher, wirowatym dechem Niesie w puszczę muzykę i podwaja echem. Umilkli strzelcy, stali szczwacze zadziwieni Mocą, czystością, dziwną harmoniją pieni. Starzec cały kunszt, którym niegdyś w lasach słynął, Jeszcze raz przed uszami myśliwców rozwinął; Napełnił wnet, ożywił knieje i dąbrowy, Jakby psiarnię w nie wpuścił i rozpoczął łowy. Bo w graniu była łowów historyja krótka: Zrazu odzew dźwięczący, rześki: to pobudka; Potem jęki po jękach skomlą: to psów granie; A gdzieniegdzie ton twardszy jak grzmot: to strzelanie. Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało, Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. Zadął znowu; myśliłbyś, że róg kształty zmieniał I że w ustach Wojskiego to grubiał, to cieniał, Udając głosy zwierząt: to raz w wilczą szyję Przeciągając się, długo, przeraźliwie wyje, Znowu jakby w niedźwiedzie rozwarłszy się garło, Ryknął; potem beczenie żubra wiatr rozdarło. Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało, Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. Wysłuchawszy rogowej arcydzieło sztuki, Powtarzały je dęby dębom, bukom buki. Dmie znowu: jakby w rogu były setne rogi, Słychać zmieszane wrzaski szczwania, gniewu, trwogi, Strzelców, psiarni i zwierząt; aż Wojski do góry Podniósł róg, i tryumfu hymn uderzył w chmury. Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało, Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. Ile drzew, tyle rogów znalazło się w boru, Jedne drugim pieśń niosą jak z choru do choru. I szła muzyka coraz szersza, coraz dalsza, Coraz cichsza i coraz czystsza, doskonalsza, Aż znikła gdzieś daleko, gdzieś na niebios progu! Wojski obiedwie ręce odjąwszy od rogu Rozkrzyżował; róg opadł, na pasie rzemiennym Chwiał się. Wojski z obliczem nabrzmiałym, promiennym, Z oczyma wzniesionymi, stał jakby natchniony, Łowiąc uchem ostatnie znikające tony. A tymczasem zagrzmiało tysiące oklasków, Tysiące powinszowań i wiwatnych wrzasków. Adam Mickiewicz - Pan Tadeusz, Księga IV Posłuchaj gry Wojskiego na rogu: Pan Tadeusz, Gra Wojskiego na rogu, reż. muz. wyk. NOSPR Katowice, dyr. waltornie: - demo Pan Tadeusz, Polowanie, reż. muz. wyk. NOSPR Katowice, dyr. waltornie: - demo - Pan Tadeusz, Polowanie - Kim był Wojski w Panu Tadeuszu? Wojski to nazwa urzędnika, którego zadaniem było pilnowanie porządku w czasie, gdy szlachta wyruszała na wyprawę wojenną. Opiekował się ich rodzinami, dobytkiem, zapewniał bezpieczeństwo. Mógł być sędzią w sprawach spornych. Z tego powodu funkcję tą powierzano osobom o nienagannej reputacji, cieszących się powszechnym autorytetem i zaufaniem. W Panu Tadeuszu Wojski jest dalekim krewnym Sędziego, jego przyjacielem i zarządcą dworu. Posiada rozległą wiedzę, talent organizacyjny, kieruje polowaniami, rozstrzyga spory. Uwielbia opowieści, zwłaszcza dotyczące polowań i historii Polski, szanuje i pielęgnuje tradycje i obyczaje. Posiada talent i spryt taktyczny, zostaje mistrzem ceremonii zaręczyn Tadeusza i Zosi. Kunsztem gry Wojskiego na rogu zachwycali się wszyscy bohaterowie epopei Adama Mickiewicza. Jak nazywał się Wojski z Pana Tadeusza? Nazwy funkcji postaci w Panu Tadeuszu są pisane z dużej litery (Podkomorzy, Hrabia, Sędzia). To może błędnie sugerować, że Wojski to nazwisko wykonawcy słynnego koncertu gry na rogu. Ale Wojski już w Księdze I mówi: Nazywam się Hreczecha, a od króla Lecha,Żaden za zającami nie jeździł Hreczecha A jak miał Wojski na imię? Odpowiedź znajdziemy w Księdze VIII podczas rozmowy Wojskiego z Podkomorzym na tematy dotyczące astronomii: Takie gwiazd historyje, które z książek zbadałAlbo słyszał z podania, Wojski opowiadał.(…)Podkomorzy (…) rzekł: „Panie Tadeuszu,Waścine o gwiazdach gadanieJest tylko echem tego, co słyszałeś w szkole. Wojski z epopei Adama Mickiewicza nazywał się Tadeusz Hreczecha. To drugi bohater o tym imieniu w Panu Tadeuszu. Wojski Hreczecha [1] from Pan Tadeusz) A wojski ( Medieval Latin: tribunus, hence sometimes rendered into English as tribune) was an officer in medieval Poland, responsible for the security of voivodeships or districts at times when voivods and castellans had accompanied the szlachta (nobility) to war. With time, the wojski' s responsibilities Opis rogu Wojskiego., Pierwsze dźwięki muzyki., Zdziwienie strzelców na głos rogu., Historia łowów opowiedziana dźwiękami rogu., Naśladowanie odgłosów zwierząt., Echo i muzyka., Oklaski i wiwaty słuchaczy.. Leaderboard This leaderboard is currently private. Click Share to make it public. This leaderboard has been disabled by the resource owner. This leaderboard is disabled as your options are different to the resource owner. Log in required Options Switch template Interactives More formats will appear as you play the activity.
Telimena - daleka krewna Zosi, spowinowacona także z Soplicami, kobieta w średnim wieku, ale jeszcze bardzo piękna, zawzięcie polująca na męża; Hrabia - daleki krewny Horeszków (i to po kądzieli, czyli ze strony matki), marzyciel, wychowany z cudzoziemska; Wojski Hreczecha - przyjaciel Sędziego, daleki jego krewny, wirtuoz gry na rogu;
Adam Mickiewicz - Pan Tadeusz, Księga czwarta, Dyplomatyka i łowy (fragment, "Koncert Wojskiego") Natenczas Wojski chwycił na taśmie przypięty Swój róg bawoli, długi, cętkowany, kręty Jak wąż boa, oburącz do ust go przycisnął, Wzdął policzki jak banię, w oczach krwią zabłysnął, Zasunął wpół powieki, wciągnął w głąb pół brzucha I do płuc wysłał z niego cały zapas ducha, I zagrał: róg jak wicher wirowatym dechem, Niesie w puszczę muzykę i podwaja echem. Umilkli strzelcy, stali szczwacze zadziwieni Mocą, czystością, dziwną harmoniją pieni. Starzec cały kunszt, którym niegdyś w lasach słynął, Jeszcze raz przed uszami myśliwców rozwinął; Napełnił wnet, ożywił knieje i dąbrowy, Jakby psiarnię w nie wpuścił i rozpoczął łowy. Bo w graniu była łowów historyja krótka: Zrazu odzew dźwięczący, rześki: to pobudka; Potem jęki po jękach skomlą: to psów granie; A gdzieniegdzie ton twardszy jak grzmot: to strzelanie. Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało, Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. Zadął znowu; myśliłbyś, że róg kształty zmieniał I że w ustach Wojskiego to grubiał, to cieniał, Udając głosy zwierząt: to raz w wilczą szyję Przeciągając się, długo, przeraźliwie wyje; Znowu, jakby w niedźwiedzie rozwarłszy się garło, Ryknął; potem beczenie żubra wiatr rozdarło. Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało, Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. Wysłuchawszy rogowej arcydzieło sztuki, Powtarzały je dęby dębom, bukom buki. Dmie znowu: jakby w rogu były setne rogi, Słychać zmieszane wrzaski szczwania, gniewu, trwogi, Strzelców, psiarni i zwierząt; aż Wojski do góry Podniósł róg, i tryumfu hymn uderzył w chmury. Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało, Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. Ile drzew, tyle rogów znalazło się w boru, Jedne drugim pieśń niosą jak z choru do choru. I szła muzyka coraz szersza, coraz dalsza, Coraz ciszsza i coraz czystsza, doskonalsza, Aż znikła gdzieś daleko, gdzieś na niebios progu! Wojski obiedwie ręce odjąwszy od rogu Rozkrzyżował; róg opadł, na pasie rzemiennym Chwiał się. Wojski z obliczem nabrzmiałym, promiennym, Z oczyma wzniesionymi, stał jakby natchniony, Łowiąc uchem ostatnie znikające tony.
Autorem opracowania jest: Adrianna Strużyńska. Wojski Hreczecha to jeden z bohaterów epopei Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz”. Był dalekim krewnym i bliskim przyjacielem Sędziego, dlatego pomagał mu w gospodarstwie. Wojski to barwna postać, posiadająca wiele talentów i lubiana w towarzystwie. Bohater był marszałkiem dworu w Soplicowie. W praktyce oznaczało to, że pomagał Sędziemu w pełnieniu roli gospodarza. Wojski doskonale nadawał się do tej roli, dzięki swoim umiejętnościom i towarzyskiemu obyciu. Sędzia w młodości był zaręczony z jego córką, Martą. Niestety, dziewczyna zmarła przed ślubem. Wojski przebywał w Soplicowie z córką Teklą, która zaręczyła się z Asesorem. Podobnie jak Sędzia, był prawdziwym patriotą. Szanował więc dawne obyczaje i pielęgnował tradycje. Wojski był więc strażnikiem uniwersalnych, patriotycznych wartości, obok Sędziego, Gerwazego czy Protazego. Bohater był zarządcą kuchni, dlatego dbał, aby w Soplicowie podawano wyłącznie tradycyjne, litewskie potrawy. Wojski pełnił też rolę mistrza ceremonii, ponieważ doskonale znał etykietę i dawne obyczaje. Bohater był też świetnym gawędziarzem, opowiedział m. in. zabawną historię o Domeyce i Doweyce. Starał się pogodzić w ten sposób zwaśnionych Asesora i Rejenta. Wojski dbał więc, żeby w soplicowskim towarzystwie panowała dobra atmosfera. Wojski był również doskonałym myśliwym. Posiadał największe doświadczenie, dlatego dowodził obławą na niedźwiedzia, który wyszedł z matecznika. Niestety, nie potrafił zapanować nad Tadeuszem i Hrabią, którzy przestali wykonywać jego polecenia. Wojski posiadał też niezwykłą umiejętność gry na rogu. Potrafił wydawać melodię z instrumentu na jednym wdechu. Ze względu na jego doświadczenie i pozycję, nie wypadało mu brać udziału w polowaniu na zające. Zajmował się wyłącznie łowieniem większej zwierzyny. Bohater wsławił się również w walce, zepchnął dach sernicy na głowy Moskali, razem z Woźnym Protazym. Wojski był jednym z ostatnich przedstawicieli pokolenia tradycjonalistów i patriotów, które Mickiewicz starał się upamiętnić w epopei. Można więc dostrzec wyraźną różnicę między mądrością i obyciem Wojskiego, a lekkomyślnością przedstawicieli młodego pokolenia. Czytaj dalej: Charakterystyka Jankiela Ostatnia aktualizacja: 2022-01-31 21:10:28.
pan tadeusz wojski gra na rogu
