[more]* Czerwone Gitary (2)Zespół Czerwone Gitary fonograficznie zadebiutował w 1966 roku bardzo udanym longplayem: "To właśnie my". Popularność zespołu ochrzczonego wówczas mianem "polskich Beatlesów" przyćmiła sławę dotychczasowych idoli big beatu jakimi były inne "kolorowe" składy: Czerwono-Czarni i Niebiesko-Czarni, czyniąc z grupy prawdziwy fenomen aż do początku lat 70-tych. ________________________________________________________________________CZERWONE GITARY (2)LP 1967, XL 0396Wędrowne gitary; Cztery pory roku; Gdy ktos kogoś pokocha; Nikt na świecie nie wie; Przed pierwszym balem; Co za dziewczyna; Stracić kogoś; Przestań wodzić mnie za nos; Ktoś kogo nie znasz; Nikt nam nie weźmie młodości; Szukam tamtej wiosny; Jestem malarzem nieszczęśliwym; Z obłoków na Klenczon - wokal, gitara; Seweryn Krajewski - wokal, gitara basowa, instr. klawiszowe; Bernard Dornowski - gitara; Jerzy Skrzypczyk - perkusja _____________________________________________________________________Druga płyta zespołu o mało wyszukanym tytule "Czerwone Gitary (2)" wydana w 1967 roku w nakładzie przekraczającym 270 tyś. egz., do dziś pozostaje jednym z najlepiej sprzedających się polskich longplayów. Bardziej ugrzeczniona wobec swej poprzedniczki płyta, przyniosła utwór "Stracić kogoś" zaaranżowany na sekcję smyczkową i zdecydowanie więcej "poprawnych" utworów mogących sprawdzić się podczas rozmaitych festiwali znajdziemy tu aranżacyjny krok naprzód wobec debiutu, w postaci szerzej eksponowanych gitarowych solówek i ciekawych partii organów ("Przestań wodzić mnie za nos").O ile na pierwszej płycie zespołu było to niedostrzegalne, tutaj wyraźnie już zarysowuje się różnica postrzegania muzycznej materii przez liderów Seweryna Krajewskiego i Krzysztofa Klenczona, która w roku 1970 doprowadziła do odejścia z grupy drugiego z muzyków. Krajewski zdaje się bardziej skłaniać ku estetyce właściwej muzyce pop, proponując takie tytuły jak rozpoczynająca album piosenka "Wędrowne gitary", "Przed pierwszym balem" czy "Jestem malarzem nieszczęśliwym". Z kolei Klenczon preferuje bardziej rock'n'rollowe brzmienie wzbogacając repertuar o utwory nawiązujące do ówczesnej brytyjskiej fali: "Nikt na świecie nie wie" czy choćby "Nikt nam nie weźmie młodości".Po upływie 50 lat od nagrania, drugiej płyty Czerwonych Gitar słucha się przyjemnie, choć trudno ją postrzegać jako album szczególnie wyróżniający się w dyskografii grupy, której siłę stanowiły przeboje. Więcej ich znajdziemy na kolejnej płycie, konsekwentnie zatytułowanej "Czerwone Gitary 3" oraz na późniejszych powstałych już w następnej latach 80-tych album został wznowiony w wersji stereo na płycie winylowej przez Polskie Nagrania "Muza" w ramach serii "Z archiwum polskiego beatu".* * * * ** Czerwono-Czarni: 17 000 000W roku 1967 podobnie jak Czerwone Gitary tak i Czerwono-Czarni poszczycić się mogli wydaniem już drugiej płyty długogrającej. Longplay "17 000 000" swój tytuł zawdzięcza napisanej przez Jerzego Millera piosence otwierającej album. _____________________________________________________________________CZERWONO-CZARNI: 17 000 000LP 1967, SX 2199 (XL 0458)Siedemnaście milionów; Miłość sprzed lat; To nie moja wina; Cygańska wróżba; Nie o tobie dzisiaj myślę; Wilhelm Tell - Beat; Kwiatki; Będziesz tylko w tej piosence; Nie wystarczy zamknąć drzwi; Bądź poważny choć raz; Trochę dobrze, trochę źle; Pozwólcie śpiewać ptakom; Mróż - gitara; Klaudiusz Maga - organy, śpiew; Henryk Zomerski - gitara basowa; Ryszard Gromek - perkusja; oraz: Karin Stanek, Jacek Lech, Katarzyna Sobczyk, Toni Keczer, Henryk Fabian - śpiew _____________________________________________________________________W pierwszej połowie lat 60-tych zespół stanowił w Polsce prawdziwy ewenement będąc tak naprawdę obok Niebiesko-Czarnych bezkonkurencyjną grupą rock'n'rollową (choć wówczas nad Wisłą funkcjonowały terminy: big beat i mocne uderzenie). Warto pamiętać, że najpopularniejsza z kolorowych grup: Czerwone Gitary zawiązała się dopiero w 1965 roku, a debiutancka EP-ka Czerwono-Czarnych ujrzała światło dzienne już w roku 1961, a więc zanim świat odkrył Beatlesów i Rolling Stones! Wymownym jest fakt, że ta właśnie grupa suportowała słynny występ drugiej z wymienionych grup brytyjskich w warszawskiej Sali Kongresowej w 1967 to przede wszystkim zespół instrumentalny, który wokalistów dobierał indywidualnie do każdej z piosenek. Stąd na płycie "17 000 000" aż pięć różnych głosów: Karin Stanek, Jacek Lech, Katarzyna Sobczyk, Toni Keczer i Henryk Fabian. Dla części wokalistów udział w nagraniach i koncertach pionierskiego zespołu big beatowego okazał się prawdziwą trampoliną ku solowym perspektywy czasu dwa pierwsze longplaye Czerwono-Czarnych mimo różnych składów zdają się być bardzo do siebie podobne. Odmienne preferencje poszczególnych wokalistów sprawiają wrażenie składanki. Także na obu płytach zespół pozwolił sobie na rock'n'rollowe transkrypcje utworów klasycznych; na pierwszej płycie był to "Lot trzmiela" Rimskiego-Korsakowa, na tym krążku wariacja na temat Rossiniego: "Wilhelm Tell - Beat". Stylistyczny przełom nastąpił dopiero na wydanej rok później niecodziennej płycie "Msza beatowa: Pan przyjacielem moim", do dziś postrzeganej jako jeden z najciekawszych polskich albumów lat 60-tych. Niestety był to tzw. "łabędzi śpiew" zespołu, którego działalność w późniejszych latach ograniczała się zaledwie do akompaniowania popularnym gwiazdom latach 80-tych dwa pierwsze longplaye zespołu wznowiono w wersji stereo na płytach winylowych w ramach serii "Z archiwum polskiego beatu".* * * * ** Pierwsza płyta Ewy DemarczykPierwsza i zarazem najsłynniejsza płyta długogrająca "Czarnego Anioła Polskiej Piosenki" Ewy Demarczyk, wydana w 1967 roku otrzymała status platynowej płyty za sprzedaż ponad 100 tys. egz. Płytę wypełniły piosenki skomponowane dla artystki przez poznanego dzięki współpracy z Piwnicą pod Baranami Zygmunta Koniecznego do tekstów takich poetów jak Miron Białoszewski, Bolesław Leśmian czy Maria Pawlikowska-Jasnorzewska. ___________________________________________________________________Ewa DEMARCZYK śpiewa piosenki Zygmunta KoniecznegoLP 1967 SX 0318Karuzela z madonnami; Garbus; Tomaszów; Grande valse brillante; Jaki śmieszny; Taki pejzaż; Wiersze Baczyńskiego; Pocałunki; Czarne anioły; Groszki i róże; na tym właśnie longplayu znalazły się słynne utwory "Karuzela z madonnami”, "Czarne anioły” i "Taki pejzaż”, za których wykonanie piosenkarka otrzymała nagrodę główną na I Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1963 roku, oraz "Grande Valse Brillante” jaka rok później zdobyła drugą nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie. Wszystkie należą dziś do ścisłego kanonu polskiej reedycje albumu na płytach kompaktowych aż do roku 1999 ukazywały się bez autoryzacji artystki. Dopiero dwupłytowa edycja Polskich Nagrań wydana po 32 latach od premiery, uzupełniona o piosenki pochodzące z poprzedzającej longplay EP-ki, uznawana jest za pierwsze właściwe wydanie w formie dziś zachwyca nieprzeciętna charyzma i niedościgniona interpretacyjna ekspresja artystki, do której nikomu przez pół wieku nie udało się choćby zbliżyć. Stuprocentowe zaangażowanie emocji, sugestywne niemal aktorskie interpretacje i przede wszystkim niecodzienna osobowość artystki poruszają kolejne ważnym elementem każdego nagrania na płycie są mistrzowskie aranżacje Zygmunta Koniecznego na własny zespół instrumentalny oraz Orkiestrę Polskiego Radia prowadzoną wówczas przez legendarnego Stefana kariera Ewy Demarczyk stanowi swego rodzaju ewenement fonograficzny. Oficjalna dyskografia artystki obejmuje bowiem zaledwie trzy albumy płytowe; poza tą płytą ukazał się podwójny album koncertowy oraz longplay wydany w ówczesnym Związku przypadku longplaya "Ewa Demarczyk śpiewa piosenki Zygmunta Koniecznego" określenie: kultowa płyta, w najmniejszym stopniu nie jest nadużyciem. Drugiej takiej płyty nie znajdziemy bowiem w całej historii polskiej piosenki. Również stylowa okładka longplaya autorstwa Marka Karewicza należy dziś do najbardziej rozpoznawalnych i i skany: Robert Ratajczak
We wtorek 10 grudnia 2019 r. w Urzędzie Stanu Cywilnego w Kamieńsku uhonorowane zostały małżeństwa które, w tym roku obchodzą swoją 50 rocznicę ślubu. Odznac
Tekst piosenki: 40 Lat Minęło Teskt oryginalny: zobacz tłumaczenie › Tłumaczenie: zobacz tekst oryginalny › Czterdzieści lat minęło jak jeden dzień, już bliżej jest niż dalej, o tym wiesz. Czterdzieści lat minęło, odeszło w cień, i nigdy już nie wróci, rób, co chcesz. A świat w krąg ci roztacza uroki swe i prosi, żeby brać. Na karuzeli życia pokręcisz się, byleby tylko nie za wcześnie spaść. I chociaż czas pogania, śmiej się z tego drania, ciebie na wiele jeszcze stać. Bo tak mówiąc szczerze, w życiu jak w pokerze jest zasada: "karta - stół ", więc nie wbijaj w głowę, żeś przeżył połowę, ale że dopiero pół. Czterdzieści lat minęło to piękny wiek, czterdzieści lat i nawet jeden dzień. Na drugie tyle teraz przygotuj się, a może i na trzecie, któż to wie? Bo świat tak ci podsuwa uroki swe, że pełną garścią brać. Na karuzeli życia pokręcisz się, bylebyś tylko nie za wcześnie spadł. A gdy cię czas pogania, przodem puszczaj drania, bo masz czterdzieści nowych, bo masz czterdzieści nowych, bo masz czterdzieści nowych lat. Forty years have passed and one day, is now closer than further, you know it. Forty years have passed, gone into the shade,and never come back, do what you want. A world in a circle you can enjoy the beauty and asks her to take. On the carousel of life pokręcisz to so long as not too early fall. And though he 's running time, laugh at the bastard, you have become for many. Because it honestly, in life as in poker is the principle of "card - table", so it stuck in my head, thou hast survived the half, but that only half. Forty years have passed is a beautiful age, forty years, and even one day. At the same again now ready, and perhaps the third, who knows? Because the world as you suggested to her charms, that a handful to take. On the carousel of life pokręcisz to as long as you do not fall too soon. And when the time you Gentiles, front drop bastardI have forty new, because you are forty new I have a new forty years. Pobierz PDF Kup podkład MP3 Słuchaj na YouTube Teledysk Informacje Andrzej Rosiewicz (ur. 1 czerwca 1944 w Warszawie) – polski piosenkarz estradowy, kompozytor, gitarzysta i choreograf. Ukończył SGGW w Warszawie na Wydziale Melioracji Wodnych. Równocześnie uczęszczał przez 5 lat do szkoły muzycznej na śpiew solowy. Swoje umiejętności pokazywał w Klubie Studenckim Politechniki Warszawskiej Stodoła. Karierę estradową rozpoczął jeszcze w dzieciństwie w 1953 r., w zespole pieśni i tańca Dzieci Warszawy, z którym to współpracował do 1964 W okresie studiów w latach 60. Read more on Słowa: Jan Tadeusz Stanisławski Muzyka: Jerzy Matuszkiewicz Rok wydania: brak danych Płyta: brak danych Ostatnio zaśpiewali Inne piosenki Andrzej Rosiewicz (13) 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 4 komentarze Brak komentarzy Sto lat (One Hundred Years) is a traditional Polish song that is sung to express good wishes, good health and long life to a person. It is also a common way of wishing someone a happy birthday in Polish. Sto lat is used in many birthdays and on international day of language. The song's author and exact origin are unattributed. Pierwsi laureaci Opola to: Ewa Demarczyk - za wykonanie piosenki estradowo-artystycznej; Bohdan Łazuka - za piosenkę taneczno-rozrywkową; Jarosław Abramow i Agnieszka Osiecka - za piosenkę estradowo-artystyczną "Piosenka o okularnikach"; Jerzy Kaszycki i Tadeusz Śliwiak - za piosenkę taneczno-rozrywkową "Jeśli chcesz".1964II Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej trwał od 24 do 28 czerwca. Obejrzała go rekordowa ilość widzów - w 20 koncertach i imprezach towarzyszących festiwalowi udział wzięło 56 tys. osób. 407 artystów zaśpiewało aż 597 pierwszych nagród Opola '64 to "O mnie się nie martw" Katarzyny Sobczyk i Niebiesko-Czarnych w kategorii muzyki rozrywkowej i tanecznej oraz "Z kim ci tak będzie źle, jak ze mną" Kaliny Jędrusik. Kasię Sobczyk ogłoszono też debiutanką roku. Nagrodę publicznosci dostała piosenka "Biedroneczki są w kropeczki".1965Przebojem III KFPP była piosenka "O kochasiu, który odszedł w siną dal". Opolanie wydali wtedy na bilety pół miliona pierwszych to: w kategorii piosenek artystycznych "Zakwitłam różą" - Anna German; w kategorii piosenek estradowych i kabaretowych: "Światowe życie" - Wojciech Młynarski; piosenka rozrywkowa: "Nie wiem, czy to warto" - Katarzyna Sobczyk. Nagrodę Ministerstwa Kultury i Sztuki za piosenkę "Nic dwa razy się nie zdarza" do słów wiersza Wisławy Szymborskiej dostała Łucja Prus. 1966Na czwartym już festiwalu opolskim publiczność nuciła razem z Teresą Tutinas "Na całych jeziorach ty". Hitem festiwalu okazała się feministyczna piosenka Kasi Sobczyk "Nie bądź taki szybki Bill". Przewodniczący Prezydium WRN w Opolu nagrodził przepiękny utwór "Powrócisz tu" Ireny Santor. Piosenka dostała też pierwszą nagrodę w koncercie festiwal w Opolu był festiwalem Wojciecha Młynarskiego. Opole wiedziało "W co się bawić", a mieszkańcy i festiwalowi goście nucili "Jesteśmy na wczasach". Kilkutysięczna publiczność w amfiteatrze śpiewała też z No To Co "Te opolskie dziołchy".Na piątym festiwalu wystąpiło 80 solistów, odśpiewano ponad 100 piosenek. Młynarskiemu przypadła nagroda Ministerstwa Kultury i Sztuki za piosenkę "Jesteśmy na wczasach".Nagrodę specjalną Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji otrzymał ponadczasowy, kultowy utwór Czesława Wydrzyckiego - Niemena "Dziwny jest ten świat", a nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Opola piosenka "Trzynastego".Anna Żebrowska okazała się najlepszą debiutantką. Nagrodę specjalną Polskiej Federacji Jazzowej odebrał Seweryn Krajewski - za debiut nastroje roku '68 nie przeszkodziły w muzykowaniu. Bigbitomania osiągała szczyty popularności. Opole zatem też było kolorowe. Czerwone Gitary śpiewały "Takie ładne oczy", za co dostały nagrodę Przewodniczącego Prezydium WRN w Opolu. Nagroda za piosenkę przypadła No To Co z nostalgicznym utworem "Po ten kwiat czerwony". Nagrodę Ministerstwa Kultury i Sztuki za piosenkę dostał też "Odmieniec" Kazimierza Grześkowiaka, a nagrodę Prezydium MRN w Opolu za piosenkę dostali Henryk Kleine i Edward Fiszer za "Przyjedź mamo na przysięgę".1969Był to festiwal Skaldów, Alibabek i Jonasza Kofty. W '69 debiutowały też późniejsze gwiazdy Opola - Stanisława Celińska, Magda '69 to również czas, kiedy wpatrzony w dal lider Czerwonych Gitar, Krzysztof Klenczon, śpiewał nostalgiczny "Biały krzyż", a zakochane w nim fanki przy dźwiękach muzyki ocierały łzy. Piosenkę nagrodziło Ministerstwo Kultury i Prezydium WRN w Opolu przypadła "Medytacjom wiejskiego listonosza" Skaldów, a nagrodę Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i TV za "Kwiat jednej nocy" odebrały Polska przyznała nagrodę Markowi Grechucie i zespołowi Anawa za piosenkę "Wesele". Breakout i W. Nahornego nagrodziła natomiast Polska Federacja tłumacząc się oszczędnościami, skreśliła z listy imprez maraton kabaretowy. Mimo to do Opola dotarł Kazimierz Grześkowiak z "Silną Grupą pod Wezwaniem". Dotarł i otrzymał nagrodę za piosenkę "To je moje".Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za piosenkę "Marsjanie nie zagrażają Ziemi" otrzymał Jan Pietrzak, nagrodę Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i TV dostała piosenka "Ach, co to był za ślub" zespół "Quorum", a Przewodniczący Prezydium WRN w Opolu wyróżnił utwór "Zielono mi" Andrzeja Dąbrowskiego. Dziennikarze natomiast uhonorowali przepiękną piosenkę wykonywana przez uroczą Łucję Prus i Jacka Zielińskiego z zespołu Skaldowie "W żółtych płomieniach liści".1971W 20 imprezach i koncertach dziewiątego festiwalu opolskiego wzięło udział 800 wykonawców. Organizatorzy zaskoczeni byli zapotrzebowaniem na bilety - ok. 100 tys. osób chciało pójść do miss obiektywu przypadł Halinie Kunickiej, a nagroda publiczności - Annie German. Ministerstwo Kultury i Sztuki przyznało swoją nagrodę Markowi Grechucie za piosenkę "Korowód", Prezydium WRN w Opolu nagrodziło Marylę Rodowicz za "Z tobą w górach", a Komitet ds. Radia i Telewizji - Wiesława Gołasa za "W Polskę idziemy, drodzy panowie".1972Jubileuszowy, X KFPP trwał od 22 do 25 czerwca. Relację z koncertu "Komu piosenkę" nadawano w telewizji równocześnie w technice kolorowej i czarno-białej. Miss obiektywu roku '72 została Maryla Rodowicz. Nagrodę dziennikarzy, od tego roku przyznawaną regularnie, otrzymał Jan Tadeusz Kultury i Sztuki przyznało dwie pierwsze nagrody ex aequo - ponadczasowemu "Zegarmistrzowi światła" Tadeusza Woźniaka i Alibabek oraz lirycznej piosence "Jej portret" Bogusława Meca. 1973Opolską publiczność festiwalową w tym roku zaczarował swoją "Jaskółką uwięzioną" Stan Borys, za którą artysta otrzymał nagrodę dziennikarzy. Pierwszą nagrodę w konkursie premier zdobyła wtedy Łucja Prus piosenką "Tango z różą w zębach", tuż za nią sklasyfikowano "Dwa razy dwa" Partity i "Bo z dziewczynami" Jerzego "Interpretacje" wygrała Krystyna Prońko przed Wojciechem Skowrońskim z zespołem "Blues Rock" i Krystyną Tkacz. "Złotą Szpilkę" - nagrodę pisma "Szpilki" - dostał kabaret "Tey" z Poznania, a ulubieńcami publiczności zostali Jerzy Połomski, Jolanta Woźniacka i zespół "Brylantowe spinki".1974Piłka nożna, a dokładnie mecz Polska - Szwecja rozgrywany w ramach mistrzostw świata opóźnił nieco rozpoczęcie XII Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej 27 wykonawcą festiwalu był siedemnastoletni wtedy debiutant, Michał Bajor. Miss obiektywu została Danuta Rinn, którą Towarzystwo Przyjaciół Opola nagrodziło za piosenkę "Gdzie ci mężczyźni".Nagroda Ministra Kultury i Sztuki przypadła piosence "Radość o poranku" w wykonaniu Grupy "I", a nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i TV - "Zaproście mnie do stołu" Elżbiety feralnej trzynastki rozpoczął się XIII festiwal opolski. W role odczyniających wcielili się Krystyna Sienkiewicz, Krzysztof Materna i Jan Tadeusz Ministerstwa Kultury i Sztuki dostała piosenka "Bywają takie dni" Alicji Majewskiej, a Przewodniczący Komitetu ds. Radia i TV wyróżnił "Tango retro" Wojciecha organizowanym od trzech lat koncercie "Interpretacje" nagrodzono Ewę Bem i Krystynę Prońko, a w koncercie "Debiutów" najlepsze okazały się E. Błach i J. publiczności otrzymał Wojciech Młynarski. Za całokształt twórczości wyróżniono Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej wsławił się dwiema rzeczami. Pierwszą był występ Andrzeja Rosiewicza, który w kolorowych dymach fajerwerków śpiewał "Nie kupię dzieciom saneczek, Zenek blues", za którą dostał nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Opola. Członkowie Hagaw, z którym występował Rosiewicz, pozawieszali na siebie całą kolekcję garderoby damskiej. Pojawiły się głosy, żeby festiwal ograniczyć do tego występu. Drugą sprawą było to, że surowe jury festiwalu pod przewodnictwem Mateusza Święcickiego postanowiło nie przyznawać ani jednej z czterech głównych '76 wygrali zespół "Sebastian", duet "Z-Z" oraz zespół "Baba". Dziennikarze swoją nagrodą uhonorowali Grażynę Łobaszewską, a tytuł najsympatyczniejszej piosenkarki koncertu "Zamiast przebojów" otrzymała Urszula KFPP trwał od 21 do 25 czerwca. Rok 1977 był rokiem przełomowym - po raz pierwszy piosenki biorące udział w konkursach opolskich i ubiegające się o nagrody oceniano w sposób jawny. Reżyserem XV Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej był Mariusz Walter. W amfiteatrze tego roku wystąpiło 435 nagrodę festiwalu wyśpiewała Renata Danel. Nagrodę dziennikarzy za piosenkę "Kolorowe jarmarki" otrzymał Janusz Laskowski. Jurorzy uznali, że najlepsze piosenki festiwalu 1977 to "Hop, szklankę piwa" Marka Grechuty, "Kocham się w poecie" Łucji Prus, "Song o ciszy" Jonasza KFPP odbył się pod wodzą Jerzego Wasowskiego, któremu powierzono kierownictwo muzyczne i przewodniczenie jury. Dziesięć koncertów festiwalu, w tym dwa konkursowe, odbyło się w amfiteatrze i Teatrze im. Jana normalnych zmagań konkursowych podczas festiwalu w 1978 roku rozstrzygnięto konkurs na piosenkę o Opolu i Śląsku Opolskim, przyznając dwie równorzędne nagrody - piosenkom "Opole, Opole" Edwarda Fiszera i Romualda Żylińskiego oraz "Opole 1978" Bogdana Olewicza i Jacka wygrała Ilona Wieczorek, a wśród zespołów najlepsze okazały się Ballada, Bajm i Zezowaty Krawczyka nagrodzono za piosenkę "Pogrążona we śnie". Nagrodę dziennikarzy otrzymał zespół Wały przed XVII KFPP amfiteatr zyskał 945 metrów kwadratowych prawdziwego dachu i został dokładnie zmodernizowany. Festiwal zaczął się 23 czerwca i trwał 6 dni. Reżyserem ponownie był Mariusz koncertów "Debiuty", "Przeboje 35-lecia", "Przesłuchajmy to jeszcze raz", plebiscytu "Studia Gama" i "Premiery" odbyły się recitale Wojciecha Młynarskiego, Ewy Demarczyk, Marka Grechuty, Bohdana Prix festiwalu otrzymała Irena Santor za walc "Embarras". Premierami roku zostały piosenki "Żegnaj lato na rok" Zdzisławy Sośnickiej i "Wspomnienie tych dni" Krystyny Prońko i Zbigniewa Wodeckiego. Studio Gama wyróżniło "Bardzo smutną piosenkę retro" grupy "Pod Budą" i "Żyj kolorowo" Ewy nagrodę dziennikarze przyznali Ewie KFPP reżyserował ponownie Mariusz Walter. Prócz "Premier" i "Debiutów" zorganizowano cykl koncertów "Prezentacje".W konkursie premier dwie równorzędne nagrody dostały piosenki "Najwięcej witaminy" Andrzeja Rosiewicza i "Z tobą, bez ciebie" Ewy Bem. Drugą nagrodę dostała porywająca piosenka Alicji Majewskiej "Jeszcze się tam żagiel bieli". Debiuty wygrała Małgorzata nagrody festiwalu przyznano Zbigniewowi Namysłowskiemu - za muzykę i aranżację do piosenki "Tak mało chcę", Izabelli Trojanowskiej - za interpretację wykonywanych utworów. Trojanowska została również Miss Obiektywu. Nagrodę dziennikarzy otrzymał Jacek Kaczmarski, a Grand Prix XVIII KFPP - Katarzyna Gaertner za widowisko "Pozłacany warkocz".1981Na 20 koncertach XIX KFPP zagrało 106 solistów, 29 zespołów i 3 orkiestry. Emocje konkursowe panowały na 4 koncertach - "Premierach", "Przebojach sezonu", "Koncercie wykonawców" i "Maratonie kabaretowym". Złotą Karolinkę za przebój sezonu "Żeby Polska była Polską" otrzymał Jan "Interpretacjach" wygrał Andrzej Janeczko i Trzeci Oddech Kaczuchy. Nie przyznano pierwszej nagrody w konkursie kabaretowym. Drugą dostał Jacek Kaczmarski i Przemysław Gintrowski za "Epitafium dla Wysockiego".W koncercie "Premier" ze względu na poziom utworów również nie przyznano żadnej nagrody. Wyróżniono jedynie piosenki "Ja dla pana czasu nie mam" w wykonaniu Hanny Banaszak oraz "Za dużo widzę" Felicjana dziennikarzy za wysokie walory artystyczne i interpretację "Psalmu stojących w kolejce" otrzymała Krystyna Prońko. Tytuł Mistera Obiektywu dostał... Bohdan nie odbył się z powodu wprowadzenia stanu 20-lecie festiwalu przygotowano konkurs jubileuszowy "Dwadzieścia lat minęło". Wystąpiły na nim Ewa Bem, Krystyna Prońko, Maryla Rodowicz, Jan Pietrzak, Zbigniew był również czasem wspomnień o zmarłym w marcu 1983 Karolu Musiole, współtwórcy opolskich festiwali. Jego imieniem nazwano jedną z głównych konkursie premier jury pod wodzą Marii Koterbskiej postanowiło nie przyznawać pierwszej nagrody. Dwa drugie miejsca przypadły natomiast Andrzejowi Rybińskiemu za utwór "Nie liczę godzin" i zespołowi Lombard za "Szklaną pogodę".Nagrodę im. Karola Musioła w konkursie "Promocje" otrzymał Jan Jakub Należyty za interpretację piosenki "Zawód clowna".Drugą nagrodę dostał "Universe" za piosenkę "Mister Lennon". Nagrodę dziennikarzy przyznano Jonaszowi Kofcie, a Miss Obiektywu została KFPP stał pod znakiem kabaretu. Widzowie szturmowali kasy, żeby dostać się na "Ostry dyżur" Bogdana Smolenia i "Imieniny Pana Janka" Jana im. Anny Jantar przyznano debiutującej Małgorzacie Połaneckiej. Nagroda im. Karola Musioła przypadła Edycie Geppert za "Jaka róża taki cierń", a Jacka Cygana uhonorowano za tekst utworu. W konkursie piosenki kabaretowej nie przyznano pierwszej nagrody. Drugie miejsca przypadły piosenkom "Czy to romans czy mazurek" i "Ballada dziadowska", a nagrodę specjalną dostał Bogdan Smoleń za tekst i wykonanie monologu "A tam, cicho bądź". Smolenia nagrodzili też dziennikarze. Publiczności natomiast najbardziej podobał się zespół XXII KFPP opolska publiczność śpiewała piosenkę "Sza, la la la la" w wykonaniu Shakin'Dudiego. Najlepszą premierą okazał się "Diamentowy kolczyk" Anny Jurksztowicz. Tuż po niej znalazł się utwór "Daj mi tę noc" Grupy Bolter i "Mały Piccolo" Marii im. Anny Jantar w konkursie "Debiuty" zdobył Mieczysław Szcześniak, a w konkursie "Promocje" nagrodę główną im. Karola Musioła otrzymała Anna Jurksztowicz. Dziennikarze natomiast przyznali swoje wyróżnienie Maryli Rodowicz. Miss Obiektywu wybrano Edytę Geppert. 1986Nietypowo, bo aż 21 lipca rozpoczął się XXIII KFPP. Dyrektorem festiwalu był Krzysztof Grand Prix Opole '86 uhonorowano Mieczysława Fogga, a nagrodą im. Karola Musioła - Danutę Błażejczyk. Nagroda im. Anny Jantar w koncercie "Debiuty" przypadła zespołowi "Trnas Foo-Foo".W koncercie "Premiery" przyznano trzy główne wyróżnienia - Alicji Majewskiej za "Odkryjemy miłość nieznaną", Joannie Zagdańskiej za "Rękawiczkę" i Krystynie Prońko za utwór "Wielki Szary Nikt".W koncercie piosenki aktorskiej i kabaretowej główną nagrodę otrzymała piosenka "To nic, że to sen" Edyty jurorów najlepszym wykonawcą XXIII festiwalu w Opolu był Piotr Machalica, wykonawca "Piosenki pieska pokojowego". Miss Obiektywu została Barbara XXIV Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki mówi się, że był powrotem do muzyki koncercie "Premiery" pierwszą nagrodę zdobyła piosenka "Czekamy na wyrok" grupy Moment (czyli Krystyna Prońko, Majka Jeżowska i Piotr Szulc), drugą nagrodę dostała Alicja Majewska za "Marsz samotnych kobiet". Jacek Wójcicki zdobył nagrodę za interpretację piosenki "Wiersz gazetowo-miłosny". Nagrodę im. Anny Jantar przyznano zespołowi Operating Conditions. W koncert "Od Opola do Opola" królowała piosenka "Maxi singel" zespołu Papa Prix XXIV KFPP otrzymała Maria Koterbska, a nagroda im. Karola Musioła przypadła Joannie Przewodniczącego WRN w Opolu otrzymał Wojciech Młynarski za wybitną twórczość literacką i jej prezentację na opolskich festiwalach, natomiast za twórczość kompozytorską - Seweryn swoją nagrodę przyznali twórcom piosenki "Polska Madonna" - Andrzejowi Sikorowskiemu, Agnieszce Osieckiej, Maryli Rodowicz, Markowi Stefankiewiczowi. Miss Obiektywu została Halina koncertów konkursowych XXV KFPP - "Premier", "Debiutów" i "Od Opola do Opola" odbyły się koncerty "Róbmy swoje" czyli 25 lat pracy artystycznej Wojciecha Młynarskiego, "Mrągowo w Opolu", "Jarocin w Opolu", "Zaśpiewać w teatrze", czyli wrocławskie przez wzgląd na jubileusz festiwalu, postanowili przyznać swoją nagrodę wszystkim, którzy współtworzyli tradycję opolskiego śpiewania w ciągu ćwierćwiecza. Nagrodę otrzymali zatem Danuta Rinn, Wojciech Gąssowski, Lucjan Kydryński, Bohdan Łazuka, Wojciech Młynarski. Wszyscy uhonorowani przez dziennikarzy uczestniczyli zarówno w pierwszym, jak i w dwudziestym piątym Prix-Opole'88 otrzymała Zdzisława Sośnicka. W konkursie Premier wygrała Majka Jeżowska z piosenką "Edek". W koncercie "Od Opola do Opola" zwyciężyła Danuta Błażejczyk utworem "Concorde". Drugi był Wojciech Gąsowski z piosenką "Gdzie się podziały tamte prywatki". W plebiscycie publiczności zwyciężył "Nasz Disneyland" grupy Papa Dance. Nagroda im. Karola Musioła przypadła Wiesławie Sós, a nagroda im. Anny Jantar - Ewie Otrębie. 1989Na XXVI KFPP zorganizowano koncerty "Gwiazdy i piosenki", "Mikrofon i ekran", "Cicha woda", "Premiery" i "Debiuty". Honorową Grand Prix otrzymał Jeremi Przybora. Przewodniczący WRN w Opolu nagrodą za wybitną twórczość kompozytorską uhonorował Czesława Niemena, a za wybitną twórczość literacką - Agnieszkę "Debiutów" i laureatką nagrody im. Anny Jantar była Anna Napierska. W koncercie "Premiery" piosenką "Wypijmy za błędy" zwyciężył Ryszard Rynkowski. Nagrodę publiczności zdobyła Monika Borys piosenką "Co Ty królu złoty", a nagrodę im. Karola Musioła - Beata wyróżnili Janusza Józefowicza za profesjonalizm estradowy. Miss Obiektywu została Carmen Moreno za ponadczasową 20 do 24 czerwca trwał XXVII Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej. Grand Prix dostała Ewa Demarczyk. Surowe jury pod przewodnictwem Ireny Santor nie przyznało pierwszej nagrody, a dwie równorzędne drugie otrzymały piosenki "Harmonia świata" Skaldów i "Spokój" Joanny Zagdańskiej. Laureatką nagrody im. Anny Jantar została Katarzyna Skrzynecka, a im. Karola Musioła - Renata Zarębska. Dziennikarze akredytowani na XXVII festiwalu przyznali nagrodę honorową Ryszardowi czasie XXVIII KFPP odbyło się 10 koncertów. Na opolską scenę powrócił wtedy, ku uciesze publiczności, Stan Borys. Swój jubileusz obchodził w 1991 roku zespół Kombi i Irena Grand Prix XXVIII KFPP zastała Irena Santor - za wybitne osiągnięcia w sztuce interpretacji piosenki. Nagroda im. Karola Musioła za indywidualność wykonawczą przypadła Renacie Przemyk. Konkurs premier wygrał Zbigniew Wodecki za "Sobą być". Nagrodę im. Anny Jantar otrzymała Krystyna Stańko z For Dee. Nagrodę specjalną przyznała też ambasada USA. Otrzymała ją Martyna Jakubowicz. Dziennikarze swoją nagrodę przyznali Jackowi Skubikowskiemu. 1992Podczas trzydniowego XXIX Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej Grand Prix Opola zdobyła Maryla Rodowicz, nagrodę im. Karola Musioła - Marek Bałata, a "Premiery" wygrał zespół Universe piosenką "Daj mi wreszcie święty spokój". Nagrodę im. Anny Jantar i nagrodę publiczności zdobyli Piotr i Paweł. "Harlequin" przyznał na XXIX KFPP swoje wyróżnienie Katarzynie Jacyno za najlepszą piosenkę o miłości - utwór "Ocal moje serce". Na Miss Obiektywu wybrano uroczą... Genowefę XXX. festiwalu opolskim dominował kabaret i musical. Pierwszą nagrodę otrzymał Atrakcyjny Kazimierz i Cyganie za piosenkę "Otyłość". Jury festiwalu nagrodę im. Anny Jantar przyznało Marcinowi Dańcowi, a nagroda im. Karola Musioła trafiła do zespołu "Metra" za widowisko pt. "Do grającej szafy grosik wrzuć".1994Grand Prix festiwalu przyznano za najlepszą piosenkę premierową - "Mrok" Ryszarda Rynkowskiego. Nagrodę im. Karola Musioła Towarzystwa Przyjaciół Opola za indywidualność dostała Edyta Górniak. Debiutanką roku uhonorowaną nagrodą im. Anny Jantar ufundowaną przez Estradę Opolską została Justyna Prix im. Karola Musioła - nagrodę TVP SA przyznaną systemem audiotele otrzymała Edyta Geppert za piosenkę "Idź swoją drogą". Nagrodę im. Anny Jantar przyznano za debiut Wioletcie Prix przyznano Grzegorzowi Turnauowi za osiągnięcia twórcze i dorobek artystyczny, nagrodę im. Anny Jantar za debiut - Arkadiuszowi Kanickiemu. Publiczności telewizyjnej najbardziej spodobała się Anna Świątczak, a nagrodę dziennikarzy otrzymał Paweł wydarzeniem XXXIV Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej był koncert poświęcony pamięci Agnieszki Osieckiej. Grand Prix im. Karola Musioła przyznano Katarzynie Gaertner za twórczość kompozytorską i dorobek artystyczny, a nagrodę im. Anny Jantar, za debiut - Dominice Kurdziel. Dziennikarze wyróżnili swoją nagrodą Agnieszkę Chylińską z zespołu trzy wieczory XXXV Festiwalu Piosenki Polskiej publiczność opolska obejrzała 5 koncertów, a na opolskiej scenie około 120 piosenek wykonało 350 artystów. W jubileuszowym koncercie "O!Polskie piosenki" zagranych zostało 10 najpopularniejszych piosenek wykonywanych podczas wszystkich dotychczasowych edycji festiwalu. Nagrodę Grand Prix im. Karola Musioła otrzymał Franciszek Walicki - dziennikarz, publicysta, autor piosenek i menadżer, pseudonim Jacek Grań, ojciec polskiego big-beatu. Nagrodę im. Anny Jantar w Koncercie "Debiuty" Opole'98 otrzymała Karina Kalczyńska, a nagrodę dziennikarzy zdobyła Edyta Perfect obchodziła w Opolu swoje 20-lecie, Formacja Nieżywych Schabuff Olka Klepacza - 10-lecie, a - 5-lecie. Grand Prix festiwalu za całokształt twórczości przyznano zespołowi Perfect. Nagroda im. Anny Jantar za debiut przypadła zespołowi Siedem, a w koncercie "Premiery" triumfowali Ryszard Rynkowski i Jacek Cygan - za wykonanie i tekst piosenki "Ten sam klucz". Nagrodę publiczności przyznaną w systemie audiotele otrzymała Renata Dabkowska - za piosenkę "Czasami". Nagrodę w plebiscycie Programu I Polskiego Radia i "Rzeczpospolitej" przyznano młodziutkiej laureatce "Szansy na sukces", Małgorzacie Markiewicz. Nagroda dziennikarzy oraz nagroda realizatorów i operatorów telewizyjnych przypadła Zygmuntowi Kukli. Tytułem Miss Obiektywu uhonorowano Katarzynę festiwal należał do Budki Suflera. Zespół zdobył Grand Prix za całokształt działalności artystycznej, piosenką "Bal wszystkich świętych wyśpiewał sobie nagrodę publiczności i oddziałów terenowych TVP Nagroda im. Anny Jantar za debiut przypadła zespołowi Grejpfrut. Nagrodę dziennikarzy otrzymał Robert Chojnacki z zespołem, natomiast Miss Obiektywu ogłoszono Dorotę raz pierwszy odbył się też koncert i plebiscyt Superjedynek. Tytuł najlepszej wokalistki otrzymała Kayah, której "Śpij kochanie, śpij" do muzyki Bregovicia zyskało tytuł przeboju roku. Najlepszą płytą roku została płyta "Kayah i Bregović". Do "Prawy do lewego" z tej samej płyty wyprodukowano najlepszy teledysk. Zespołem roku została Budka Suflera, a wokalistą - Krzysztof Cugowski. Tytuł płyty roku przyznano krążkowi "Pieprz" zespołu Najlepszą płytę taneczną nagrał w 2000 roku Stachursky. Debiutem roku 2000 okazał się zespół Brathanki, a wydarzeniem roku - występ Enrique Opola wrócił też kabaret - tym razem w wykonaniu Marcina Dańca. Swoje jubileusze obchodzili na deskach amfiteatru w Opolu: grupa Elektryczne Gitary - 10-lecie istnienia, Dżem - 20-lecie, Eleni -25-lecie, a Ewa Bem 30-lecie pracy raz pierwszy Opole "wyszło w miasto". Prócz koncertów zamkniętych zorganizowano również scenę otwartą na opolskim placu Wolności, gdzie w przeddzień festiwalu zorganizowany został koncert muzyki hiphopowej, a dwa dni później koncert Grand Prix za całokształt działalności artystycznej przyznano Ryszardowi Rynkowskiemu. Nagrodę Anny Jantar w konkursie "Debiutów", odbywającym się w roku 2000 również na scenie plenerowej, otrzymała Ola Lubiczówna, czyli piętnastoletnia Kaja za konferansjerkę na kabaretonie i koncercie Premier dostał Piotr publiczności piosenką premierową wyśpiewał zespół Ich Troje. Halinka Mlynkova z zespołu Brathanki dostała nagrodę otrzymali: Beata Kozidrak w kategorii wokalistka roku, Ryszard Rynkowski - wokalista roku, zespół roku - Golec uOrkiestra, debiut roku - zespół Sami. Piosenką roku okazał się "Bal wszystkich świętych" zespołu Budka Suflera, płytą roku pop "Szklanka wody" Beaty Kozidrak i zespołu Bajm. Tytuł rockowej płyty roku dostała Kasia Kowalska za "5", wykonawcą roku muzyki dance został Stachursky, a teledyskiem roku okazał się "Gdzie ten, który mi powie" zespołu Brathanki. Wydarzeniem roku okrzyknięto występ Tiny Turner w wręczeniu Superjedynek 20. urodziny na opolskiej scenie obchodził będzie zespół Republika. Z recitalem wystąpiła też Danuta 2002 i XXXIX KFPP uznano za festiwal Ich Troje. W plebiscycie Superjedynek grupę okrzyknięto zespołem roku. Zespół dostał również nagrody za utwór "Powiedz" znajdujący się na podwójnej platynowej płycie " uznanej tym samym za płytę roku, a sukces Ich Troje uznano za muzyczne wydarzenie roku został Ryszard Rynkowski, a wokalistką - Beata Kozidrak. Debiutantką roku - Kaja Paschalska. Najlepszą płytą rock okazała się "Model 01" zespołu a "Live 2001" Stachursky'ego nie miała sobie równych w kategorii płyta dance. Najlepszy teledysk 2001 roku nagrano do piosenki "Mój przyjacielu" Krzysztofa Krawczyka i Gorana Bregovicia. Koncert Superjedynek zakończył występ zespołu De Mono, który obchodził w ubiegłym roku swoje 15. publiczności w systemie audiotele widzowie przyznali zespołowi Budka Suflera za piosenkę "Solo", oddziały terenowe TVP SA nagrodziły zespół Wilki za piosenkę "Baśka" - twórców i wykonawców piosenki premierowej. Debiuty wygrały exaequo: Zespół Jean d'Arme i bracia Cugowscy z zespołem Jerusalem. Grand Prix festiwalu trafiło do Jerzego "Dudusia" Matuszkiewicza za muzykę do seriali. Nagroda dziennikarzy przypadła Leszczom i Blue Cafe, a fotoreporterów - Tatianie Okupnik z Blue Cafe. Na XXXIX KFPP odsłonięto też pomnik zmarłej w 1997 roku Agnieszki Osieckiej. Gościem specjalnym festiwalu była Edyta Górniak. Z okazji 50-lecia Telewizji Polskiej przygotowano też koncert "Seriale, polskie seriale" z muzyką filmową, którą nucił cały opolski placu Wolności ponownie odbyły się koncerty: hip hopowy i folkowy.