Oświadczenie pracodawcy o przedłużeniu umowy jest ważnym dokumentem, który może mieć wiele zalet dla pracownika. Poniżej znajdują się najważniejsze z nich. Po pierwsze, oświadczenie pracodawcy o przedłużeniu umowy daje pracownikowi pewność, że jego pozycja zawodowa zostanie zabezpieczona na dłuższy czas.
W momencie zatrudnienia na umowę o pracę pracodawca daje pracownikowi wiele różnych dokumentów do wypełnienia. Niektóre z nich są obligatoryjne, inne fakultatywne, przy czym w przypadku tej drugiej grupy pracownik często nie wie, które z nich warto wypełnić oraz jakie korzyści mogą się z tym wiązać. Umowa o pracę, umowa zlecenia a działalność gospodarcza – różnice Pewnych informacji pracodawca żąda już na etapie ubiegania się o zatrudnienie, innych po podpisaniu umowy o pracę, dlatego warto zaznajomić się z tym, o co zakład pracy ma prawo pytać, przedłożenia czego może żądać oraz jakie dokumenty osoba zatrudniania musi, a jakie może wypełnić po podjęciu pracy. Zobacz też: USTAWA z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz USTAWA z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych Ujednolicony akt prawny: USTAWA z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy Dokumenty obligatoryjne do wypełnienia W związku z tym, że pracodawca na podstawie art. 221 § 2 Kodeksu pracy ma prawo żądać od pracownika podania pewnych informacji, w tym danych osobowych, to jednym z podstawowych dokumentów obowiązkowych do wypełnienia jest kwestionariusz osobowy dla pracownika, którego przykładowy wzór został umieszczony w załączniku nr 1a do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika. Służy on jako pomoc w pozyskaniu najważniejszych danych o osobie zatrudnianej. Polecamy: Monitor prawa pracy i ubezpieczeń Warto w tym miejscu przypomnieć, że zakład pracy na podstawie art. 221 § 1 Kodeksu pracy miał prawo żądać pewnych informacji obligatoryjnych do podania już na etapie ubiegania się o pracę, w tym danych osobowych obejmujących: imię (imiona) i nazwisko, imiona rodziców, datę urodzenia, miejsce zamieszkania (adres do korespondencji zwłaszcza w przypadku zamieszkania w innym miejscu niż miejsce zameldowania) oraz wykształcenia i przebiegu dotychczasowego zatrudnienia. Stąd tak istotne jest odróżnienie kwestionariusza osobowego dla pracownika od kwestionariusza osobowego dla osoby ubiegającej się o zatrudnienie umieszczonego w załączniku nr 1 do ww. Rozporządzenia. Niezależnie od danych osobowych pozyskanych w trakcie procesu selekcji, pracodawca ma prawo żądać od pracownika podania: 1. jego innych danych osobowych, a także imion i nazwisk oraz dat urodzenia dzieci pracownika, jeżeli podanie ich jest konieczne ze względu na korzystanie przez zatrudnionego ze szczególnych uprawnień przewidzianych w prawie pracy, 2. numeru PESEL pracownika nadanego przez Rządowe Centrum Informatyczne Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności. Udostępnienie zakładowi pracy danych osobowych następuje w formie oświadczenia osoby, której one dotyczą, przy czym pracodawca ma prawo żądać udokumentowania tych danych, np. przez okazanie dowodu osobistego. Należy także dodać, że poza wypełnionym kwestionariuszem osobowym dla kandydata do pracy na etapie selekcji, a potem dla pracownika na etapie przyjęcia do pracy, pracodawca może żądać przedłożenia odpisów lub kopii świadectw pracy z poprzednich miejsc pracy z bieżącego roku kalendarzowego bądź różnych zaświadczeń potwierdzających okresy zatrudnienia, a także dokumentów uwiarygodniających kwalifikacje zawodowe, wymagane do wykonywania oferowanej pracy (oryginały tylko do wglądu lub do sporządzenia ich odpisów albo kopii). Wszelkie inne dokumenty poświadczające umiejętności i osiągnięcia zawodowe (w tym dyplom ukończenia studiów czy świadectwo ukończenia szkoły) bądź świadectwa pracy z poprzednich miejsc pracy lub pewne dokumenty uwierzytelniające okresy zatrudnienia, obejmujące okresy pracy przypadające w innym roku kalendarzowym niż rok, w którym pracownik ubiega się o zatrudnienie, mogą zostać przekazane dodatkowo jako podstawa do korzystania ze szczególnych uprawnień w zakresie stosunku pracy, np. celem ustalenia odpowiedniego wymiaru i limitu urlopowego. W wielu przypadkach obligatoryjne wypełnienie dokumentu przez pracownika ogranicza się jedynie do złożenia przez niego podpisu we właściwym miejscu po uprzednim zapoznaniu się z jego treścią. Wśród takich dokumentów wymienić należy przede wszystkim umowę o pracę oraz oświadczenia dotyczące: - wyrażenia zgody przez pracownika na przetwarzanie danych osobowych, - potwierdzenia powierzenia zatrudnionemu określonego mienia z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się, - potwierdzenia zapoznania się z informacją na temat równego traktowania kobiet i mężczyzn w oparciu o wyciąg z Kodeksu pracy. Ponadto pracodawca przed dopuszczeniem osoby zatrudnianej do pracy musi obowiązkowo uzyskać jej pisemne potwierdzenie zapoznania się z treścią obowiązującego w zakładzie regulaminu pracy oraz z przepisami i zasadami dotyczącymi bezpieczeństwa i higieny pracy. W grupie obligatoryjnych oświadczeń znajduje się także potwierdzenie na piśmie przyjęcia informacji o warunkach zatrudnienia zawartych w art. 29 § 3 Kodeksu pracy (w umowie o pracę lub odrębnie) o: 1) obowiązującej pracownika dobowej i tygodniowej normie czasu pracy, 2) częstotliwości wypłat wynagrodzenia za pracę, 3) wymiarze przysługującego pracownikowi urlopu wypoczynkowego, 4) obowiązującej pracownika długości okresu wypowiedzenia umowy o pracę, 5) układzie zbiorowym pracy, którym pracownik jest objęty. Dodatkowo, jeżeli zakład pracy nie ma obowiązku ustalenia regulaminu pracy (tzn. gdy zatrudnia mniej niż 20 pracowników), to powinien on także uzyskać od podwładnego pisemne potwierdzenie zapoznania się z informacją o porze nocnej, miejscu, terminie i czasie wypłaty wynagrodzenia oraz o przyjętym sposobie potwierdzania przez pracowników przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy. Zatrudniony jest również zobowiązany do potwierdzenia na piśmie zapoznania się z obwieszczeniem, o którym mowa w art. 150 § 1 Kodeksu pracy dotyczącym systemu i rozkładu czasu pracy oraz przyjętego okresu rozliczeniowego czasu pracy w przedsiębiorstwie, w którym nie ma układu zbiorowego pracy lub nie ma obowiązku ustalenia regulaminu pracy. Kolejnym obligatoryjnym dokumentem jest oświadczenie pracownika będącego rodzicem (matką lub ojcem) lub opiekunem dziecka o zamiarze lub o braku zamiaru korzystania z uprawnień określonych w przepisach wymienionych w art. 1891 Kodeksu pracy. Powinno być ono traktowane jako obowiązkowe do wypełnienia przez każdą osobę będącą rodzicem bądź opiekunem dziecka. Pracownik zaznacza w nim czy będzie wykorzystywał czy nie przysługujące mu uprawnienia określone w: - art. 148 pkt. 3 Kodeksu pracy (do świadczenia pracy wyłącznie do ośmiu godzin na dobę) w związku ze sprawowaniem opieki nad dzieckiem do lat 4, - art. 178 § 2 Kodeksu pracy (do niewykonywania pracy w godzinach nadliczbowych, w porze nocnej, jak również delegowania poza stałe miejsce pracy) w związku ze sprawowaniem opieki nad dzieckiem do lat 4, - art. 188 Kodeksu pracy (do zwolnienia od pracy na dwa dni z zachowaniem za ten okres prawa do wynagrodzenia czyli do tzw. dwóch dodatkowych dni opieki nad dzieckiem) w związku z wychowaniem dziecka (dzieci) w wieku do 14 lat. Warto pamiętać, że jeżeli oboje rodzice lub opiekunowie dziecka są zatrudnieni to tylko jedno z nich może korzystać z wyżej wymienionych przywilejów i każde winno poinformować swojego pracodawcę czy planuje wykorzystywać tego typu uprawnienia. Co ważne, dwa dni zwolnienia od pracy przysługują ojcu bądź opiekunowi dziecka nawet w sytuacji, gdy jego żona opiekuje się dzieckiem będąc niezatrudnioną lub przebywając na urlopie wychowawczym. Jeśli osoba zatrudniona oczekuje wypłaty wynagrodzenia przelewem na konto osobiste to niezbędnym dokumentem jest także dyspozycja pracownika dotycząca przelewania wynagrodzenia za pracę na podany numer rachunku bankowego. Pisemna zgoda na przekazywanie pensji na konto pracownika powinna zawierać dane właściciela rachunku, nazwę i adres banku oraz numer rachunku. Nawet jeżeli przepisy wewnątrzzakładowe lub zapis w umowie o pracę obligują do złożenia takiej dyspozycji to warunkiem koniecznym na podstawie art. 86 § 3 Kodeksu pracy jest wyrażenie zgody na dokonywanie wypłaty wynagrodzenia przelewem wraz z podaniem swoich podstawowych danych osobowych i szczegółowych danych odnośnie przelewu. Jeżeli natomiast nie ma układu zbiorowego pracy lub nie określa on formy wypłaty wynagrodzenia to samo pisemne oświadczenie zatrudnionego zaakceptowane przez pracodawcę będzie podstawą do przelewania wynagrodzenia na konto osobiste. Inne dokumenty płacowe do wypełnienia pod kątem naliczenia wynagrodzenia Wśród innych dokumentów płacowych do wypełnienia pod kątem naliczenia wynagrodzenia wymienić należy przede wszystkim deklarację PIT-2 czyli oświadczenie pracownika dla celów obliczania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Druk ten umożliwia zatrudnionemu wskazanie swego pracodawcy jako właściwego do stosowania odliczenia polegającego na comiesięcznym zmniejszaniu obliczonej zaliczki na podatek dochodowy od przychodów ze stosunku pracy o określoną kwotę (w 2011 r. miesięcznie o 46,33 zł). Stanowi ona 1/12 rocznej kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale obowiązującej skali podatkowej zgodnie z art. 32 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej updof). Wypełniony formularz takiego oświadczenia należy złożyć zakładowi pracy przed pierwszą wypłatą wynagrodzenia w roku podatkowym. Uczynić to może pracownik, który: 1. nie otrzymuje emerytury lub renty za pośrednictwem płatnika, 2. nie osiąga dochodów z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, 3 nie otrzymuje świadczeń pieniężnych od organu zatrudnienia lub od biura terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, 4. nie osiąga dochodów, od których jest obowiązany opłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podstawie art. 44 ust. 3 updof (to jest dochodów z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 updof oraz z prywatnego najmu lub dzierżawy). Deklaracji PIT-2, zgodnie z art. 32 ust. 3a updof, nie składa się jeżeli stan faktyczny wynikający z oświadczenia dostarczonego w latach poprzednich nie ulegnie zmianie. Oznacza to, że raz złożony druk jest ważny w kolejnych latach i nie trzeba go przedkładać od nowa, aby zakład pracy mógł nadal stosować odliczenie kwoty zmniejszającej podatek. Jeżeli sytuacja zatrudnionego ulegnie zmianie, np. rozpocznie działalność gospodarczą przynoszącą dochody czy zacznie pobierać emeryturę bądź rentę, to wówczas musi on poinformować pracodawcę o zmianie stanu faktycznego przed wypłatą wynagrodzeń za miesiąc, w którym zaszła zmiana, by ten już nie zmniejszał obliczonej zaliczki na podatek dochodowy w wyżej zaprezentowany sposób. Innym dokumentem fakultatywnym do wypełnienia i przedłożenia w zakładzie pracy jest oświadczenie pracownika dla celów zastosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodu (dalej KUP). Druk ten daje pracownikowi możliwość korzystania z podwyższonych KUP (w 2011 r. miesięcznie wynoszących 139,06 zł) w odróżnieniu od normalnych (w 2011 r. miesięcznie wynoszących 111,25 zł) jeżeli miejsce jego stałego lub czasowego zamieszkania jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie otrzymuje dodatku za rozłąkę zgodnie z art. 22 ust. 2a updof. Warto zaznaczyć, że miejsce zamieszkania (czyli miejsce, gdzie pracownik faktycznie przebywa z zamiarem stałego pobytu) nie jest równoznaczne z adresem zameldowania i to ono w rzeczywistości winno decydować o możliwości korzystania z normalnych lub podwyższonych KUP. Dopiero złożenie stosownego oświadczenia o spełnieniu tego warunku określonego w art. 32 ust. 5 updof jest dla pracodawcy podstawą do podwyższenia KUP z tytułu stosunku pracy o 25%. Oświadczenie o zastosowaniu podwyższonych KUP, podobnie jak w przypadku deklaracji PIT-2, jest wiążące również w następnych latach pod warunkiem, że stan faktyczny wynikający ze złożonego wcześniej przez pracownika oświadczenia nie ulegnie zmianie. Obowiązek powiadomienia pracodawcy o zmianie sytuacji następuje przed wypłatą wynagrodzeń za miesiąc, w którym zaszła zmiana i spoczywa na osobie zatrudnionej. Uwzględnienie normalnych KUP będzie konieczne od momentu, gdy miejscem stałego lub czasowego zamieszkania podatnika stanie się ta sama miejscowość, w której znajduje się zakład pracy, na skutek np. przeprowadzki pracownika bądź zmiany adresu siedziby firmy. Korzystne może się także okazać złożenie oświadczenia pracownika dla celów ulgowego obliczania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1a pkt. 1 albo pkt. 2 updof potocznie nazywanego oświadczeniem dla celów wspólnego rozliczania się ze współmałżonkiem lub rozliczania się jako osoba samotnie wychowująca dzieci. Dokument taki może złożyć zatrudniony, który w danym roku kalendarzowym zamierza opodatkować dochody łącznie z małżonkiem bądź na zasadach określonych dla osób samotnie wychowujących dzieci, w dwóch przypadkach: 1. jeżeli przewidywane dochody pracownika nie przekroczą górnej granicy pierwszego przedziału obowiązującej skali podatkowej (w 2011 r. wynoszącej zł), i odpowiednio współmałżonek lub dziecko nie uzyskują żadnych dochodów z wyjątkiem renty rodzinnej (art. 32 ust. 1a pkt. 1 updof) => wówczas miesięczne zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych wynoszą 18% dochodu uzyskanego w danym miesiącu i są dodatkowo pomniejszane za każdy miesiąc o kwotę stanowiącą 1/12 rocznej kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale skali; 2. jeżeli przewidywane dochody pracownika przekroczą górną granicę pierwszego przedziału skali, i odpowiednio współmałżonek lub dziecko nie uzyskują żadnych dochodów z wyjątkiem renty rodzinnej lub uzyskane dochody małżonka mieszczą się w niższym przedziale skali (art. 32 ust. 1a pkt. 2 updof) => wówczas miesięczne zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych wynoszą 18% dochodu uzyskanego w danym miesiącu (nawet w tych miesiącach, w których dochód podatnika przekroczy zł i w których zaliczki powinny wynosić 30% dochodu). Oświadczenie o opodatkowaniu dochodów na podstawie art. 32 ust. 1a pkt. 1 albo pkt. 2 updof, w przeciwieństwie do dwóch wcześniej zaprezentowanych dokumentów płacowych, przedkłada się pracodawcy nie tylko w momencie zatrudnienia na umowę o pracę, ale w każdym roku kalendarzowym, w którym chce się skorzystać z ulgowego obliczania zaliczek na podatek dochodowy od przychodów ze stosunku pracy zatrudnionego. Pracodawcy, którym pracownik przekazał takie oświadczenie, obliczają zaliczki na podatek w powyższy sposób, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostało ono złożone. Jeżeli osoba zatrudniona przestanie spełniać warunki do obniżania zaliczek na podatek, to jest ona zobligowana do powiadomienia o tym zakładu pracy, który od następnego miesiąca pobiera zaliczkę w odpowiednio wyższej wysokości lub bez dodatkowego jej pomniejszania o kwotę 46,33 zł. Warto również wypełnić i przekazać pracodawcy oświadczenie o wysokości uzyskanej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe z innego źródła czyli o wysokości osiągniętych przychodów w roku bieżącym w zakładach pracy, w których wcześniej pracownik był (lub nadal jest) zatrudniony. Jest to ważne w przypadku pracowników, których łączne oskładkowane wynagrodzenie brutto w ciągu roku kalendarzowego przekroczy ustaloną roczną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (w 2011 r. wynoszącą zł). Poinformowanie w momencie zatrudnienia o przychodach uzyskanych z innych źródeł, od których pobrano i odprowadzono składki do ZUS, pozwoli na zaprzestanie obliczania i przekazywania wymienionych składek powyżej ustalonego limitu podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Nienaliczanie tych składek po faktycznym przekroczeniu kwoty granicznej będzie niosło korzyść dla zatrudnionego w postaci wyższego wynagrodzenia netto, natomiast zakładowi pracy zaoszczędzi korekt deklaracji rozliczeniowych i naliczeń płacowych w momencie gdy ZUS sam określi wysokość osiągniętych przez ubezpieczonego przychodów i prześle pracodawcy zawiadomienie o przekroczeniu rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, zobowiązujące do sporządzenia i przekazania do ZUS skorygowanych dokumentów. Podstawa prawna: - Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. 1974 nr 24, poz. 141 (tekst pierwotny) i Dz. U. 1998 nr 21, poz. 94 (tekst jednolity) z późn. zm.; Dz. U. 2011 nr 36, poz. 181, nr 63, poz. 322, nr 80, poz. 432 oraz nr 144, poz. 855 (wg stanu prawnego na dzień 30 listopada 2011 roku) - Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz. U. 1991 nr 80, poz. 350 z późn. zm. (wg stanu prawnego na dzień 30 listopada 2011 roku) - Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. 1998 nr 137, poz. 887 z późn. zm. (wg stanu prawnego na dzień 30 listopada 2011 roku) - Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika - Dz. U. nr 62, poz. 286 z późn. zm.; 2002 nr 214, poz. 1812, 2003 nr 230, poz. 2293, 2006 nr 125, poz. 869, 2009 nr 115, poz. 971 (wg stanu prawnego na dzień 30 listopada 2011 roku) Małgorzata Przebieracz Outsourcing Rachunkowości - Grant Thornton
Oświadczenie woli można odwołać bez zgody drugiej strony (czyli osoby, do której zostało skierowane – w sytuacji przedstawionej przez czytelnika: bez zgody pracownika) tylko wtedy, gdy
Pracodawca i pracownik mogą zgodnie postanowić o wykorzystaniu urlopu wypoczynkowego podczas kolejnego zatrudnienia. Porozumienie o wykorzystaniu urlopu podczas kolejnej umowy o pracę powinno nastąpić na piśmie. Przedstawiamy wzór takiego porozumienia oraz zasady przeniesienia urlopu do nowego pracodawcy. 30 czerwca kończy się umowa na czas określony z jednym z pracowników. Trwa od 1 października 2015 r. Od początku lipca chcemy zawrzeć kolejną. Pracownik w tym roku wykorzystał 16 godzin urlopu wypoczynkowego, a urlop za rok poprzedni ma w pełni wybrany. Czy w tym przypadku musimy przenieść niewykorzystany urlop na kolejną umowę? Czy trzeba to dokumentować w razie takiego przeniesienia? Rozliczenie niewykorzystanego urlopu ekwiwalentem pieniężnym w związku z zakończeniem umowy nie musi mieć miejsca wówczas, gdy pracodawca i pracownik zgodnie postanowią o wykorzystaniu wolnego podczas kolejnego zatrudnienia. Na takie porozumienie muszą się zgodzić obie strony. Jeżeli się na nie zdecydują, to powinno przybrać formę pisemną. Polecamy produkt: Urlopy wypoczynkowe - udzielanie, ustalanie wymiaru i naliczanie wynagrodzenia (książka) Zamiana na pieniądze Zasadą jest to, że w związku z zakończeniem zatrudnienia niewykorzystany urlop wypoczynkowy ulega zamianie na pieniądze – jest rozliczany ekwiwalentem pieniężnym. Przyjmując, że w opisanym na wstępie przypadku pracownik jest uprawniony do 26 dni urlopu rocznie, do rozliczenia ekwiwalentem mamy 88 godzin wypoczynku: 26 x 6/12 = 13 dni, 13 dni x 8 godz. = 104 godz. 104 godz. – 16 godz. wykorzystanego urlopu = 88 godz. Ekwiwalent wypłacamy w dniu zakończenia zatrudnienia. Podkreśla to Sąd Najwyższy w wyroku z 29 marca 2001 r. (sygn. akt I PKN 336/00), wskazując, że z dniem rozwiązania stosunku pracy prawo pracownika do urlopu wypoczynkowego w naturze przekształca się w prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. W tym też dniu rozpoczyna bieg termin przedawnienia roszczenia o ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane w naturze, a nieprzedawnione urlopy wypoczynkowe. Nieprecyzyjny wyjątek Od wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w związku z zakończeniem umowy o pracę przewidziano jeden wyjątek. Dotyczy on jednak tylko takiej sytuacji, w której łącznie występują następujące przesłanki, określone w art. 171 par. 3 kodeksu pracy (dalej: - strony stosunku pracy zgodnie ustalą, że niewykorzystany urlop wypoczynkowy zostanie udzielony w trakcie trwania kolejnego stosunku pracy łączącego te dwa podmioty – przy czym ustalenia te powinny być poczynione przed zakończeniem trwania dotychczasowej umowy o pracę, - następny stosunek pracy powstaje bezpośrednio po zakończeniu aktualnego. Dyskusyjne jest znaczenie użytego w art. 171 par. 3 określenia „bezpośrednio”. Najbezpieczniej byłoby uznać, że warunek ten będzie spełniony, gdy kolejna umowa zostanie zawarta od następnego dnia kalendarzowego po ustaniu poprzedniej lub ewentualnie gdy daty zakończenia umowy i zawarcia kolejnej przedzielone są dniami wolnymi od pracy. Natomiast zgodne postanowienie oznacza, że nierozliczenie urlopu ekwiwalentem może nastąpić jedynie wtedy, gdy zarówno pracownik, jak i pracodawca będą zainteresowani takim rozwiązaniem. W przypadku gdy pracodawca będzie wolał zamknąć kwestię urlopu z końcem umowy (np. przewidując duże zapotrzebowanie na pracę danego pracownika w trakcie zatrudnienia na podstawie kolejnej umowy), nie ma mowy o porozumieniu i pracownik otrzyma pieniądze za niewykorzystany urlop. Bez znaczenia są przy tym powody takiej decyzji. Ponadto porozumienie powinno być zawarte jeszcze przed rozwiązaniem lub wygaśnięciem dotychczasowej umowy. W innym przypadku w dacie ustania stosunku pracy prawo do urlopu w naturze przekształci się automatycznie w prawo do ekwiwalentu pieniężnego. Wymóg formy W razie podjęcia decyzji o przeniesieniu wypoczynku na kolejną umowę pozostaje kwestia formy, w jakiej uzgodnienia mają być poczynione. Z kodeksu pracy nie wynika, by musiało to nastąpić w formie pisemnej. Wynika to jednak z par. 6 ust. 2 pkt 3 lit. aa rozporządzenia dotyczącego prowadzenia akt osobowych pracownika. Zgodnie z tym przepisem w części C akt osobowych pracownika umieszcza się dokument związany z niewypłaceniem pracownikowi ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy (regulacja ta odwołuje się też wprost do art. 171 par. 3 Porozumienie powinno zatem przybrać formę dokumentu pisemnego. ©? Porozumienie powinno być zawarte jeszcze przed rozwiązaniem lub wygaśnięciem dotychczasowej umowy. W innym przypadku w dacie ustania stosunku pracy prawo do urlopu w naturze przekształci się automatycznie w prawo do ekwiwalentu pieniężnego. Porozumienie o wykorzystaniu urlopu wypoczynkowego w trakcie kolejnego zatrudnienia zawarte 30 czerwca 2016 r. pomiędzy Pracodawcą spółką z z siedzibą w Warszawie przy ul. Prostopadłej 999, 00–007 Warszawa wpisaną do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego przez Sąd Rejonowy dla Warszawy w Warszawie, XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000123456, o kapitale zakładowym: 30 000,00 zł, NIP 777-888-99-11, REGON 123456789, reprezentowaną przez prezesa zarządu Adama Zatrudniającego, zwaną dalej pracodawcą, a Markiem Pracowitym zamieszkałym w Siedlcach (00–002) przy ul. Równoległej 140, PESEL 11122233355, zwanym dalej pracownikiem. 1. Działając na podstawie art. 171 par. 3 w związku z zakończeniem 30 czerwca 2016 r. okresu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę zawartej 1 października 2015 r. pracodawca i pracownik zgodnie ustalają, że niewykorzystany do dnia rozwiązania umowy o pracę, należny pracownikowi w związku z dotychczasowym zatrudnieniem pracownika u pracodawcy urlop wypoczynkowy w wymiarze 88 (osiemdziesięciu ośmiu) godzin nie zostanie rozliczony ekwiwalentem pieniężnym. 2. Urlop wypoczynkowy w wymiarze wskazanym w ust. 1 zostanie wykorzystany przez pracownika w naturze w trakcie kolejnego stosunku pracy łączącego pracownika i pracodawcę, powstałego na podstawie umowy o pracę, która zostanie zawarta 1 lipca 2016 r. Marek Pracowity Adam Zatrudniający (podpis pracownika) (podpis pracodawcy/osoby reprezentującej pracodawcę) Podstawa prawna: Art. 171 par. 3 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy ( z 2014 r. poz. 1502 ze zm.). Par. 6 ust. 2 pkt 3 lit. aa rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika ( nr 62, poz. 286 ze zm.). Dołącz do grona ekspertów portalu
Posty: 28. RE: Rezygnacja z automatycznego przedłużenia umowy w T mobile. Dokładnie tak, przedłuży się na czas nieokreślony. Przez te 2 lata spłacałem telefon który dostałem od tmobile (raty za sprzęt) po przedłużeniu umowy nadal mam płacić te raty mimo że tel jest już spłacony, przynajmniej Pani z BOK tak twierdzi.
Michał Górecki / 13 lipca 2020 Koniec umowy – koniec stosunku pracy Psychologowie mówią o szczególnym rodzaju stresu, jaki dotyka osoby, których umowa o pracę właśnie dobiega końca i nie posiadają informacji od swojego pracodawcy o woli kontynuowania współpracy. Prawo zezwala na praktykę, w której przełożony może podziękować podwładnemu ostatniego dnia obowiązywania umowy o pracę i żadnych konsekwencji z tego tytułu miał nie będzie. W istocie, bardzo często zdarza się, że to sam podwładny „przypomina się” z pytaniem co dalej z jego umową. Brak odpowiedzi na to pytanie, np. na kilka dni przed zakończeniem współpracy nie jest złamaniem prawa. Z drugiej strony, specjaliści z zakresu HR mówią o dobrej praktyce przeprowadzenia rozmowy z pracownikiem, którego umowa niebawem dobiega końca. Z jednej strony ma ona na celu prowadzenie przejrzystej polityki kadrowej, z drugiej zaś zatrzymanie w firmie szczególnie wartościowych osób, odpowiedzialnych np. za prowadzenie w firmie trwających projektów, lub wybitnych specjalistów w danej dziedzinie. Pamiętajmy, że sam pracownik, którego umowa nie została przedłużona, może w kolejnym dniu po prostu nie przyjść do pracy. Zgodnie z prawem wraz z umową wygasł bowiem stosunek pracy. Milczące przedłużenie umowy o pracę Orzecznictwo sądów wskazuje na szczególne okoliczności przedłużenia umowy o pracę. Tak zwane milczące przedłużenie może mieć miejsce wówczas, kiedy pracownik, po upływie wskazanego terminu przyszedł do pracy i został do niej dopuszczony. Pracodawca nie może więc wycofać się z wypłacenia mu wynagrodzenia na dotychczas obowiązujących warunkach. Za dopuszczenie do pracy można uznać np. sytuacje, w której pracownik bez problemu zaloguje się na pocztę firmową, dojedzie do pracy transportem pracowniczym lub bez problemu odbije kartę na urządzeniu rejestrującym czas pracy. Milczące przedłużenie umowy ma szczególne zastosowanie wówczas, gdy pracownik wykonujący obowiązki bez aktualnej umowy ulegnie wypadkowi w pracy. Brak fizycznego i podpisanego dokumentu o niczym nie świadczy. Jeżeli pracodawca dopuścił go do pracy, podtrzymał swoje dotychczasowe obowiązki względem podwładnego i powinien jak najszybciej skompletować dokumenty, w przeciwnym razie zmusi go do tego wyrok sądu. Przedłużenie umowy – lepiej wyjaśnić wcześniej W wielu firmach przyjmuje się praktykę, zgodnie z którą na kilka dni (a czasem nawet tygodni), przełożony przeprowadza rozmowę z podwładnym, którego umowa właśnie dobiega końca. Im czasu pozostało mniej, pracownikowi będzie łatwiej wywołać np. presję płacową i żądać podwyżki. Często zatrudniony dobrze wie, że mimo aktualnych zawirowań na rynku pracy, jego szefowi będzie trudno znaleźć pracownika „od zaraz” — szczególnie jeśli w grę wchodzą rzadkie uprawnienia, kwalifikacje czy umiejętności, a po rozpoczęciu pracy konieczny jest długi czas na przeszkolenia i poznanie organizacji pracy. Według ekonomistów moment zmiany oraz przedłużenia umowy o pracę jest najlepszą okazją do „wywalczenia” podwyżki lub awansu – oczywiście o ile pracownik może pochwalić się dotychczasowymi sukcesami na swoim stanowisku. Rozmowy dotyczące przedłużenia umowy często inicjują sami zatrudnieni, przypominając się że dotychczasowy kontrakt dobiega końca. Mają do tego prawo. Jak jednak wspomnieliśmy, pracodawca może wstrzymać się z jakimikolwiek odpowiedziami niemal do ostatniej chwili. Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami prawnymi, zapraszamy do naszego serwisu ponownie!Jeżeli podobał Ci się artykuł podziel się z innymi udostępniając go w mediach społecznościowych - poniżej masz szybkie linki do udostępnień. Czy ten artykuł był przydatny?
Gofin podpowiada. Dokumenty do zasiłku macierzyńskiego po przedłużeniu umowy o pracę do dnia porodu. Źródło: Gazeta Podatkowa nr 11 (1886) z dnia 07.02.2022. Dział: Świadczenia. Pracownica, która miała przedłużoną umowę o pracę do dnia porodu, urodziła dziecko pod koniec stycznia 2022 r. Jakie dokumenty należy przekazać do
Pytanie pochodzi z Serwisu Prawa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych: Pracownik otrzymał wypowiedzenie 22 sierpnia 2016 r. W treści wypowiedzenia określono, że okres wypowiedzenia będzie trwał od 1 października do 31 grudnia. Pracownik ma zaplanowany urlop wypoczynkowy na cały wrzesień. Czy istnieje możliwość wydłużenia okresu wypowiedzenia? Odpowiedź: wydłużenie okresu wypowiedzenia w trakcie trwania stosunku pracy zasadniczo jest dopuszczalne, o ile odbywa się za akceptacją pracownika. Jeśli umowa wypowiadana jest w sierpniu, okres wypowiedzenia stanowi wielokrotność miesiąca, a skutek w postaci rozwiązania stosunku pracy miałby nastąpić z dniem 31 grudnia, wówczas okres wypowiedzenia należałoby wydłużyć do 4 miesięcy i biegłby od początku września do końca grudnia. Nie ma możliwości dowolnego przesunięcia w czasie momentu, z którym rozpoczyna się okres wypowiedzenia. Uzasadnienie: w przepisach powszechnie obowiązujących przewidziana została możliwość wydłużenia okresu wypowiedzenia, jednak dotyczy ona wyłącznie pracowników zatrudnianych na stanowiskach związanych z odpowiedzialnością materialną za powierzone mienie. Jak wynika z art. 36 § 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 z późn. zm.) – dalej w takim przypadku strony mogą ustalić w umowie o pracę, że okres wypowiedzenia zamiast dwa tygodnie lub miesiąc wynosić będzie odpowiednio miesiąc lub trzy miesiące. Poza wskazanym wyżej wyjątkiem przepisy nie odpowiadają wprost na pytanie o prawną dopuszczalność umownego przedłużenia ustawowych okresów wypowiedzenia. Nie ma również regulacji prawnej dotyczącej możliwości wydłużenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę już po dokonaniu wypowiedzenia przez jedną z nich (na kształt art. 36 § 6 który przewiduje umowne skrócenie okresu wypowiedzenia po dokonaniu wypowiedzenia umowy przez jedną ze stron). Nie oznacza to jednak, że takie rozwiązanie jest niedopuszczalne. Jakkolwiek kwestia ta budzi niekiedy spory w doktrynie prawa pracy, w szczególności wśród zwolenników poglądu o dwustronnie bezwzględnie obowiązującym i tym samym „sztywnym” charakterze okresu wypowiedzenia, analiza poglądów prezentowanych w tej materii przez Sąd Najwyższy po 1990 roku skłania do wniosku, że umowne przedłużenie okresu wypowiedzenia uznać trzeba - pod pewnymi warunkami - za dopuszczalne. Utrwaloną obecnie linię orzeczniczą dopuszczającą - z pewnymi zastrzeżeniami – umowne przedłużanie okresów wypowiedzenia zapoczątkował Sąd Najwyższy uchwałą z dnia 9 listopada 1994 r. (I PZP 46/94, OSNP z 1995, Nr 7, poz. 87), w której za zgodne z art. 18 § 2 ocenione zostało zastrzeżenie w umowie o pracę zawartej na czas nieokreślony dwunastomiesięcznego okresu wypowiedzenia tej umowy przez zakład pracy. W uzasadnieniu uchwały czytamy, że przepis art. 36 (ustanawiający długość okresów wypowiedzenia) sformułowany jest wprawdzie w sposób kategoryczny, ale nie oznacza to jednak, że na jego tle wykluczone jest stosowanie reguły uprzywilejowania pracownika z art. 18 Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, że z punktu widzenia tej reguły jest istotne, czy wymaganie zachowania dłuższego (przedłużonego) okresu wypowiedzenia ma obowiązywać tylko pracodawcę, tylko pracownika, czy też obie strony stosunku pracy. Jeśli bowiem wypowiedzenia dokonuje zakład pracy, w typowej sytuacji oznacza to, że rozwiązanie stosunku pracy następuje wbrew woli pracownika i że wobec tego dłuższy okres wypowiedzenia jest z reguły dla niego korzystniejszy. Należy mieć przy tym na uwadze, że stosowanie zasady z art. 18 w kontekście regulacji dotyczących okresów wypowiedzenia należy do sfery oceny faktów, zależnej przede wszystkim od oceny sytuacji panującej na rynku pracy. Zdaniem Sądu Najwyższego, o ile w warunkach stabilności, pewności i pełnego zatrudnienia można sensownie stawiać pytanie, czy przedłużenie okresu wypowiedzenia leży w interesie pracownika, to w warunkach bezrobocia z reguły dłuższy od ustawowego okres wypowiedzenia umowy o pracę przez pracodawcę uznać trzeba za korzystniejszy dla zatrudnionego. W uchwale z dnia 9 listopada 1994 r. Sąd Najwyższy poczynił też ważkie uwagi dotyczące sposobu dokonywania oceny "korzystniejszego" dla pracownika charakteru rozstrzygnięcia zawartego w umowie o pracę. Po pierwsze, ocena ta musi mieć naturę zobiektywizowaną i powinna odnosić się do chwili zawarcia umowy. Po drugie, musi mieć ona charakter globalny w tym sensie, że w jej ramach dokonuje się pewnego bilansu zysków i strat, jakie niesie ona dla pracownika i jego interesów. Jeżeli możliwe korzyści przeważają nad możliwymi pewnymi negatywnymi stronami danej regulacji dla pracownika, należy przyjąć ocenę globalną i uznać, że spełnione są warunki przewidziane w art. 18 § 2 czyli że postanowienie umowy o pracę jest dla niego korzystniejsze. W zbliżonym tonie utrzymany jest wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 października 2003 r. (I PK 416/02, OSNP 2004, nr 19, poz. 328), który zapadł na kanwie stanu faktycznego, w którym zastrzeżenie w umowie o pracę sześciomiesięcznego okresu wypowiedzenia dotyczyło obu stron stosunku pracy. Tego rodzaju klauzula umowna nie została uznana przez Sąd Najwyższy za niekorzystną dla pracownika, pod warunkiem, że w jej efekcie uzyskał on dłuższy okres wypowiedzenia przez pracodawcę, a sytuacja na rynku pracy w konkretnych okolicznościach, przy uwzględnieniu miejsca wykonywania pracy oraz zapotrzebowania na pracę określonego rodzaju, mogła czynić nierealną możliwość wypowiedzenia przez pracownika. Warto przywołać też pierwszą z tez postawionych przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10 stycznia 2006 r. (I PK 97/05, OSNP 2007, nr 3-4, poz. 39), zgodnie z którą ocena ważności postanowienia umowy o pracę wprowadzającego dłuższy okres jej wypowiedzenia dla pracownika (art. 18 § 2 musi być odniesiona do konkretnych okoliczności sprawy, a w szczególności całokształtu regulacji umownych, w sposób zobiektywizowany, uwzględniający warunki z chwili zawarcia umowy oraz "bilans korzyści i strat" dla pracownika. Do kanonu wypracowanych przez orzecznictwo wskazówek interpretacyjnych dotyczących przedłużania okresu wypowiedzenia dodać należy pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 listopada 2004 r. (I PK 36/04, OSNP z 2005 r., nr 12, poz. 176), iż postanowienie umowy o pracę przewidujące wydłużenie ustawowego okresu wypowiedzenia do 12 miesięcy podlega ocenie nie tylko w aspekcie zgodności z prawem, ale także co do zgodności z zasadami współżycia społecznego. Czytaj: Przyczyna wypowiedzenia decyduje o trybie rozwiązania umowy o pracę Mając na uwadze powyższe należy zatem stwierdzić, że zastosowanie przez pracodawcę wypowiadającego umowę o pracę dłuższego niż ustawowy okres wypowiedzenia jest dopuszczalne, o ile może być ocenione jako bardziej korzystne dla pracownika niż sytuacja, którą kreują przepisy powszechnie obowiązujące. Przy czym w praktyce oceny tej korzystności dokona pracownik, którego umowa ulega wypowiedzeniu. W sytuacji, gdy zastrzeżenie dłuższego okresu wypowiedzenia nie wynika z postanowień wiążącej go umowy o pracę, powinien on bowiem jednoznacznie określić, czy akceptuje proponowany przez pracodawcę dłuższy okres wypowiedzenia czy też nie. Innymi słowy, aby w trakcie trwania stosunku pracy wydłużyć okres wypowiedzenia umowy o pracę wymagana jest zgoda pracownika. Odnosząc się do podanego przykładu wskazać następnie należy, że jeśli wypowiedzenie umowy o pracę nastąpić ma w sierpniu br., wówczas okres wypowiedzenia stanowiący wielokrotność miesiąca rozpoczyna bieg z dniem 1 września br. Zgodnie bowiem z art. 30 § 2 (1) okres wypowiedzenia umowy o pracę obejmujący tydzień lub miesiąc albo ich wielokrotność kończy się odpowiednio w sobotę lub w ostatnim dniu miesiąca. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 listopada 1988 r. (I PRN 48/88, PiZS 1989, nr 2, s. 69) przyjął, że okres wypowiedzenia umowy o pracę, oznaczony w miesiącach, rozpoczyna się z pierwszym dniem miesiąca, a nie z dniem złożonego przed rozpoczęciem tego okresu oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy o pracę. Zdaniem Sądu Najwyższego liczenie okresu wypowiedzenia od dnia złożenia pracownikowi oświadczenia w przedmiocie wypowiedzenia mu umowy o pracę prowadziłoby do nieuzasadnionego przedłużenia ustawowych okresów wypowiedzenia. W konsekwencji, jeśli intencją stron jest rozwiązanie stosunku pracy z dniem 31 grudnia br. okres wypowiedzenia należałoby wydłużyć do 4 miesięcy (biegłby od początku września do końca grudnia). Nie ma znaczenia fakt, iż we wrześniu pracownik będzie korzystał z urlopu wypoczynkowego (korzystanie z urlopu nie koliduje z biegiem okresu wypowiedzenia). Nie ma natomiast możliwości, aby wypowiadając umowę w sierpniu br. ustalić, że okres wypowiedzenia rozpoczyna bieg dopiero w październiku br. – oznaczałoby to bowiem nie tyle wydłużenie okresu wypowiedzenia co jego przesunięcie w czasie. Taką praktykę ocenić należy jako sprzeczną z zasadą określoną w art. 30 § 2 (1) i tym samym niedopuszczalną.
Podsumowując: Celem umowy o pracę na okres próbny jest sprawdzenie przydatności pracownika do pracy (a dla pracownika jest to też okazja do sprawdzenia pracodawcy).). Dlatego zasadniczo umowę na okres próbny można zawrzeć tylko raz między tym samym pracownikiem a tym samym pracodawcą – i to na początku zatrudnienia (jeśli więc nie zawarto jej na początku współpracy, to
Bank poprosił cię o dostarczenie promesy zatrudnienia? Zobacz, na czym to polega i przedstaw pracodawcy gotową do podpisu umowę. Co dokładnie daje promesa i jakie skutki rodzi jej zawarcie? Czym jest promesa zatrudnienia Promesa zatrudnienia – wzór dokumentu w PDF i DOC Do czego przydaje się promesa od pracodawcy? Czy promesa jest wiążąca? Skutki prawne zawarcia promesy Czy promesa to umowa przedswstępna? Promesa zatrudnienia to dokument wystawiany przez pracodawcę, który jest deklaracją zatrudnienia w przyszłości. Zazwyczaj jest potrzebny w sytuacji ubiegania się o kredyt gotówkowy lub hipoteczny, kiedy nie jesteśmy zatrudnieni na umowę na czas określony. Banki wymagają takiej promesy, gdyż nie mogą być pewne, czy obecna umowa faktycznie odzwierciedla nasze możliwości zarobkowe. Wszelka niestabilność zatrudnienia, czyli częste zmiany miejsca pracy, albo nierówne dochody w oczach banku obniżają naszą zdolność kredytową. Dlatego przy badaniu zdolności kredytowej przy umowie na czas nieokreślony bank weźmie pod uwagę prawdopodobnie dochody z poprzedniego, a nie obecnego roku. W każdym przypadku konieczne będzie natomiast zatrudnienie w obecnej firmie od co najmniej 3 miesięcy. Aby promesa była ważna powinna zawierać następujące informacje: dane stron umowy – adres, nazwę firmy, imię i nazwisko, PESEL. datę i miejsce podpisania umowy, podpis osoby upoważnionej przez pracodawcę, najlepiej z pieczątką, informacja o przyszłych zarobkach (nie powinny być mniejsze niż obecne), informację o przyszłej formie zatrudnienia, termin podpisania przyszłej i umowy. Promesa zatrudnienia – wzór dokumentu w PDF i DOC Prezentowana przez nas promesa nie stanowi umowy przedwstępnej, dzięki czemu pracodawca powinien podpisać ją bez żadnych problemów, pod warunkiem, że faktycznie planuje nas zatrudnić. By miała charakter umowy przedwstępnej i była wiążąca prawnie, czyli za jej niedotrzymanie można było potencjalnie żądać odszkodowania, należy ją zmodyfikować tak, by zawierała szczegółowe informacje o przyszłej umowie i podkreślić fakt, że jest to umowa przedwstępna w myśl rozumienia art. 389 kodeksu cywilnego. Wzór promesy w PDF Wzór promesy w DOC Do czego przydaje się promesa od pracodawcy? Promesa do kredytu od pracodawcy nie przyda się wyłącznie przy ubieganiu się o kredyt. Będą jej potrzebować również osoby z zakładów karnych starające się o pracę w ramach resocjalizacji. Przyda się też osobom, które wyjeżdżają do pracy za granicę (tu promesa jest niekiedy konieczna do uzyskania wizy), walczącym o prawo do opieki nad dziećmi, albo takim, które chcą mieć gwarancję zatrudnienia w nowej firmie po zakończeniu zatrudnienia w obecnej. Pamiętajmy, że promesa zatrudnienia to nie to samo co promesa kredytowa. Tę drugą wystawiają banki jako przyrzeczenie przyznania kredytu na daną kwotę. Czy promesa jest wiążąca? Skutki prawne zawarcia promesy To, czy promesa zatrudnienia ma określone skutki prawne, czy też nie zależy od jej treści, a mianowicie od tego, czy jest to jedynie opinia o danym pracowniku, czy też przyobiecanie zatrudnienia. Art. 389 kodeksu cywilnego stanowi, że „umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej. ” Czyli typ umowy, okres zatrudnienia, wysokość zarobków, zakres obowiązków – wszelkie istotne przy kolejnej umowie ustalenia. Jeśli jest to taka właśnie umowa, to obowiązuje ją kolejny, 390 artykuł kodeksu cywilnego: „Jeżeli strona zobowiązana do zawarcia umowy przyrzeczonej uchyla się od jej zawarcia, druga strona może żądać naprawienia szkody, którą poniosła przez to, że liczyła na zawarcie umowy przyrzeczonej. Strony mogą w umowie przedwstępnej odmiennie określić zakres odszkodowania.” Ciężko jest określić jakie skutki może mieć niedotrzymanie tak skonstruowanej promesy zatrudnienia. W przypadku, kiedy bank wypowie z powodu nieotrzymania kolejnej umowy kredyt hipoteczny można zapewne liczyć na naprawdę wysokie odszkodowanie. Jeśli sprawa nie dotyczy kredytu, to odszkodowanie nie powinno przekraczać kwoty równej trzem miesiącom wynagrodzenia przyrzeczonego w umowie W umowie promesy można zawrzeć ewentualne sankcje (skutki) niedotrzymania warunków umowy, czyli np. kary finansowe. Czy promesa to umowa przedwstępna? Większość z promes podpisywanych przez pracodawcę nie ma jednak takiego wymiaru i nie stanowi umowy przedwstępnej w myśl przepisów kodeksu cywilnego. To jedynie luźna deklaracja o planowanym przedłużeniu zatrudnienia, a nie zaświadczenie o przedłużeniu umowy. Pracodawcy łatwiej jest, w sytuacji kiedy chce zagwarantować przyznanie kredytu swojemu pracownikowi i jest pewien, że będzie on zatrudniony na umowę na czas nieokreślony, po prostu przyznać ją wcześniej i uniknąć w taki sposób ewentualnych problemów z odszkodowaniem za nieprzestrzeganie umowy przedwstępnej. W przypadku niedotrzymania warunków umowy kredytu hipotecznego poprzez utratę zatrudnienia bank może przejąć wpłacony przez nas zadatek, bo umowa nie dojdzie do skutku z naszej winy. By uniknąć potencjalnych skutków niedotrzymania warunków umowy przedwstępnej pracodawca może zastrzec w umowie, że nie jest to umowa przedwstępna w myśl rozumienia kodeksu cywilnego i jest to jedynie przewidywany dalszy tok działania. Na przykład: nie widzimy przeciwwskazań do dalszego zatrudnienia, zamiast: osoba x x zostanie zatrudniona z dniem x na umowę o pracę na czas nieokreślony. Promesa zatrudnienia – podsumowanie Dlaczego banki przed udzieleniem kredytu wymagają przedstawienia promesy kredytowej? Banki wymagają przedstawienia takiego dokumentu, ponieważ muszą uzyskać pewność, że obecna umowa o zatrudnieniu faktycznie odzwierciedla nasze możliwości zarobkowe. Gdzie najszybciej znaleźć wzór promesy zatrudnienia? W internecie jest wiele stron internetowych, na których znajdują się wzory z tym dokumentem. W większości przypadków będziemy mogli je również pobrać na swój komputer zupełnie za darmo! Czy promesa zatrudnienia przydaje się tylko przy ubieganiu się o kredyt? Promesy zatrudnienia będą również potrzebować osoby z zakładów karnych, które starają się o pracę w ramach resocjalizacji. Przyda się też wszystkim wyjeżdżającym do pracy za granicę (w tym przypadku promesa jest niekiedy konieczna do uzyskania wizy) oraz walczącym o prawo do opieki nad dziećmi. Czy promesa zatrudnienia i promesa kredytowa są tym samym? Trzeba wiedzieć, że pod żadnym względem nie możemy porównać promesy zatrudnienia z promesą kredytową, ponieważ ta druga jest pewnego rodzaju przyrzeczeniem przyznania kredytu na daną kwotę przez bank.
oświadczenie pracodawcy o przedłużeniu umowy
