Pogarsza się sytuacja na terenie byłego obozu uchodźców w Lipie, na terenie Bośni i Hercegowiny. Od 17 dni kilkuset ludzi nie ma żadnego schronienia. Ogrzewają się przy płonących ogniskach. Pozbawieni są prądu, wody, struktur sanitarnych oraz ciepłych ubrań. Istnieje poważne zagrożenie katastrofą humanitarną na wielką skalę.
Najwyższym szczytem Bośni i Hercegowiny jest Maglić o wysokości 2386 m Położony jest w Górach Dynarskich na granicy z Czarnogórą, na terenie Republiki Serbskiej (jednej z części Bośni i Hercegowiny, nie mylić z państwem Serbia). Najbliższa miejscowość to Tjentiste. Pierwsza moja próba z Magliciem miała miejsce w trakcie weekendu bożociałowego. Wspólnie z kolegą Siwym wybraliśmy się w tamtą część Bałkanów i jednym z punktów wyjazdu był Maglić. Siwy jednak od razu deklarował, że raczej na szczyt wchodził nie będzie. Do Tjentiste jedziemy po zwiedzaniu Sarajewa, dojeżdżamy późnym popołudniem. Oglądamy monumentalny pomnik ku czci jugosłowiańskich partyzantów z czasów II wojny światowej, a potem rozglądamy się za noclegiem. W budynku (chyba) parku udaje nam się dostać namiary i telefonicznie umawiam się z panią wynajmującą swój domek. Cena przystępna, dodatkowo pani jest z kierownictwa Parku Narodowego Sutjeska, gdzie pracuje tez jej mąż (który częstuje nas jakąś przepalanką). Uzupełniam (czy raczej potwierdzam) wiedzę którą posiadam – trzeba skręcić w boczną drogę przy nieczynnej stacji benzynowej, a następnie jechać jak długo się da i jednym ze szlaków iść na Maglić. Wyjeżdżamy rano, skręcamy przy stacji i pniemy się w górę. W pewnym momencie droga się rozwidla – w lewo oznaczenia „Maglić”, a w prawo „Trnovacko jezero”. Jedziemy w lewo- szlak rozpoczyna się na przełęczy, jest słupek z tabliczką. Tu już trzeba zostawić samochód i rozpocząć próbę – zgodnie ze znakiem na szczyt jest niecałe 6 km. Idziemy póki co razem, po mniej więcej pół godzinie wychodzimy z lasu w kosówkę, a potem na szeroką polanę, skąd dobrze widać skalisty Maglić. Siwy ostatecznie decyduje że nie wchodzi i poczeka na polanie, ja pełen optymizmu idę dalej. Wiem że po drodze będą fragmenty ze stalową liną, pełniącą funkcję naszych łańcuchów. Nieprzyjemności zaczynają się już pod pierwszym z takich miejsc – pod nim zalega szerokie śnieżne pole. Śnieg jest miękki, taki „rozmemłany”, źle się po nim idzie. Pokonuję ten fragment, idę dalej i dochodzę do żlebu szerokiego na jakieś 15 m, w poprzek którego trzeba przejść. Niestety -w żlebie śnieg, a w dół ciągnie się na dobre strome 150 m. Zauważam że żleb jest ubezpieczony liną, tyle że lina leży pod śniegiem i za cholerę się jej nie wyszarpie. Do kitu… śnieg jest bardzo niestabilny, miękki, ciapowaty i nawet raki (których i tak nie mam, zaledwie raczki) niewiele by pomogły, bo w nic by się nie wbiły. Trochę kombinuję jakby żleb obejść skałami górą, ale że wspinacz ze mnie nie za dobry, odpuszczam – tym bardziej że wejść nie sztuka, gorzej zejść. Nic nie wymyślę, no kilkanaście metrów do przejścia ale ryzyko poślizgnięcia niemal pewne. Zawracam, ale wciąż nie tracę nadziei – jest wcześnie, spróbuję od drugiej strony. Wracam raportując Siwemu co i jak i wracamy do auta, którym tym razem kierujemy się na tym rozjeździe na Trnovacko jezero. Tam wyjeżdża się na sporą halę – miejsce o nazwie Prijevor. Są tam oznaczone początki szlaków oraz tablica z (wreszcie!) mapą, gdzie wreszcie można się przyjrzeć opcjom. Z Prijevora da się na Maglić iść „na wprost” lub okrężną drogą przez to właśnie jezioro. Znak na Maglić pokazuje co prawda tylko 1,9 km, ale aż 3h – niemniej jednak decyduję się spróbować, Siwy zostaje przy aucie. Po chwili docieram do chatek, z wyglądu jest to jakby schronisko, ale teraz zamknięte. Szlak dość szybko zaczyna piąć się w górę coraz bardziej stromo i stromo, najpierw trzeba sobie pomagać dłońmi, a potem znów pojawiają się stalowe liny. Widzę że znak na dole nie kłamał i łatwo nie będzie. Niestety znów coraz częściej pojawiają się większe i mniejsze płaty śniegu, niektóre z nich zalegają w bardzo niebezpiecznych miejscach, a tu poślizgnięcie może naprawdę drogo kosztować. W dodatku te liny są w bardzo złym stanie, niekiedy przerwane, niekiedy haki mocujące do skały są wyrwane. Gdy lina wali mnie w nos i leci mi krew, a przed sobą widzę kolejny śnieg w miejscu, gdzie już kurde muszę się poślizgnąć co najmniej przy schodzeniu, decyduję że i stąd zawracam – bo znów, może i wejdę, ale co potem?. Schodzenie też proste nie jest. Napotykam też innych ludzi – to grupa Chorwatów, mniej więcej pół na pół damsko-męska. Są jeszcze nisko, dopiero po początkowych trudnościach. Rozmawiamy, ja mówię co i jak i że skoro już tu pytają „czy dalej też jest tak trudno”, to nawet nie ma co… Większość mnie słucha, bodaj trzech chłopaków rusza dalej. Mi w zejściu towarzyszy Chorwatka Daria, gadamy sobie o górach i różnych takich. Oni grupą są rozbici w namiotach przy Trnovackim jeziorze i chcieli dziś wejść. Rozstajemy się z Darią przy aucie, wymieniamy facebookiem, po czym z Siwym wsiadamy w auto i niestety, innym razem. Potem od Darii się dowiedziałem, że oni następnego dnia weszli na Maglić szlakiem od jeziora i był przyjemny, bez śniegu i trudności. Akurat ten trzeci którym nie szedłem 😉 a co do chłopaków którzy ruszyli w górę po spotkaniu ze mną żaden nie wszedł – jeden zawrócił sam po pewnym czasie widząc ze jest coraz trudniej, pozostała dwójka była już niby niedaleko szczytu, ale jeden z nich rozwalił głowę i musieli w dwójkę zawracać. Trochę mnie to pociesza, bo jednak decyzja, choć trudna, była dobra. Na Maglić wracam Towarzyszą mi Rodzice, którym zaproponowałem wycieczkę wiedząc, że wyjedziemy wysoko i będą mogli nacieszyć oczy – bo Góry Dynarskie są bardzo ładne, a pod Magliciem i w drodze jest wiele widokowych miejsc. Znów dojeżdżamy do Tjentiste wieczorem i znów rano samochodem pod górę. Decyduję, że ponownie spróbuję wejść szlakiem, z którego zawróciłem po raz pierwszy. Wszystko wygląda podobnie – tyle że nie ma śniegu. Idzie się zupełnie inaczej – spokojnie, równomiernie. Żleb przechodzę bez najmniejszego problemu (no bo i jaki miałby być), patrząc tylko z niego w dół upewniam się, że nie wyolbrzymiłem długości i stromizny żlebu – naprawdę poślizgnięcie skończyłoby się bardzo źle. Na szlaku coraz częściej pojawia się lina towarzysząc we wspinaczce – trudności w mojej ocenie jak na szlakach w Tatrach Wysokich nie licząc Orlej Perci. Szlak dochodzi do grzbietu, gdzie łączy się ze szlakiem idącym od jeziora i wspólnie dochodzą do skały szczytowej. Tam jest pewien trudny moment na początku – trzeba się wspiąć jakieś 10 metrów kominkiem i akurat z niewiadomych przyczyn tu lny nie ma, ale potem już tylko dojść na szczyt. Udało się! Do trzech podejść sztuka 🙂 Na szczycie kamień i blaszana flagą – oba w barwach Serbii (właśnie nie Bośni i Hercegowiny, a Serbii, co tylko pokazuje jak dziwny to kraj). Schodzę to samą drogą, meldując Rodzicom że tym razem się udało. Zjeżdżając podjeżdżamy jeszcze na halę „Prijevora”, gdzie jest sporo samochodów. Wygląda też na to że to „schronisko” działa, ale jakoś nie chce mi się już podchodzić. PORADY (stan wiedzy na sierpień 2016) Znakowane szlaki na Maglić są trzy – dwa z Prijevora (jeden bezpośredni, drugi przez Trnovacke Jezero) i jeden „z drugiej strony”, z polanki. Szlaki oznaczone charakterystycznym dla Bałkanów białym punktem z czerwonym otokiem. W zdjęciach jest schemat z tablicy przy Prijevorze, mapy nie udało się kupić, nawet pani z parku u której spaliśmy w maju nie miała. Najłatwiejszy (ale i najdłuższy) to szlak od jeziora. Na dwóch pozostałych są trudności, na pewno trzeba mieć jakie-takie doświadczenie ze skałą i ekspozycją, ten krótki z Prijevora nawet określiłbym jako bardzo trudny, wdrapuje się niemal na wprost bez żadnych zakosów, ale nie jest to też nic niemożliwego. Trzeba też pamiętać, że idąc tym „moim” szlakiem jest się fizycznie w Czarnogórze – nie ma jednak żadnych słupków, żadnych zakazów, żadnych strażników, pani z parku też zapewniała że to żaden kłopot ze strony jednych i drugich władz Droga dojazdowa od Tjentiste to resztki asfaltu i ubita ziemia. Dwukrotnie wjechałem bez problemu Nissanem Quasquaiem, ale w obu przypadkach na górze były też inne samochody, niższe. Dojazd ma chyba 12 km, od skrętu do góry zajmuje jakieś 40 minut. Mniej więcej w 1/3 drogi jest szlaban parku – w maju był podniesiony, w sierpniu był strażnik i opłata (nie pamiętam dokładnie ile, ale na pewno i za samochód, i za każda osobę w nim – ale niespecjalnie straszne pieniądze). Rozstaje wyraźnie oznaczone znakami, trzeba się decydować którym szlakiem atak i odpowiednio skręcić w lewo lub w prawo. Przy obu podjazdach miałem dobrą pogodę, w przypadku deszczu droga może wyglądać dużo gorzej. Myślę że w Tjentiste znalazłoby się kogoś do podwózki, jeśli brak własnego pojazdu. Noclegi – w Tjenstiste jest Hotel „Mladost”, ale w obu terminach był pełny. Raz nocleg znaleźliśmy pytając w siedzibie parku, a drugi raz w knajpce MAKADAM – właściciel ma do wynajęcia mieszkanie, budynek z zewnątrz co prawda obskurny, ale mieszkanie całkiem fajne. Naprzeciw Makadamu jest druga knajpa, nie pamiętam nazwy – ale jest tam pole namiotowe. Już „na górze” w Prijevorze były też rozbite namioty, ponadto jest tam chyba ta koliba z miejscami do spania, a chorwaci których spotkałem byli rozbici namiotami przy jeziorze. Jeśli nie znajdzie się noclegu w Tjentiste to kłopot, bo w szeroko pojętej „okolicy” nic nie ma na pewno. Miejscowi mówili że najbliżej z noclegami to Foca, czyli jakieś 30 km krętą drogą. Do Bośni i Hercegowiny trzeba mieć paszport, a jeżeli samochodem to także zieloną kartę (pytali na granicy). Mają swoją walutę (markę), ale w obiegu jest też euro w stałym przeliczniku 1 euro-2 marki. nieczynna stacja benzynowa, gdzie się skręca oznakowanie „rozjazdu”, podstawowy szlak w lewo, szlaki z Prijevora w prawo stan drogi w końcu maja mapka stojąca przy Prijevorze, cośtam widać maj – trochę śniegu jest maj – pierwsze śnieżne pole maj – a tu zawróciłem… znaki w Prijevorze domko-schronikso? (w maju zamknięte) szybko się zdobywa wysokość ale coraz stroniej lina niezbyt pomocna z Darią po drugiej zawrotce. Jeszcze tu wrócę! sierpień – wracam tym razem śniegu nie widać o, to tu zawróciłem a tu bym się zsunął 😉 też stromo, nie powiem Maglić od drugiej strony ostatni kominek… zdobyte! ze szczytu ze szczytu ze szczytu ze szczytu ze szczytu sierpniowy Maglić z Prijevora ja i Rodzice – dziękuję za towarzystwo 🙂
Położenie Bośni i Hercegowiny na Mapie Europy oraz ukształtowanie terenu. Bośnia i Hercegowina znajduje się na zachodnich Bałkanach w Europie Południowo-Wschodniej. Zajmuje powierzchnię 51 129 km 2. Od północy i południowego-zachodu graniczy z Chorwacją, na wschodzie z Serbią a na południowym wschodzie z Czarnogórą.
Regiony, miasta, wsie na mapie Bośni i Hercegowiny Banja Luka – miasto w zachodniej części Bośni i Hercegowiny, faktyczna stolica Republiki Serbskiej, nad rzeką Vrbas, drugie pod względem liczby mieszkańców w kraju, liczy ok. 237 tys. mieszkańców. Ważny ośrodek gospodarczy kraju. Rozwinięty przemysł maszynowy (produkcja obrabiarek), elektrotechniczny, metalowy (odlewnia i walcownia), chemiczny (fabryka włókien sztucznych), odzieżowy i spożywczy (m. in. tytoniowy, browarnictwo), a także skórzany i celulozowo-papierniczy. Węzeł drogowy. Bijeljina – miasto w północno-wschodniej Bośni i Hercegowinie, na północny wschód od Tuzli. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 70 528 mieszkańców. Ośrodek handlowo-przemysłowy (przetwórstwo owoców) regionu rolniczego, w pobliżu wydobycie węgla brunatnego. Do 1914 w mieście stacjonował IV batalion C. i K. 20 Pułku Piechoty. Boosanska Dubica (serb. -cyrylica Босанска Дубица) - miasto w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 34 312 mieszkańców. Bosanska Kostajnica – miasto w Bośni i Hercegowinie. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 18 982 mieszkańców. Bosanska Krupa - miasto w Bośni i Hercegowinie, w Kantonie Una-Sana, według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 11 326 mieszkańców. Bosanski Brod – miasto w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej nad rzeką Sawą, pierwsze wzmianki historyczne o mieście pochodzą z okresu średniowiecza, według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 8 395 mieszkańców. Znajduje się tam rafineria ropy naftowej oraz zakłady naprawcze taboru kolejowego. Bosanski Petrovac - to miasto i gmina w zachodniej części Bośni i Hercegowiny, w Federacji Bośni i Hercegowiny, w Kantonie Una-Sana. Bosansko Grahovo - to miasto i gmina w zachodniej części Bośni i Hercegowiny, w Federacji Bośni i Hercegowiny, w Kantonie 10. Położone blisko granicy z Chorwacją, a także blisko miast Drvar, Livno oraz Glamoč. Bugojno – miasto i gmina w Bośni i Hercegowinie, nad rzeką Vrbas (prawym dopływie Sawy, która z kolei jest prawym dopływem Dunaju), na południowy zachód od Zenicy i około 80 km na północny zachód od Sarajewa. Około 46 500 mieszkańców (2002). Butmir – osiedle na południowych obrzeżach kantonu Sarajewo w pobliżu Ilidžy. Na obrzeżach dzielnicy znajduje się międzynarodowy port lotniczy. Cazin – miasto w Bośni i Hercegowinie w kantonie Una-Sana, według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 14 916 mieszkańców. Derventa - miasto w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 23 833 mieszkańców. Doboj – miasto w Bośni i Hercegowinie w Republice Serbskiej, nad rzeką Bosna. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 30 814 mieszkańców. Węzeł kolejowy. Siedziba dyrekcji Kolei Republiki Serbskiej oraz Kolei Bośni i Hercegowiny. W mieście znajduje się forteca z XV wieku. Doboj Jug - to mała gmina wiejska w Bośni i Hercegowiny, w Kantonie Zenica-Doboj, w Federacji Bośni i Hercegowiny. Drvar to miasto i gmina leżące w zachodniej części Bośni i Hercegowiny, w Federacji Bośni i Hercegowiny, w Kantonie 10. Miasto leży na drodze pomiędzy Bosansko Grahovo i Bosanski Petrovac, a także blisko Glamoč. Fojnica - miasto w Bośni i Hercegowinie. Według danych szacunkowych na rok 2008 liczy 4 622 mieszkańców. Gacko – miasto w Bośni i Hercegowinie. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 8 356 mieszkańców. Grude - to miasto i gmina, w zachodniej części Bośni i Hercegowiny, w Kantonie Zachodnia Hercegowina, w Federacji Bośni i Hercegowiny. Jablanica - miasto w Bośni i Hercegowinie, nad Neretwą, w kantonie Hercegowina-Neretwa. Liczba mieszkańców: 3,5 tys. Ośrodek turystyki górskiej i narciarstwa. Elektrownia wodna o mocy 180 MW. Jajce – miasto w Bośni i Hercegowinie, w kantonie Centralna Bośnia, położone nad rzeką Vrbas, przy ujściu rzeki Pliva. Ludność: Na przełomie XIV i XV wieku książę chorwacko-bośniacki Hrvoje Vukčić zbudował w Jajcach zamek, który z czasem stał się siedzibą królów bośniackich. U schyłku średniowiecza miasto stało się ośrodkiem sekty bogomiłów, której członkowie wybudowali pod miastem skalne katakumby. Janja – miasto w Bośni i Hercegowinie. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 29 375 mieszkańców. Kakanj – miasto w Bośni i Hercegowinie, w kantonie Zenica-Doboj, według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 9981 mieszkańców. Kalesija - miasto i gmina, w północno-wschodniej cześći Bośni i Hercegowiny, w Kantonie Tuzla, w Federacji Bośni i Hercegowiny. Kanton dziesiąty – jeden z dziesięciu kantonów Federacji Bośni i Hercegowiny, należy do większych w kraju. Stolicą kantonu jest Livno. Ustanowiona przez przepisy kantonalne w 1995 nazwa Kanton Herceg-Bośni nawiązywała do istniejącej na tych terenach w latach 1991-1994 Chorwackiej Republiki Herceg-Bośni. Kanton hercegowińsko-neretwiański – jeden z dziesięciu kantonów Bośni i Hercegowiny, składający się głównie z doliny Neretwy. Jako jedyny bośniacki kanton ma dostęp do morza. Wybrzeże ma około 21 km długości i znajduje się w gminie Neum. Ten obszar dzieli sąsiednią Chorwację na dwie części – aby z Dubrowniku dojechać do reszty kraju, należy przejechać przez Bośnię. Kanton posawski, boś. Posavski kanton, najmniejszy z dziesięciu kantonów Federacji Bośni i Hercegowiny, leży w północnej części kraju i jest odłączony od reszty Federacji. Graniczy od północy z Chorwacją, a od południa z Republiką Serbską, czyli drugą republiką w Bośni i Hercegowinie. Kanton sarajewski – kanton położony w Federacji Bośni i Hercegowiny. Stolicą kantonu jest Sarajewo. Kanton środkowobośniacki to jeden z kantonów położony w centrum Bośni i Hercegowiny, położony na zachód od Sarajewa. Stolicą jest Travnik. Kanton tuzlański – jeden z kantonów Federacji Bośni i Hercegowiny, która jest częścią Bośni i Hercegowiny. Stolica kantonu znajduje się w Tuzli. Kanton uńsko-sański, to jeden z dziesięciu kantonów Federacji Bośni i Hercegowiny. Stolicą kantonu jest Bihać. Kanton zachodniohercegowiński to jeden z dziesięciu kantonów Federacji Bośni i Hercegowiny, jeden z mniejszych w skali kraju. Jego stolicą jest Široki Brijeg. Kanton zenicko-dobojski to jeden z dziesięciu kantonów Federacji Bośni i Hercegowiny. Stolica znajduje się w Zenicy. Kasindo – miasto w Bośni i Hercegowinie. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 23 471 mieszkańców. Kiseljak, miasto w Bośni i Hercegowinie, w kantonie Centralna Bośnia, 8 tys. mieszkańców. Położone na północny wschód od Sarajewa i na południe od Zenicy. Kladanj - miasto i gmina, w północno-wschodniej cześći Bośni i Hercegowiny, w Kantonie Tuzla, w Federacji Bośni i Hercegowiny. Konjic – miasto w Bośni i Hercegowinie w kantonie Hercegowina-Neretwa, nad rzeką Neretwą. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 9466 mieszkańców. Przed wybuchem konfliktu w Bośni w gminie miejskiej Konjic mieszkało 43 878 mieszkańców, z czego 54,3% (23 815) stanowili Muzułmanie, 26,2% Chorwaci, a 15,1% Serbowie. W wyniku wojny struktura demograficzna uległa zasadniczym zmianom – w 1997 liczba ludności spadła do 32 000, z czego 92,7% stanowili Muzułmanie, 4,7% Chorwaci, a 2,4% Serbowie. Kozarac – małe miasto w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej. Położone jest około 10 km na wschód od Prijedor (siedziba gminy, do której należy) i około 45 km na zachód od Banja Luki. Nazwa miasta pochodzi od nazwy wiatru wiejącego od góry Kozara. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 8 048 mieszkańców. Niedaleko znajduje się Park Narodowy Kozara (Nacionalni Park Kozara). Kupres - miasto w zachodniej części Bośni i Hercegowiny. Jest położone w kantonie 10. Jest oddalone 120 km od miasta Mostar. W 1991 roku ludność w Kupres wynosiła 10 098. W miejscowości funkcjonują 4 wyciągi narciarskie. Działa tu centrum rekreacyjno-sportowe Adria-Ski, które współpracuje z Klubem Narciarskim Striž. Livno – miasto w Bośni i Hercegowinie, w kantonie 10, według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 9370 mieszkańców. Lukavac – miasto w Bośni i Hercegowinie, w Kantonie Tuzla, według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 12 784 mieszkańców. Maglaj miasto w Republice Bośni i Hercegowiny, w kantonie Zenica-Doboj, 25 000 mieszkańców (2006). Przemysł spożywczy, włókienniczy. Medziugorie – miejscowość w Bośni i Hercegowinie położona w południowej części Hercegowiny na południowy zachód od Mostaru. Znana głównie dzięki mającymi tutaj mieć miejsce od 1981 roku objawieniami Matki Bożej z Medziugorie, cały czas badanymi przez Kościół, do tej pory nie odrzuconymi ani nie potwierdzonymi. Mostar - stolica (nieformalna) Hercegowiny, leżąca nad Neretwą, 105 tys. mieszkańców. Głównym zabytkiem miasta jest XVI-wieczny kamienny Stary Most, wybudowany w 1566. W wyniku wojny w byłej Jugosławii został zburzony przez Chorwatów w listopadzie 1993 roku. Ponownie odbudowany w lipcu 2004 roku. Neum - jedyne miasto w Bośni i Hercegowinie z dostępem do Morza Adriatyckiego, położone na południu tego kraju. Zlokalizowane jest w kantonie hercegowińsko-neretwańskim. Nevesinje – miasto w Bośni i Hercegowinie. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 12 066 mieszkańców. Novi Grad (serb. Нови Град – miasto W Bośni i Hercegowinie . Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 19 671 mieszkańców. Novi Travnik (do roku 1992 Pucarevo) – miasto w Bośni i Hercegowinie, w kantonie Centralna Bośnia, według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 11 727 mieszkańców. Ośrodek przemysłu spożywczego. Novo Sarajevo (Ново Сарајево) – gmina znajdująca się Sarajewie w Kantonie Sarajewo, w Bośni i Hercegowinie. Według danych z 2002 gminę Novo Sarajevo zamieszkują 74 493 osoby, w tym 88% to Bośniacy, ok. 6% to Serbowie i 6% to Chorwaci. Olovo - to miasto i gmina w Bośni i Hercegowinie, w Kantonie Zenica-Doboj, w Federacji Bośni i Hercegowiny. Oddalone jest 50 km od Sarajewa. Pale – miasto w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, administracyjnie część Wschodniego Sarajewa. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 34 617 mieszkańców. W czasie wojny w Bośni było faktyczną stolicą bośniackich Serbów. W mieście znajduje się skocznia narciarska Pale Skakaonica. Prijedor – miasto w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej nad rzeką Sana, na północny zachód od miasta Banja Luka. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 41 938 mieszkańców. Prnjavor – miasto w Bośni i Hercegowinie w Republice Serbskiej. Miasto leży na północny wschód od Banja Luki. Miasto wraz z najbliższą okolicą zamieszkuje ok. 15000 mieszkańców. Prozor, miasto w Bośni i Hercegowinie, w kantonie Hercegowina-Neretwa, 10 tys. mieszkańców. ośrodek przemysłu spożywczego, włókienniczego. Ribnik – miasto i gmina w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej. Według danych szacunkowych na rok 2009 gmina liczy 10 678 mieszkańców. Ośrodek przemysłu drzewnego. Przypisy Rogatica – miasto w Bośni i Hercegowinie. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 8 888 mieszkańców. Sanski Most – miasto w Bośni i Hercegowinie, w kantonie Una-Sana, nad rzeką Saną, według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 17 126 mieszkańców. Miejscowość znana jest w dużej mierze z bardzo gwałtownych walk jakie toczyły się o nią w 1995, u schyłku wojny w Bośni pomiędzy siłami bośniacko-chorwackimi a wojskami bośniackich Serbów. Sanski Most i jego najbliższe okolice były wówczas teatrem jednych z najbardziej zażartych walk na froncie całej bośniackiej wojny. Sapna - miasto i gmina, w północno-wschodniej cześći Bośni i Hercegowiny, w Kantonie Tuzla, w Federacji Bośni i Hercegowiny. Sarajewo – stolica Bośni i Hercegowiny zamieszkana przez 305 tys. osób (2009). Założone w 1462 r. przez Turków Osmańskich. W 1914 r. miejsce zabójstwa arcyksięcia Franciszka Ferdynanda. Odbyły się tu Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1984. Silnie zniszczone w rezultacie działań wojennych 1992-1995, ma obecnie 4 gminy (općina): Centar, Novi Grad, Novo Sarajevo, Stari Grad – w części chorwacko-muzułmańskiej. Osobno liczone jest Wschodnie Sarajewo (ok. 100 tys. mieszkańców), część Republiki Serbskiej. Sastavci jest eksklawą Bośni i Hercegowiny położoną na terenie Serbii, położoną nieopodal miasta Priboj. Administracyjnie należy do bośniackiej gminy Rudo. Jej powierzchnia wynosi 395,84 ha. Cała infrastruktura, telekomunikacja, poczta, opieka zdrowotna utrzymywane są przez stronę serbską. Również miejscowa szkoła podstawowa należy do systemu edukacyjnego Serbii, a większość uczniów kontynuuje edukację w serbskim Priboju. Sokolac - miasto w Bośni i Hercegowinie, administracyjnie część Wschodniego Sarajewa. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 8 528 mieszkańców. Sopotnik - wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Fredropol. Na mapach: 49°36′56″N 22°41′07″E / |primary |name= Sopotnik }} Mieszkańcy wsi w latach 1945-1946 zostali wysiedleni do ZSRR. Od końca lat 60. XX wieku do 1990 wieś znajdowała się na terenie państwa arłamowskiego. Srbac – miasto w Bośni i Hercegowinie. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 7 069 mieszkańców. Srebrenica - małe miasto we wschodniej Bośni na terenie autonomicznej bośniackiej Republiki Serbskiej. Miasto zawdzięcza swoją nazwę wydobyciu srebra. Obecnie działa w nim kopalnia soli i uzdrowisko. W jego pobliżu działały także kopalnie ołowiu, cynku i złota. W 1991 zamieszkane przez 37 213 osób, z czego blisko 73 proc. stanowili bośniaccy Muzułmanie, a 25 proc. Serbowie. W czasie wojny domowej w Bośni i Hercegowinie stało się tzw. Srebrenik - miasto i gmina, w północno-wschodniej cześći Bośni i Hercegowiny, w Kantonie Tuzla, w Federacji Bośni i Hercegowiny. Tomislavgrad – miasto i związek miast w południowo-zachodniej części Bośni i Hercegowiny, w kantonie 10 Federacji Bośni i Hercegowiny. Travnik – miasto w Bośni i Hercegowinie w kantonie Centralna Bośnia, według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 19 334 mieszkańców. Trebinje – miasto w południowej Bośni i Hercegowinie, nad rzeką Trebišnjica, na wschód od Dubrownika. Około 34,9 tys. mieszkańców. Tuzla - miasto w północno-wschodniej Bośni i Hercegowinie, u zachodniego podnóża gór Majevica, na wysokości 239 m Miasto górnicze, znane z eksploatacji węgla brunatnego i soli kamiennej. Około 165 tys. mieszkańców. W mieście znajduje się Port lotniczy Tuzla oraz filia uniwersytetu w Sarajewie. Vitez – miasto w Bośni i Hercegowinie, w Federacji Bośni i Hercegowiny, w kantonie Centralna Bośnia. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 9299 mieszkańców. Vlasenica – miasto w Bośni i Hercegowinie. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 9 580 mieszkańców. Zenica - wielonarodowe, przemysłowe miasto położone w Federacji Bośni i Hercegowiny, nad rzeką Bosną. Ma 128 000 mieszkańców oraz 500 km² i jest czwartym co do wielkości miastem Bośni i Hercegowiny. Leży 316 m , a jej współrzędne geograficzne wynoszą 44°12' N 17°56' E. Z Zenicy pochodzi jedna z najbardziej znanych bałkańskich grup muzycznych Dubioza kolektiv. Zvornik – miasto w Republice Serbskiej jednej z dwóch części składowych Bośni i Hercegowiny. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 21 515 mieszkańców.
Polska - Bośnia i Hercegowina. Transmisja w TV i online . Mecz Polska – Bośnia i Hercegowina rozpocznie się w środę o godzinie 20:45 we Wrocławiu. Transmisję z tego spotkania pokażą TVP 1, TVP Sport, TVP Polonia oraz Polsat Sport. W internecie relację będzie można oglądać na portalu sport.tvp.pl oraz w serwisie Ipla TV.
Bośnia i Hercegowina kusi orientalną egzotyką, niskimi cenami i takimi widokami Bośnia i Hercegowina jest jednym nadal z najmniej poznanych i najbardziej nieodkrytych państw starego kontynentu. Odium tragicznej wojny domowej z lat 1991-95 ciągnie się za krajem już ponad dwadzieścia lat. Ja sam nie mogę powiedzieć, żeby mnie to nie dotykało. Sarajewo było ostatnią stolicą byłej Jugosławii, jaką odwiedziłem. Nie mogę do dziś dnia powiedzieć właściwie dlaczego. Prawdopodobnie zostały w mojej psychice obrazy, jakie codziennie oglądałem w polskiej telewizji w latach 90. Jadąc w 2015 roku autobusem z Beogradskiej Glavnej Autobuskiej Stanicy na dworzec Istocno Sarajevo, czułem autentyczny niepokój. Oto zobaczę Sarajewo, legendarne miejsce Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 1984, miasto gdzie rozpoczęła się I wojna światowa. Od tego czasu Bośnia i Hercegowina to jedno z najbardziej intrygujących miejsc na mapie moich podróży oraz najbliżej Polski orientalne państwo w Europie. Dziś Wam opowiem, dlaczego i po co właściwie warto, a nawet trzeba zajrzeć do tego niezwykłego kraju. Przez długo lata po wojnie domowej państwo było i w dużej mierze nadal jest, białą plamą na turystycznej mapie Europy. Charakterystyka geograficzno-przyrodnicza Bośni i Hercegowiny Bośnia i Hercegowina to górzysty kraj położony w południowo-wschodniej Europie, w zachodniej części Półwyspu Bałkańskiego. Kraj graniczy z Chorwacją, Serbią i Czarnogórą. Niewielką, 24-kilometrową część południowej granicy stanowi pas wybrzeża nad Adriatykiem. Nazwa państwa pochodzi od dwóch historycznych krain – Bośni, zajmującej częśc północną (ok 80 % powierzchni) i Hercegowiny na południu. Granica między nimi nie jest ściśle określona. O niezwykłym pięknie Bośni i Hercegowiny stanowią Alpy Dynarskie. Zajmują one większość terytorium tej byłej jugosłowiańskiej republiki. Aby uświadomić sobie, jak bardzo górzystym jest ona krajem, wystarczy powiedzieć, że 90% jej obszaru położone jest powyżej 200 m Bośnia i Hercegowina raczej na pewno nie będzie tak popularna turystycznie, jak Albania, Chorwacja czy nawet Słowenia i Macedonia. Myślę, że to bardzo dobrze, bo ja tłumów nie lubię. Jednodniowe wycieczki, które wpadają ze Splitu do Mostaru, pozwalają Polakom na chwilę zajrzeć do Bośni. Ja chciałbym, abyście dzięki mojemu artykułowi, zaglądnęli tam na dużo dłużej. Gdy planowałem obecny rok w podróży, zastanowiłem się, gdzie mnie najbardziej ciągnie. W 2018 roku byłem kolejne trzy razy w Czarnogórze, kilka dni po raz 16 w Serbii i aż trzykrotnie w Macedonii. Teraz serce mnie ciągnie do Bośni i Hercegowiny. Gdyby nie to, że mam już bilety na marzec do Gruzji, wróciłbym tam już wtedy. Na razie muszę czekać do czerwca i września, kiedy będę w BiH dwukrotnie. Co mnie tak tam gna i dlaczego warto, abyście także i Wy tam zajrzeli, dowiecie się z kolejnych akapitów notatki. Sarajewo moje Sarajewo, czyli Bośnia i Hercegowina w pigułce Sarajewo to Bośnia i Hercegowina w pigułce Czerwiec 2016 roku w Sarajewie Wrzesień 2015 roku na Bascarsji Tęsknię za Sarajewem. To moja ulubiona, razem ze Skopje, stolica na Bałkanach. Miasto ma niesamowitą, orientalną atmosferę i jest najbardziej egzotycznym, najbliżej położonym Polski miejscem. Sarajewo jest niepowtarzalne. To nie tylko Bośnia i Hercegowina w pigułce. Kiedyś to była cała Jugosławia w jednym miejscu. Obecnie miasto jeszcze liże rany po wojnie a specyficzny smutek cały czas w nim czuć. Dla mnie w nim ciagle jest jeszcze jakiś ból. Jednocześnie chyba nie ma piękniej położonej stolicy w Europie, wieczorne nawoływania do modlitwy z minaretów potrafią sprawić ciarki na plecach a zapachy z tradycyjnych cevabdżinic kręcą w nosie i brzuchu. Stolica Bośni i Hercegowiny to miejsce spotkania Wschodu z Zachodem, spotkania wielu kultur, tradycji i religii, które przenikały się tu przez wieki. Jest to miasto wyjątkowe i eklektyczne, niepodobne do innych stolic europejskich. Sarajewo w „Chwili na Miłość” W trakcie pisania tego artykułu czytam powieść „Chwila na Miłość” pani Joanny Stovrag. Powiem szczerze, że spodziewałem się zwyczajnego romansu (których nie lubię), tymczasem w książce jest dużo, dużo więcej. Autorka w bardzo udany sposób pokazuje wspólnotę, jaką dla wszystkich stanowiło Sarajewo przed wybuchem wojny domowej. Studentka z Polski przyjaźni się z Serbkami, Chorwatkami, Czarnogórkami i wszyscy z Jej znajomych mają się za i czują się Jugosłowianami. Pierwsze rozdziały książki pokazują, jak wyglądało, jak żyło, jak funkcjonowało i jakie było Sarajewo i Bośnia i Hercegowina w czasach Jugosławii. Była to najbardziej wymieszana etnicznie republika a Sarajewo najbardziej multikulturową stolicą w byłej Jugosławii. Ja Sarajewo uwielbiam za wiele rzeczy: piękne położenie geograficzne, fantastyczne jedzenie, sarajewskie tramwaje, niesamowitą atmosferę pełną ciepła i gościnności. Bośnia i Hercegowina, wtedy jako część Jugosławii, gościła właśnie w Sarajewie w 1984 roku Zimowe Igrzyska Olimpijskie. Przemierzając miasto, odkryjecie że przez wiele stuleci żyli tutaj zgodnie obok siebie wyznawcy różnych religii: zobaczycie katolickie kościoły, cerkwie, synagogi i meczety. Według danych z 1991 roku mieszkało tutaj ponad pół miliona obywateli: 49,3% Boszniaków, 29,9% Serbów, 6,6% Chorwatów i 14,2% innych nacji. Od kwietnia 1992 roku do końca października 1995 roku miasto doświadczyło najdłuższego oblężenia w najnowszej historii Europy. Zginęło ponad 12 tys. osób, 60 tys. odniosło rany a 150 tys., opuściło swe domy. Hercegowina, czyli znacznie więcej niż Mostar Piękne stare miasto w Trebinje Wspaniały Pocitelj Pocztówkowe stare miasto w Mostarze Jedną z krain geograficznych, z jakich składa się Bośnia i Hercegowina, jest zajmująca południowo-zachodnią część Federacji Bośni i Hercegowiny, kraina ze stolicą w Mostarze: Hercegowina. Obok Sarajewa, Mostar chyba jest miejscem najczęściej odwiedzanym przez Polaków. Prawie każda wycieczka autokarowa ze Splitu tutaj zagląda. O samym grodzie nad Neretwą napisaliśmy więcej TUTAJ – KLIK. W tym akapicie chciałbym, abyście dowiedzieli się, że ta śródziemnomorska część kraju ma do zaoferowania zwiedzającym znacznie, znacznie więcej. Jest pięknym, wyżynno-górskim rejonem, gdzie większość obszaru stanowią wapienne płaskowyże. Mamy tutaj największą w kraju krasową kotlinę – Popovo Polje. Przez Mostar przepływa piękna, szmaragdowa Neretwa a w hercegowińskim klimacie rosną figi, granaty, owoce cytrusowe i winogrona, z których produkuje się znane w całej byłej Jugosławii wina. Co oferuje nam Hercegowina? Zamieszkała przez 400 tysięcy mieszkańców Hercegowina oferuje nam, oprócz wspaniałego Mostaru (w którym żadnej atmosfery grozy, śmierci i wojny nie ma, jak piszą zidiociałe blogerki), piękne, ottomańskie stare miasto w Pocitelju (nasz wpis TUTAJ – KLIK), położone na końcu świata moje ulubione Trebinje – miasto słońca, wody i wina (nasz wpis TUTAJ – KLIK), niesamowity klasztor Derwiszy w Blagaju wraz z pięknym wywierzyskiem rzeki Buny (nasz wpis TUTAJ – KLIK, a także znacznie, znacznie więcej. Warto wspomnieć o jednej z najpiękniejszych tras kolejowych w Europie, jaką jest linia z Sarajewa do Mostaru. Nie wszędzie jeszcze udało mi się dotrzeć: Wodospady Kravica, Radimilja oraz Medjugorje nadal na mnie czekają. Moje ulubione rzeczy w Hercegowinie, za którymi tęsknię to stare miasto w Mostarze oraz położone na końcu świata Trebinje. Hercegowinę widziałem łącznie z zeszłym rokiem czterokrotnie. Moim miejscem na ziemi na Bałkanach w ogóle, jest niewielkie Trebinje, położone blisko granicy z Czarnogórą, już w serbskiej części BiH. Miasto słońca, wina i platanów oczaruje niektórych pięknym położeniem, mega zrelaksowaną atmosferą oraz szokująco niekiedy wręcz, niskimi cenami. Z drugiej strony widać jednak, że nadal jest biednie, a serbska część kraju stoi pod względem ekonomicznym jeszcze gorzej, niż chorwacko-boszniacka. Na niektórych blogach prowadzonych przez niezbyt mądre blogerki, można przeczytać o jakimś zapachu krwi, smaku wojny i nienawiści w powietrzu w Mostarze. Nie wierzcie w te bzdury, pisane w celu wywołania przez sprzedajne autorki sztucznej sensacji i ogromnej ilości odsłon na stronie. Hercegowina (tak jak cała Bośnia i Hercegowina), jest absolutnie bezpieczna. Fakt, widać ślady ogromnych zniszczeń wojennych, ale one co najwyżej mogą skłonić nas do refleksji, nad tym, co tutaj się kiedyś działo. Rany nadal są między narodami głębokie, ale atmosfera to: zapach pysznego jedzenia, południowy luz i relaks przy kawie, piękna bałkańska muza oraz dużo, dużo słońca. Plus fantastyczne widoki oraz typowa dla tego rejonu byłej Jugosławii, gościnność. W połączeniu z jeszcze niskimi cenami (zwłaszcza w porównaniu do oszalałej, pod tym względem, Chorwacji), dziwię się, że tak niewielu naszych rodaków tu zagląda. Bośnia i Hercegowina to także i takie spotkania Bośnia, czyli góry, wodospady, rzeki i sarajevski burek Bośnia to wielowiekowa kraina meczetów Gór, strumieni, wodospadów oraz zamków Bośnia, czyli jedna z dwóch krain geograficznych Bośni i Hercegowiny, kiedy odwiedziłem kraj pierwszy raz w 2015 roku, absolutnie mnie urzekła. Uwielbiam góry oraz zróżnicowaną rzeźbę terenu. Polska, dla mnie przynajmniej, jest nudna i nieciekaw, ponieważ płaska jak naleśnik. Gdy jechałem autobusem z Belgradu do Sarajewa, nie mogłem uwierzyć, iż niecałe 250 kilometrów będziemy jechać 8 godzin. Rzeczywiście, podróż tyle trwała a ukształtowanie powierzchni kraju, jest absolutnie fantastyczne. Bośnia to góry, pustkowia, owce, strumyki, górskie rzeki, piękne parki narodowe. Dla miłośników natury, szczególnie piękna będzie wschodnia Bośnia i Hercegowina. Tereny ciągnące się przy granicy z Serbią i Czarnogórą robią oszałamiające wrażenie podczas jazdy busikiem z Sarajewa do Podgoricy. Mija się górskie pustkowia, porośnięte lasami i pocięte kanionami, wzdłuż pięknej rzeki Driny. Wschodnia Bośnia i Hercegowina Wschodnia Bośnia i Hercegowina to jeden z najdzikszych i najpiękniejszych rejonów Europy. Rzeka Drina płynie tutaj na długich odcinkach głębokimi kanionami i skalistymi wąwozami. W Visegradzie możemy podziwiać słynny most Mehmeta Paszy Sokolovića, z listy UNESCO. Przy granicy z Czarnogórą wznoszą się najwyższe w kraju masywy górskie, które znalazły się pod ochroną Parku Narodowego Sutjeska. Smutnym świadectwem niedawnej historii jest wielki cmentarz ofiar masakry w Srebrenicy. W zachodniej części kraju moim ulubionym miejscem jest chyba Travnik. Słynie z pięknego, kolorowego meczetu, okazałej twierdzy, Ivo Andrića oraz trawnickich serów. Miasto jest także przepięknie położone i posiada super atmosferę. Drugim, ładnym punktem zachodniej Bośni jest Jajce. Leży ono na jajowatym wzgórzu, przy ujściu rzeki Plivy do Vrbasu. Mamy tutaj ruiny zamku królów bośniackich, stare miasto oraz u jego stóp ogromny wodospad. Jest to jedno z najpiękniejszych miejsc w całej Bośni i Hercegowinie i takie, do którego chciałbym ponownie w tym roku wrócić. W zachodniej części kraju warto zajrzeć także do Parku Narodowego Una i Bihaća. Nawet w szczycie sezonu turystycznego będziemy mogli odpocząć od tłumów i cieszyć się ciszą i spokojem. Bośnię poznałem znaczniej mniej, niż Hercegowinę i zamierzam te zaległości w 2019 roku nadrobić. Będziemy tutaj w czerwcu oraz wrześniu i już nie mogę się doczekać. Bośnia i Hercegowina to kraj cały czas czekający na odkrycie i jeden z najpiękniejszych w Europie. Dla Was mam jeszcze filmik, panoramy oraz galerię zdjęć i zaproszenie do naszego fejsbooka:) Bośnia i Hercegowina na filmie Galeria zdjęć (KLIK) Widok na Sarajewo ze wzgórza Bijela Tabia Cmentarz wojskowy na Kovacima Flaga Bośni i Hercegowiny Sarajewo to Bośnia i Hercegowina w pigułce Sarajewo to bajkowe widoki Nad rzeką Milijacką Piękny kolor wody Suche gory wokół Stolac w Hercegowinie Blagaj Wywierzysko rzeki Buny Słynny klasztor Derwiszy Blagaj Moje ulubione koła nawadniające w Trebinje Monastyr Tvrdos koło Trebinje Typowa wieś w Hercegowinie Cerkiew Hercegovacka Gracanica Stare miasto w Trebinje Bajkowe domki w Travniku Moje ulubione miasto zachodniej Bośni Położenie także absolutnie fantastyczne Środkowa i zachodnia Bośnia wygląda tak A to już Travnik Travnicka twierdza Jeżeli podobał Ci się nasz wpis oraz Bośnia i Hercegowina a chciałbyś więcej informacji, zdjęć oraz filmów zapraszamy do wsparcia naszego bloga i polubienia NASZEGO FEJSBOOKA. Dziękujemy 🙂 🙂 🙂 ZAPRASZAMY POZNAJCIE LEPIEJ PIĘKNĄ BOŚNIĘ I HERCEGOWINĘ 🙂 🙂 🙂Z Wikipedii, wolnej encyklopedii. Ukraina jest drugim co do powierzchni krajem Europy. Znajduje się w centrum Europy Wschodniej. Od południa graniczy z Morzem Azowskim i Morzem Czarnym, na południowym zachodzie z Rumunią, Mołdawią, Węgrami, Słowacją i Polską, na północy z Białorusią, a od wschodu z Rosją .
Europa»Bośnia i HercegowinaBośnia i Hercegowina stanowi kwintesencję Bałkanów. To tu wschód spotyka się z zachodem, minarety meczetów wyrastają tuż obok kościołów katolickich czy cerkwi, a mosty częściej łączą niż dzielą. Kraj ten bardzo mocno ucierpiał w trakcie wojny w latach 90., a ślady po tym konflikcie dostrzec można praktycznie wszędzie. Jednak od pewnego czasu Bośnia i Hercegowina bardzo mocno rozwija się pod kątem turystycznym. Gości z zagranicy kusi ogromną różnorodnością, bogatą historią, niesamowitą przyrodą i zapadającymi w pamięć widokami. To świetny przystanek w drodze powrotnej z plaż Chorwacji czy Albanii. Bośnia i Hercegowina - © Zielonamapa Kiedy jechać do Bośni? Bośnia i Hercegowina stanowi doskonały kierunek podróży bez względu na porę roku. Zimą można tam szusować po całkiem dobrze przygotowanych stokach narciarskich. Wiosną udać się na rafting lub wycieczkę rowerową. Latem wspinać się na wspaniałe, górskie granie lub pokonywać na rowerze widokowe trasy. Jesienią zaś zwiedzać liczne, ciekawe pochodzą z serwisu Shutterstock lub prywatnej kolekcji Zielonamapa™Co zwiedzić w Bośni i Hercegowinie?Bośnia i Hercegowina spodoba się również osobom, które lubią zwiedzać i zgłębiać historię. Na pierwszym miejscu wśród najpopularniejszych miejsc jest Sarajewo oraz Mostar, które kuszą pięknymi, zabytkowymi starówkami o niepowtarzalnym klimacie. Nieco na uboczu głównych, turystycznych szlaków leży Travnik z ruinami twierdzy czy Jajce ze zjawiskowym wodospadem i starym miastem położonym na wzgórzu. Ciekawą propozycją jest również Konjic, obok którego znajduje się bunkier Tito czy Wiszegrad ze słynnym mostem opisanym przez Ivo zwiedzić w Bośni i Hercegowinie?Plaże w Bośni i HercegowinieZe względu na to, że Bośnia i Hercegowina ma dość mikroskopijny dostęp do morza, nie oferuje zbyt wielu plaż. Neum, czyli główny i jedyny nadmorski kurort tego kraju, nie jest najpiękniejszym miastem na wybrzeżu Adriatyku. W głębi Bośni i Hercegowiny, np. nad Jablanickim Jezerem lub Plivskim Jezerem, znaleźć można kilka niezłych plaż. Jednak lepiej wybrać się do solankowych basenów w Tuzli, by naprawdę się zrelaksować i odpocząć od letnich upałów. Pozastałym zostaję najpiękniejsze plaże w w Bośni i HercegowinieŻycie nocne w BośniPraktycznie każde, większe miasto Bośni i Hercegowiny może zaoferować całkiem ciekawe knajpy czy kluby. Najwięcej znaleźć można oczywiście w Sarajewie, gdzie również odbywają się liczne festiwale czy koncerty. Zwykle sporo się też dzieje w Mostarze czy mocno studenckiej Tuzli. Życie nocne w BośniParki narodowe w BośniBośnia i Hercegowina zachwyca krajobrazami, a dokładniej ich niesamowitą różnorodnością. Znaleźć w niej można wysokie góry, jak i przyjemne, obłe wzgórza. Szerokie doliny rzeczne spotykają się tu z głębokimi i wąskimi kanionami. Gęste lasy poprzecinane są rozkwitającymi na wiosnę łąkami. I gdyby Bośnia i Hercegowina była Szwajcarią, to prawdopodobnie stałaby się turystycznym hitem. Obecnie wciąż nie ma w niej narodowe w BośniAktywnie w BośniBośnia i Hercegowina to wprost wymarzony kraj dla osób chcących aktywnie spędzać czas. Tamtejsze góry oferują liczne szlaki piesze lub rowerowe, zaś wiele rzek pozwala na mniej lub bardziej ekstremalne spływy kajakowe lub raftingi. Bośnia i Hercegowina to również ciekawa propozycja dla narciarzy i snowboardzistów. Tylko w okolicach Sarajewa znaleźć można trzy spore ośrodki narciarskie (Bjelasnica, Jahorina, Ravna Planina), a w całym kraju jest ich jeszcze kilka. Entuzjaści nieco bardziej ekstremalnych sportów, jak kanioning, wspinaczka czy speleologia również nie będą się w tym kraju w BośniPoza szlakiem w BośniPoza szlakiem w Bośni i Hercegowinie to miejsca, które nie są skażone turystyczną maszynką. I choć ktoś może się nie zgodzić ze wpisaniem na tę listę Medjugorje, to według mnie jest to rozrywka dla niektórych. Bo nie każdy lubi miejsca objawień, nie? W reszcie miejscówek nie uświadczysz tłumów turystów. Jest bardziej swojsko i autentycznie. Co jest niewątpliwą zaletą, a dla niektórych przyzwyczajonych do wielkich miast – może stać się szlakiem w BośniBezpieczeństwo w Bośni i Hercegowinie Choć od wojny w latach 90. minęło już trochę czasu, to wciąż wiele osób zastanawia się, czy Bośnia i Hercegowina jest bezpiecznym krajem. Odpowiedź brzmi – tak. Jednak turyści odwiedzający to państwo powinni mieć na względzie kilka kwestii. Przede wszystkim podczas wojny spora część Bośni i Hercegowiny została zaminowana. Od lat trwają prace nad oczyszczeniem jej z min. Niestety wiąże się to z ogromnymi nakładami finansowymi, a państwo to nie należy do najbogatszych. Obszary zaminowane Obszary, gdzie mogą występować miny są odpowiednio oznaczone tabliczkami. W ich obrębie nie należy w ogóle chodzić lub trzymać się jedynie wyznaczonych ścieżek/szlaków (jak np. w górach Prenj). Mapę terenów zaminowanych znaleźć można na stronie Wędrując po górach należy również uważać na psy pasterskie, które potrafią być dość agresywne. Zimą natomiast warto pamiętać o zabraniu łańcuchów, gdyż wiele lokalnych dróg ma górski charakter i często potrafią być ośnieżone lub oblodzone. Waluta W Bośni i Hercegowinie obowiązuje marka zamienna, zwana też marką konwertybilną. 1 BAM to ok. 2,20 zł. W całym kraju znaleźć można liczne kantory, ale również bankomaty. Płatność kartą jest dość powszechna, aczkolwiek w małych miastach lepiej dysponować gotówką. Dla Polaków Bośnia i Hercegowina jest dość tania, zarówno pod kątem żywności, jak i paliwa, noclegów czy najróżniejszych atrakcji. 23 miejsc do odwiedzenia w Bośnia i Hercegowina
Medjugorie jest takim samym znakiem rozpoznawczym na religijnej mapie Bośni i Hercegowiny, jak polska Częstochowa czy francuskie Lourdes. Jest to miejsce kultu Matki Bożej Królowej Pokoju oraz także ośrodkiem katolickiej odnowy charyzmatycznej i duszpasterstwa osób uzależnionych. W miejscowości znajduje się kościół św.
Warning: Use of undefined constant lat - assumed 'lat' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /usr/home/webrange6/domains/ on line 36 Interaktywna mapa Bośni i Hercegowiny. Kliknij dwukrotnie na mapę, aby powiększyć wybrany obszar mapy. W prawym górnym rogu jest opcja przełączania pomiędzy mapą polityczną, mapą terenową (turystyczną) a widokiem satelitarnym. Wyświetl większą mapę Bośnia i Hercegowina - Bośnia i hercegowina - Bośnia i Hercegowina na mapie. Mapa Bośnia i Hercegowina - Bośnia i hercegowina - Bośnia i Hercegowina Południowej Europy - Europy. Karty Bośnia i Hercegowina - Bośnia i hercegowina - Bośnia i Hercegowina do pobrania. iStockBośnia I Hercegowina Mapa Lokalizacji Na Mapie Europy 3d Bośnia I Hercegowina Flaga Mapa Znacznik Lokalizacji Pin Wysokiej Jakości Mapa Bośni I Hercegowiny Ilustracja Wektorowa Eps10 - Stockowe grafiki wektorowe i więcej obrazów Banja LukaPobierz tę ilustrację wektorową Bośnia I Hercegowina Mapa Lokalizacji Na Mapie Europy 3d Bośnia I Hercegowina Flaga Mapa Znacznik Lokalizacji Pin Wysokiej Jakości Mapa Bośni I Hercegowiny Ilustracja Wektorowa Eps10 teraz. Szukaj więcej w bibliotece wolnych od tantiem grafik wektorowych iStock, obejmującej grafiki Banja Luka, które można łatwo i szybko #:gm1162111874$9,99iStockIn stockBośnia i Hercegowina Mapa lokalizacji na mapie Europy. 3d Bośnia i Hercegowina flaga mapa znacznik lokalizacji pin. Wysokiej jakości mapa Bośni i Hercegowiny. Ilustracja wektorowa EPS10. – Stockowa ilustracja wektorowaBośnia i Hercegowina Mapa lokalizacji na mapie Europy. 3d Bośnia i Hercegowina flaga mapa znacznik lokalizacji pin. Wysokiej jakości mapa Bośni i Hercegowiny. Ilustracja wektorowa EPS10. - Grafika wektorowa royalty-free (Banja Luka)OpisBośnia i Hercegowina Mapa lokalizacji na mapie Europy. 3d Bośnia i Hercegowina flaga mapa znacznik lokalizacji pin. Wysokiej jakości mapa Bośni i Hercegowiny. Ilustracja wektorowa wysokiej jakości do wszelkich Twoich projektów$ z miesięcznym abonamentem10 obrazów miesięcznieNajwiększy rozmiar:Wektor (EPS) – dowolnie skalowalnyID zbioru ilustracji:1162111874Data umieszczenia:15 lipca 2019Słowa kluczoweBanja Luka Ilustracje,Bez ludzi Ilustracje,Bośnia i Hercegowina Ilustracje,Droga Ilustracje,Etykieta Ilustracje,Europa - Lokalizacja geograficzna Ilustracje,GPS Ilustracje,Geografia fizyczna Ilustracje,Grafika komputerowa Ilustracje,Grafika wektorowa Ilustracje,Ikona Ilustracje,Ikona znacznika mapy Ilustracje,Ilustracja Ilustracje,Insygnia Ilustracje,Kartografia Ilustracje,Kierunek Ilustracje,Kształt Ilustracje,Kwadratowy Ilustracje,Pokaż wszystkieCzęsto zadawane pytania (FAQ)Czym jest licencja typu royalty-free?Licencje typu royalty-free pozwalają na jednokrotną opłatę za bieżące wykorzystywanie zdjęć i klipów wideo chronionych prawem autorskim w projektach osobistych i komercyjnych bez konieczności ponoszenia dodatkowych opłat za każdym razem, gdy korzystasz z tych treści. Jest to korzystne dla obu stron – dlatego też wszystko w serwisie iStock jest objęte licencją typu licencje typu royalty-free są dostępne w serwisie iStock?Licencje royalty-free to najlepsza opcja dla osób, które potrzebują zbioru obrazów do użytku komercyjnego, dlatego każdy plik na iStock jest objęty wyłącznie tym typem licencji, niezależnie od tego, czy jest to zdjęcie, ilustracja czy można korzystać z obrazów i klipów wideo typu royalty-free?Użytkownicy mogą modyfikować, zmieniać rozmiary i dopasowywać do swoich potrzeb wszystkie inne aspekty zasobów dostępnych na iStock, by wykorzystać je przy swoich projektach, niezależnie od tego, czy tworzą reklamy na media społecznościowe, billboardy, prezentacje PowerPoint czy filmy fabularne. Z wyjątkiem zdjęć objętych licencją „Editorial use only” (tylko do użytku redakcji), które mogą być wykorzystywane wyłącznie w projektach redakcyjnych i nie mogą być modyfikowane, możliwości są się więcej na temat obrazów beztantiemowych lub zobacz najczęściej zadawane pytania związane ze zbiorami ilustracji i wektorów. .bośnia i hercegowina na mapie europy
